คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.อ. ม. 158

ฟ้องโจทก์ว่า เหตุเกิดกลางคืนวันที่ 9 ทางพิจารณาได้ความว่า เหตุเกิดเวลา 2.00 น.วันที่ 9-10 ไม่ถือว่าฟ้องผิดวัน
(อ้างฎีกาที่ 502/2481)

ฟ้องโจทก์ว่า เหตุเกิดกลางคืนวันที่ 9 ทางพิจารณาได้ความว่า เหตุเกิดเวลา 2.00 น. วันที่ 9-10 ไม่ถือว่าฟ้องผิดวัน(อ้างฎีกาที่ 502/2481)

ในคดีลักทรัพย์ โจทก์ไม่จำเป็นต้องบรรยายฟ้องว่า จับจำเลยได้ที่ไหน เวลาใด
ในคดีลักทรัพย์ แม้ทางพิจารณาจะปรากฏว่าจับจำเลยได้ผิดจากวันที่กล่าวไว้ในฟ้องไปวันหนึ่ง ก็ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้อง เพราะไม่ใช่ข้อสำคัญอันจะทำให้จำเลยเสียเปรียบหรือหลงข้อต่อสู้

ในคดีลักทรัพย์ โจทก์ไม่จำเป็นต้องบรรยายฟ้องว่า จับจำเลยได้ที่ไหน เวลาใด
ในคดีลักทรัพย์ แม้ทางพิจารณาจะปรากฏว่าจับจำเลยได้ผิดจากวันที่กล่าวไว้ในฟ้องไปวันหนึ่ง ก็ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้อง เพราะไม่ใช่ข้อสำคัญอันจะทำให้จำเลยเสียเปรียบหรือหลงข้อต่อสู้

ข้อกฎหมายที่ว่าข้อเท็จจริงที่ได้ความต่างกับฟ้องหรือไม่ถ้าไม่ได้ยกขึ้นว่ากล่าวชั้นอุทธรณ์ จะยกขึ้นฎีกาไม่ได้
ปัญหาที่ว่าควรอนุญาตให้แก้ฟ้องเรื่องสถานที่เกิดเหตุหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง
ฟ้องจำเลยสองคนว่าสมคบกันทำผิดโดยคนที่ 1 มีไม้อีกคนหนึ่งมีมีดแต่ทางพิจารณาได้ความว่าคนที่ 1มีมีด อีกคนหนึ่งมีไม้ ดังนี้ ลงโทษได้

คำบรรยายฟ้องฐานหมิ่นประมาทที่ถือว่ากล่าวความเป็นมูลความผิด

เท่าที่โจทก์ระบุในฟ้องว่าจำเลยเอาตราแสดงกรรมสิทธิของตนตีลงบนท่อนไม้ของผู้อื่นเพื่อเอากรรมสิทธินั้น เมื่อประกอบกับข้อเท็จจริง ซึ่งจะได้ความในชั้นพิจารณาแล้ว อาจเป็นเหตุให้เห็นได้ว่า การกระทำดังนี้ เป็นการลักทรัพย์ได้สมควรรับฟ้องไว้พิจารณา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปความ

เท่าที่โจทก์ระบุในฟ้องว่าจำเลยเอาตราแสดงกรรมสิทธิ์ของตนตีลงบนท่อนไม้ของผู้อื่นเพื่อเอากรรมสิทธิ์นั้น เมื่อประกอบกับข้อเท็จจริง ซึ่งจะได้ความในชั้นพิจารณาแล้วอาจเป็นเหตุให้เห็นได้ว่า การกระทำดังนี้ เป็นการลักทรัพย์ได้สมควรรับฟ้องไว้พิจารณา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปความ

ฟ้องว่า จำเลยใช้เท้าเตะผู้เสียหายหนึ่งทีถูกขมับซ้ายบวมนูนจนสลบไปชั่วครู่หนึ่ง ปรากฏตามใบชันสูตรซึ่งระบุว่ามีแผลบวมนูนที่ขมับร่วมประมาณ 7 วันหายดังนี้ ยังแปลไม่ได้ว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายผู้เสียหายถึงบาดเจ็บตาม ม.254
เพียงแต่ปรากฏว่ามีแผลบวมนั้นที่ขมับรักษาประมาณ 7 วันหายยังเรียกไม่ได้ว่าถึงบาดเจ็บการที่ผู้เสียหายลอบไปชั่วครู่หนึ่งนั้น ก็ไม่ถือว่าเป็นการทำร้ายถึงบาดเจ็บตามกฎหมาย

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายบุหรี่ซิกาแรตเกินราคาแต่ไม่ได้ระบุในฟ้องว่าจำเลยเป็น "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" ตามพระราชบัญญัติยาสูบ 2486 มาตรา 19 ดังนี้ ต้องยกฟ้อง