คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.พ. ม. 84

จำเลยต่อสู้ว่า ได้กระทำโดยป้องกัน มีหน้าที่ต้องนำสืบให้สมข้อต่อสู้
กรณีเดียวกับอัยการเป็นโจทก์ฟ้องแล้ว คดีอยู่ในระหว่างพิจารณาผู้เสียหายก็ยื่นฟ้องอีกได้ แม้ต่อมาศาลยกฟ้องคดีที่อัยการเป็นโจทก์แล้วก็ไม่เป็นเหตุระงับการพิจารณาของคดีหลัง

สร้อยคอและแหวนซึ่งเป็นของใช้ของบุคคลธรรมดานั้น ไม่ใช่วัตถุโบราณหรือของมีค่า อันจะพึงถือว่าเป็นกรรมสิทธิ์ของ แผ่นดิน
สร้อยคอและแหวน ซึ่งไม่ปรากฏตัวเจ้าของ ตกอยู่ในลำธารห้วยน้ำไหลนั้น ผู้เก็บได้ไม่จำต้องปฏิบัติตาม ป.ม.แพ่ง ฯ ม.1323 (3) และการเอาไว้ไม่เป็นผิดตาม ม.318 แห่ง ก.ม.ลักษณะอาญา
ฟ้องว่าของที่เก็บได้เป็นทรัพย์ไม่ปรากฏตัวเจ้าของและเป็นทรัพย์แผ่นดิน โจทก์ต้องนำสืบว่าทรัพย์นั้นเป็นของใคร หายมาอย่างใด และเป็นทรัพย์ที่แผ่นดินต้องการสงวนไว้อย่างใดด้วย ถ้าโจทก์สืบไม่สมฟ้องก็ลงโทษจำเลยไม่ได้

สร้อยคอและแหวนซึ่งเป็นของใช้ของบุคคลธรรมดานั้น ไม่ใช่วัตถุโบราณหรือของมีค่าอันจะพึงถือว่าเป็นกรรมสิทธิ์ของแผ่นดิน
สร้อยคอและแหวนซึ่งไม่ปรากฏตัวเจ้าของ ตกอยู่ในลำธารห้วยน้ำไหลนั้นผู้เก็บได้ไม่จำต้องปฏิบัติตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1323(3)และการเอาไว้ไม่เป็นผิดตาม มาตรา 318 แห่งกฎหมายลักษณะอาญา
ฟ้องว่าของที่เก็บได้เป็นทรัพย์ไม่ปรากฏตัวเจ้าของและเป็นทรัพย์แผ่นดินโจทก์ต้องนำสืบว่าทรัพย์นั้นเป็นของใคร หายมาอย่างใด และเป็นทรัพย์ที่แผ่นดินต้องการสงวนไว้อย่างใดด้วย ถ้าโจทก์สืบไม่สมฟ้องก็ลงโทษจำเลยไม่ได้

จำเลยเป็นผู้แทนรับโอนที่ดินแทนโจทก์ แม้มิได้มีหนังสือเป็นหลักฐานในการที่ตั้งจำเลยเป็นตัวแทน โจทก์ก็ฟ้องขอให้จำเลยโอนโฉนดให้ตนได้
แม้โฉนดมีชื่อจำเลยเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ โจทก์สืบว่าความจริงเป็นที่ของโจทก์ได้ ไม่ต้องห้ามตามวิธีพิจารณาความแพ่ง

จำเลยเป็นผู้แทนรับโอนที่ดินแทนโจทก์ แม้มิได้มีหนังสือเป็นหลักฐานในการที่ตั้งจำเลยเป็นตัวแทน โจทก์ก็ฟ้องขอให้จำเลยโอนโฉนดให้ตนได้
แม้โฉนดมีชื่อจำเลยเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ โจทก์สืบว่าความจริงเป็นที่ของโจทก์ได้ ไม่ต้องห้ามตามวิธีพิจารณาความแพ่ง

