คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.พ. ม. 84

เมื่อฟังว่าผู้กู้ลงชื่อในหนังสือกู้จริงแล้ว การที่ผู้กู้ต่อสู้ว่าจำนวนเงินกู้ปลอมแปลง ก็เป็นหน้าที่ผู้กู้ต้องนำสืบ

โจทฟ้องว่าจำเลยรับจ้างกะทำชำเราสำส่อน จำเลยไห้การปติเสส เปนหน้าที่โจทจะต้องนำสืบว่าจำเลยรับจ้างกะทำชำเราสำส่อนคือเปนหยิงนครโสเพนีแล้วส่วนข้อที่ไม่ได้รับอนุญาตเปนหน้าที่จำเลยจะต้องนำสืบสาลล่างยังไม่ได้พิจารนาวินิจฉัยข้อเท็ดจิงข้อได สาลดีกามีอำนาดย้อนสำนวนไปไห้สาลชั้นต้นพิจารนาข้อเท็ดจิงและพิพากสาไหม่ตามรูปความได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับจ้างกระทำชำเราสำส่อน จำเลยให้การปฏิเสธเป็นหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรับจ้างกระทำชำเราสำส่อนคือเป็นหญิงนครโสเภณีแล้ว ส่วนข้อที่ไม่ได้รับอนุญาตเป็นหน้าที่จำเลยจะต้องนำสืบ เมื่อศาลล่างยังไม่ได้พิจารณาวินิจฉัยข้อเท็จจริงข้อใด ศาลฎีกามีอำนาจย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นพิจารณาข้อเท็จจริงและพิพากษาใหม่ตามรูปความได้ ประชุมใหญ่ครั้งที่ 6/2486

โจทฟ้องเรียกทรัพย์คืนจากจำเลย จำเลยไห้การว่าทรัพย์พิพาทนี้เดิมเปนของโจทจิง แต่ได้ขายไห้จำเลยและชำระ+แล้ว เมื่อโจทไม่สืบพยานจำเลยก็เปนฝ่ายชนะ
(อ้างดีกา 1541/2482)

โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์คืนจากจำเลย จำเลยให้การว่าทรัพย์พิพาทนี้เดิมเป็นของโจทก์จริงแต่ได้ขายให้จำเลยและชำระราคาแล้ว เมื่อโจทก์ไม่สืบพยานจำเลยก็เป็นฝ่ายชนะ (อ้างฎีกา 1541/2482)

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาและเรียกค่าเสียหาย จำเลยรับว่าได้ทำสัญญาจริง แต่ต่อสู้ว่าโจทก์เป็นผู้ผิดสัญญาและปฏิเสธว่าโจทก์ไม่ได้เสียหายเช่นนี้ เป็นหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบก่อน

คดีที่ศาลกะประเด็นให้ฝ่ายใดมีหน้าที่นำสืบและฝ่ายนั้นไม่คัดค้านอย่างใดถือว่าเป็นการนำสืบที่สมบูรณ์แล้ว. โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่. จำเลยให้การว่า โจทก์ยกให้และครอบครองที่มา. ชั้นพิจารณากลับนำสืบว่าที่พิพาทเป็นของนางหมีเช่นนี้. ศาลต้องฟังว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์โจทก์มิได้ยกให้.

ผู้มีชื่อไนหน้าโฉนดเมื่อข้อเท็ดจิงปรากตว่าโจทมิเคยได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับที่ดินรายพิพาท จำเลยและผู้ร้องสอดได้แบ่งครอบครองกันเปนส่วนเปนสัดโดยสงบและเปิดเผยเปนเวลาเกือบ 2 0 ปี เช่นนี้โจทหามีสิทธิฟ้องขอแบ่งได้ไม่ , ตามกดหมายที่ดิน ฯ ผู้มีชื่อไนหน้าโฉนดถือว่าเปนเจ้าของกัมสิทธิ ผู้ไดกล่าวอ้างว่าตนเปนผู้มีกัมสิทธิอันแท้จริง ต้องนำสืบหักล้างข้อสันนิถานนั้น

โจทก์เป็นผู้มีชื่อในหน้าโฉนดนั้น เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าโจทก์มิเคยได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับที่ดินรายพิพาท. จำเลยและผู้ร้องสอดได้แบ่งครอบครองกันเป็นส่วนเป็นสัดโดยสงบและเปิดเผยเป็นเวลาเกือบ 20 ปี. เช่นนี้โจทก์หามีสิทธิฟ้องขอแบ่งได้ไม่. ตามกฎหมายที่ดินฯ ผู้มีชื่อในหน้าโฉนดถือว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์. ผู้ใดกล่าวอ้างว่าตนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์อันแท้จริง. ต้องนำสืบหักล้างข้อสันนิษฐานนั้น.

โจทก์ฟ้องขอให้ศาลสั่งว่าใบมอบฉันทะที่มีลายมือโจทก์เป็นโมฆะและขอให้ทำลายการโอนระหว่างโจทก์กับจำเลย.ซึ่งจำเลยให้การปฏิเสธ. คดีมีประเด็นว่าใบมอบฉันทะเป็นลายมือโจทก์และภรรยาหรือไม่. จำเลยมิได้มีพยานผู้ชำนาญมาสืบ. จึงไม่ควรฟังว่าเป็นลายมือโจทก์นั้น เป็นหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบ.