คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.พ. ม. 142

ในคดีที่จำเลยเป็นผู้เยาว์และดำเนินคดีไปโดยมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในเรื่องความสามารถนั้น ศาลฎีกามีอำนาจกำหนดให้ศาลชั้นต้นพิจารณาใหม่โดยให้แยกคดีที่ผู้เยาว์เป็นจำเลยออกจากคดีเดิมและให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกาสำหรับฝ่ายที่เคยเสียมาแล้วได้ หากจะอุทธรณ์ฎีกาต่อไปและงดคดีส่วนตัวจำเลยอื่นไว้รอคดีสำหรับตัวจำเลยที่เป็นผู้เยาว์ด้วย

ไนคดีที่จำเลยเปนผู้เยาว์และดำเนินไปโดยมิได้ปติบัติไห้ถูกต้องไนเรื่องความสามารถนั้น สาลดีกามีอำนาดกำหนดไห้สาลชั้นต้นพิจารนาไหม่โดยให้แยกคดีที่ผู้เยาว์เปนจำเลยออกจากคดีเดิมและไห้ยกเว้นค่าทำเนียบสาลอุธรน์ดีกาสำหรับฝ่ายที่เคยเสียมาแล้ว
หากจะอุธรน์ดีกาต่อไปและงดคดีส่วนตัวจำเลยอื่นไว้รอคดีสำหรับตัวจำเลยที่เปนผู้เยาว์ด้วย

ศาลพิพากษาให้แบ่งสินสมรส 3 ส่วน เป็นของโจทก์ 1 ส่วนของจำเลย 2 ส่วน ถ้าแบ่งไม่ตกลง ก็ให้ประมูลหรือขายทอดตลาดดังนี้จำเลยจะขอส่ง 1 ใน 3 ของราคาทรัพย์ที่โจทก์ตีราคามาในฟ้องไม่ได้ในเมื่อโจทก์ไม่ยอมจะต้องส่งทรัพย์มาประมูลหรือขายทอดตลาด
ศาลพิพากษาให้แบ่งสินสมรสและว่าไม่ให้เกินคำขอนั้นหมายความว่าไม่ให้เกินคำขอท้ายฟ้องโดยจะคิดหักราคาทรัพย์รายที่ศาลยกฟ้องมาหักจากคำขอท้ายฟ้องไม่ได้
คดีฟ้องแบ่งมรดกหรือสินสมรสนั้นเป็นการกล่าวอ้างสิทธิในตัวทรัพย์และขอแบ่งตามสิทธินั้นๆ แต่โจทก์จำต้องตีราคาทรัพย์เพื่อคำนวณค่าธรรมเนียม

สาลพิพากสาไห้แบ่งสมรส 3 ส่วนเปนของโจท 1 ส่วนของจำเลย 2 ส่วน ถ้าแบ่งไม่ตกลง ก็ไห้ประมูนหรือขายทอดตลาดดังนี้ จำเลยจะขอส่ง 1 ไน 3 ของราคาทรัพย์ที่โจทตีราคามาไนฟ้องไม่ได้ไนเมื่อโจทไม่ยอมจะต้องส่งทรัพย์มาประมูนหรือขายทอดตลาด
สาลพิพากสาไห้แบ่งสินสมรสและว่าไม่ไห้เกินคำขอนั้นหมายความว่าไม่ไห้เกินคำขอท้าย ฟ้องโดยจะคิดหักราคาทรัพย์รายที่สาลยกฟ้องมาหักจากคำขอท้ายฟ้องไม่ได้
คดีฟ้องแบ่งมรดกหรือสินสมรสนั้นเปนการกล่าวอ้างสิทธิไนตัวทรัพย์และขอแบ่งตามสิทธินั้น ๆ แต่โจทจำต้องตีราคาทรัพย์เพื่อคำนวนค่าธัมเนียม.

จำเลยจ้างโจทเปนลูกจ้างคิดค่าจ้งไห้เปนรายปี โจททำงานไห้จำเลยแล้วป่วยเสียเมื่อหายป่วยคงทำงานไห้จำเลยหยู่อีกรวมโจทเปนลูกจ้างจำเลยมาได้ 4 ปี เช่นนี้ ต้องถือว่าเปนกรนีที่มีคำมั่นจะไห้สินจ้าง
การที่โจทฟ้องเรียกค่าจ้างเต็มจำนวนตามสัญญา แต่สาลวินิฉัยว่า โจททำงานไม่ได้เต็มที่จ้างจึงได้คิดลดค่าจ้างตามสัญญาเดิมลงเช่นนี้ ไม่เปนการนอกฟ้องนอกประเด็น.

จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างคิดค่าจ้างให้เป็นรายปี โจทก์ทำงานให้จำเลยแล้วป่วยเสีย เมื่อหายป่วยคงทำงานให้จำเลยอยู่อีกรวมโจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยมาได้ 4 ปี เช่นนี้ต้องถือว่าเป็นกรณีที่มีคำมั่นจะให้สินจ้าง การที่โจทก์ฟ้องเรียกค่าจ้างเต็มจำนวนตามสัญญา แต่ศาลวินิจฉัยว่า โจทก์ทำงานไม่ได้เต็มที่จ้างจึงได้คิดลดค่าจ้างตามสัญญาเดิมลงเช่นนี้ ไม่เป็นการนอกฟ้องนอกประเด็น

ตามสัญญาปรากตชัดว่าเปนสัญญาเงิน และมอบนาไห้ทำต่างดอกเบี้ยโจทจะสืบพยานบุคคลว่าเปนการขาย+ ไม่ไช่กู้ไม่ได้ เพราะเปนการฝ่าฝืนวิธีพิจารนาความแพ่ง ม. 94

ตามสัญญาปรากฏชัดว่าเป็นสัญญากู้เงินและมอบนาให้ทำต่างดอกเบี้ยโจทก์จะสืบพยานบุคคลว่าเป็นการขายนาไม่ใช่กู้ไม่ได้ เพราะเป็นการฝ่าฝืนวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94

ผู้ร้องสอดร้องขอแบ่งสินสมรสในชั้นอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งยกแล้วก็ไม่ควรสั่งสงวนสิทธิให้ผู้ร้องในอันที่จะว่ากล่าวในเรื่องสินสมรสต่อไป

โจทฟ้องขอไห้สาลสแดงว่าที่พิพาทเปนสิทธิแก่โจทแต่ชั้นพิจารนาได้ความว่า ที่รายพิพาทนั้น เปนของโจทและน้องสาวคนละครึ่งโดยน้องสาวโจทไม่ได้มอบอำนาดไห้โจทฟ้องเช่นี้ แม้จะได้ความต่อมาว่า ที่เปนของโจทครึ่งหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ปรากตไนแผนที่ว่ามีเขตเพียงใด สาลย่อมพิพากสาลแดงสิทธิไห้โจทไม่ได้