พินัยกรรม์ที่ทำขึ้นด้วยตัวพิมพ์ เว้นช่องว่างไว้ตรอก วันเดือนปี ทรัพย์ และชื่อผู้ทำพินัยกรรม์นั้น เมื่อผู้ทำพินัยกรรม์ได้ตรอกรายละเอียดเหล่านั้นและลงนามของตนแล้ว ก็เป็นพินัยกรรม์ที่ใช้ได้ ไม่จำเป็นต้องลงชื่อกำกับข้อความที่ตนตรอกและในกรณีเช่นนี้ ไม่ถือว่าเป็นการตกเติมข้อความในพินัยกรรม์ (อ้างฎีกาที่ 478/83)
วันที่ในพินัยกรรม์พิมพ์เอาไว้ก่อนตรอกข้อความและลงนามผู้ทำพินัยกรรม์นั้น ไม่เป็นเหตุให้พินัยกรรม์เป็นโมฆะ
จำเลยให้การว่า พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ แล้วนำสืบว่าผู้ตายมิได้ทำพินัยกรรม์ ดังนี้ รับฟังไม่ได้ เป็นการสืบนอกประเด็น

พินัยกรรมที่ทำขึ้นด้วยตัวพิมพ์ เว้นช่องว่างไว้กรอกวันเดือนปี ทรัพย์ และชื่อผู้ทำพินัยกรรมนั้น เมื่อผู้ทำพินัยกรรมได้กรอกรายละเอียดเหล่านั้นและลงนามของตนแล้ว ก็เป็นพินัยกรรมที่ใช้ได้ ไม่จำเป็นต้องลงชื่อกำกับข้อความที่ตนกรอก และในกรณีเช่นนี้ ไม่ถือว่าเป็นการตกเติมข้อความในพินัยกรรม (อ้างฎีกาที่ 478/83)
วันที่ในพินัยกรรมพิมพ์เอาไว้ก่อนกรอกข้อความและลงนามผู้ทำพินัยกรรมนั้น ไม่เป็นเหตุให้พินัยกรรมเป็นโมฆะ
จำเลยให้การว่า พินัยกรรมไม่สมบูรณ์ แล้วนำสืบว่าผู้ตายมิได้ทำพินัยกรรม ดังนี้ รับฟังไม่ได้ เป็นการสืบนอกประเด็น

ผู้รับประกันอ้างว่าสัญญาไม่สมบูรณ์ เพราะจำเลยไม่เข้าใจภาษาไทย และไม่มีล่ามรับรอง แต่จำเลยไม่สืบพะยานและในสัญญาก็มีข้อความว่าผู้รับประกันเข้าใจสัญญาดีแล้วดังนี้ ข้ออ้างนั้นย่อมฟังไม่ขึ้น
พฤตติการณ์ที่ไม่ควรลดเงินค่าประกัน
คดีก่อนศาลยกฟ้องเพราะเหตุโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องนั้นผู้ที่มีอำนาจฟ้อง มาฟ้องใหม่ได้ไม่เป็นฟ้องซ้ำ

ผู้รับประกันอ้างว่าสัญญาไม่สมบูรณ์ เพราะจำเลยไม่เข้าใจภาษาไทย และไม่มีล่ามรับรอง แต่จำเลยไม่สืบพยานและในสัญญาก็มีข้อความว่าผู้รับประกันเข้าใจสัญญาดีแล้วดังนี้ข้ออ้างนั้นย่อมฟังไม่ขึ้น
พฤติการณ์ที่ไม่ควรลดเงินค่าประกัน. คดีก่อนศาลยกฟ้องเพราะเหตุโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องนั้น ผู้ที่มีอำนาจฟ้องฟ้องมาใหม่ได้ไม่เป็นฟ้องซ้ำ

จำเลยปิดกั้นทางเดินซึ่งโจทก์ใช้เดินออกถนนใหญ่อยู่โดยปกติแม้โจทก์อาจเดินออกมาทางอื่นได้ แต่เป็นทางร่องสวน และต้องเปิดรั้วบ้านบุคคลอื่น ซึ่งไม่ใช่ทางของปกติชนใช้ไปมาดังนี้ ถือได้ว่าที่โจทก์อยู่ในที่ล้อม
ที่ดินของโจทก์อยู่ในที่ล้อม โจทก์มีสิทธิจะขอทางผ่านที่ดินที่ล้อมอยู่ไป สู่ทางสาธารณะได้
จำเลยให้การลอยๆ ว่าโจทก์มิได้เสนอค่าทดแทนที่จะผ่านมิได้เถียงว่าจำเลยไม่เปิดทางให้โจทก์เดินเพราะโจทก์ไม่ให้ค่าทดแทน ดังนี้ ย่อมไม่มีประเด็นที่จะนำสืบถึงเรื่องค่าทดแทน