คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.พ. ม. 172

ขายฝากโรงเรือนซึ่งปลูกบน+ที่มีโฉนดแผนที่ต้องไปทำสัญญากันณหอทะเบียนที่ดินมิฉนั้นเป็นโมฆะโจทก์รับซื้อฝากโรงเรือน+จากจำเลย ภายหลังจำเลยได้เอาโรงเรือนรายนี้ไป+สัญญาขายให้ผู้อื่นเป็นการ+โจทก์ แม้จะปรากฎว่าสัญญาขาย+ระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นโมฆะเพราะทำไม่+แบบก็ตาม โจทก์ก็ฟ้องขอให้เพิกถอนสัญญาอันเป็นการฉ้อฉล+ได้

+เจ้าพนักงานเรียกเงินอากรค่านาจ้างจากผู้ทำนามิได้ ก็ให้เรียกร้องเอาจากเจ้าของนา
สำเนาเอกสารซึ่งโจทก์ได้ส่งศาลโดยแนบมาพร้อมกับฟ้องแล้วนั้น ครั้นถึงเวลาโจทก์ส่งต้นฉะบับเอกสารต่อศาลในชั้นพิจารณาไม่ต้องส่งสำเนาให้จำเลยทราบอีกตาม ม.90
โจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าอากรค่านาที่ค้างจากจำเลยโจทก์ได้แนบบัญชีเงินค่านาที่ค้างมาท้ายฟ้องแจ้งตำบลอำเภอแห่งที่นาจำนวนเนื้อที่นา จำนวนปีและจำนวนเงินที่ค้างมาด้วยดังนี้ ไม่เรียกว่าโจทก์ฟ้องเคลือบคลุม

+ส่วนได้เสียในกอง+ยื่นคำร้องต่อศาลขอให้ผู้จัดการมฤดกแสดงบัญชีและถ้าไม่นำมายื่นก็ขอให้ถอดถอน ผู้จัดากรมฤดก+เพี้ยนมาหลายครั้ง ในที่สุดให้ตกลงกันกำหนดวัน+บัญชีต่อหน้าศาล และถ้าไม่นำมายื่นในวันนั้นก็ให้ศาลถอดถอนได้ ครั้นถึงกำหนดผู้จัดการมฤดกไม่นำบัญชีมายื่นผู้ร้องจึงขอให้ศาลสั่งตามที่ได้ตกลงกันไว้ดังนี้ ศาลมีคำสั่งให้ถอดถอนผู้จัดการมฤดกเสียได้ ไม่เป็นการเกินคำขอของผู้ร้อง
ศาลตั้งผู้จัดการมฤดกก่อนกันใช้ประมวลแพ่ง ฯ บรรพ 6 ศษลจะสั่งถอดถอนผู้จัดการมฤดกนั้นโดยอาศัย ม.1731 ได้หรือไม่

โจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าจ้างสร้างตึกและค่าที่จำเลยเอาสิ่งของต่างๆ ของโจทก์ไปตามบัญชีท้ายฟ้องจำเลยมิได้ยกข้อต่อสู้คำกล่าวหาตอนนี้เลย จึงไม่มีประเด็นที่จะนำสืบหักล้างพะยานโจทก์ในภายหลังอ้างฎีกาที่ 326/2479

ที่ดินของโจทก์ด้านหน้าติดถนนหลวง ด้านหลังมีทางรายพิพาทผ่านที่ดินของจำเลยโจทก์ได้ใช้ทางนี้เพื่อขนสินค้าและในกรณีเกิดอัคคีภัยมาประมาณ 20 ปีเศษแล้ว ที่ดินของจำเลยจึงตกอยู่ในภาระจำยอม จำเลยจะปิดทางนี้เสียมิได้
คดีไม่มีทุนทรัพย์เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น คู่ความฎีกาได้แต่ข้อกฎหมาย

โจทก์ฟ้องอ้างว่า เป็นเจ้าของห้องแถว จำเลยบังอาจมาเก็บค่าเช่าห้องแควไปจึงฟ้องเรียกคืน เมื่อทางพิจารณาไม่ปรากฏว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิห้องแถวนั้นศาลต้องยกฟ้อง

เจ้ามฤดกจะตัดทายาทมิให้รับมฤดกได้ก็ต้องแสดงเจตนาด้วยการทำเป็นพินัยกรรม์หรือทำเป็นหนังสือจะตัดด้วยปากเปล่าไม่ได้ คดีที่ฎีกาได้ฉะเพาะข้อกฎหมายนั้น แม้เขียนฎีกาฟุ่มเฟือยแต่พอเก็บหัวข้อเป็นข้อกฎหมายได้แล้ว ศาลฎีการับพิจารณาให้

เมื่อคู่ความตกลงประเด็นกับในรายงานพิจารณาแล้ว ศาลจะไปถือตามประเด็นในฟ้องแลคำให้การไม่ได้

หญิงมีสินเดิมมาแต่งงานกับชายเกิดสินสมรสขึ้นหญิงมีส่วนได้ในสินสมรสนั้น 1 ใน 3 สามีทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์ให้ผู้อื่น พินัยกรรม์นั้นสมบูรณ์ฉะเพาะในส่วนของสามีเท่านั้น ไม่ครอบไปถึงส่วนของภริยา สามีทำพินัยกรรม์ตั้งให้บุคคลหนึ่งเป็นผู้จัดการทำศพ ภรรยาจะมาขอให้ศาลตั้งตนเป็นผู้ทำศพสามีมิได้ ป.วิ.พ. มาตรา 172, 183, 249 ประเด็น โจทก์ฟ้องว่ามีสินเดิมเป็นเงิน 500 บาท ทางพิจารณาได้ความว่าโจทก์มีสายสร้อยกับแหวนเป็นสินเดิม และศาลก็แบ่งสินสมรสให้โจทก์ตามส่วนเช่นนี้ไม่เป็นการวินิจฉัย+ฟ้องนอกประเด็น ข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายจะยกขึ้นอ้างอิงในชั้น+ต้องเป็นข้อที่ได้ว่า+มาแล้วแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ค่าธรรมเนียม

โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกค่าเสียหายในฐานะเป็นตัวแทนเขา ภายหลังจะมาอ้างว่าได้ทำไปในฐานะเป็นตัวการมิได้ ห้างหุ้นส่วนที่มิได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลจะฟ้องความในนามของห้างมิได้และบุคคลซึ่งอ้างว่าได้รับตั้งแต่งให้เป็นตัวแทนของห้างก็พลอยไม่มีอำนาจเข้ามาเป็นโจทก์ฟ้องความด้วย