คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย: ป.วิ.อ. ม. 158

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 852/2486

ข้อเท็จจริงในชั้นพิจารณาต่างจากฟ้องไม่มากถือว่าไม่ต่าง

พฤติการณ์ที่ถือว่าข้อเท็จจริงในทางพิจารณาไม่ต่างกับฟ้อง ฟ้องว่าใช้มีดทำร้ายเขาบาดเจ็บทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยใช้ไม้ทำร้ายเขาบาดเจ็บ ไม่ถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ประชุมใหญ่ครั้งที่ 18/2486

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 848/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

ขอบเขตความรับผิดของผู้จัดการร้านฝิ่นตาม พ.ร.บ.ฝิ่น: การพิสูจน์ความผิดฐานมีฝิ่นและมูลฝิ่น

ตาม พ.ร.บ. ฝิ่น 2472 ม. 22,58 มุ่งเอาผิดฉเพาะแต่ผู้รับไบอนุญาตตั้งร้านฝิ่น หาได้หมายจึงผู้จัดการร้านฝิ่นด้วยไม่
ผู้ฝ่าฝืนตาม ม. 14พ.ร.บ.ฝิ่น 2472 นั้นย่อมหมายฉเพาะผู้สูบฝิ่นเท่านั้น
ฟ้องว่ามีฝิ่นและมูลฝิ่น จำเลยไห้การรับโดยระบุถึงฝิ่นหย่างเดียวดังนี้ จะถือว่าจำเลยรับถึงมูลฝิ่นด้วยไม่ได้.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 848/2486

ขอบเขตความรับผิดทางอาญาตาม พ.ร.บ.ฝิ่น: ผู้รับใบอนุญาต vs. ผู้จัดการร้าน และการรับสารภาพเฉพาะเจาะจง

ตาม พ.ร.บ.ฝิ่น 2472 มาตรา 22,58 มุ่งเอาผิดเฉพาะแต่ผู้รับใบอนุญาตตั้งร้านฝิ่น หาได้หมายถึงผู้จัดการร้านฝิ่นด้วยไม่ ผู้ฝ่าฝืนตาม มาตรา 14 พ.ร.บ.ฝิ่น 2472 นั้นย่อมหมายเฉพาะผู้สูบฝิ่นเท่านั้น ฟ้องว่ามีฝิ่นและมูลฝิ่น จำเลยให้การรับโดยระบุถึงฝิ่นอย่างเดียวดังนี้ จะถือว่าจำเลยรับถึงมูลฝิ่นด้วยไม่ได้ ประชุมใหญ่ครั้งที่ 16/2486

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 842/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

ความผิดพยายามลักทรัพย์: ข้อกล่าวหาไม่ตรงกับพฤติการณ์ที่ศาลรับฟัง

พรึติการน์ที่ถือว่าข้อเท็ดที่ปรากตไนการพิจารนาต่างกับฟ้อง
ฟ้องว่าพยายามลักทรัพย์ซึ่งหยู่ไนรถตู้ ทางพิจารนาได้ความว่า จำเลยพยายามจะลักกุนแจที่ไส่รถตู้ ต้องยกฟ้อง.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 842/2486

ความแตกต่างข้อกล่าวหาในฟ้องกับข้อเท็จจริงที่พิสูจน์ได้ ทำให้ต้องยกฟ้อง

พฤติการณ์ที่ถือว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏในการพิจารณาต่างกับฟ้อง ฟ้องว่าพยายามลักทรัพย์ซึ่งอยู่ในรถตู้ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยพยายามจะลักกุญแจที่ใส่รถตู้ ต้องยกฟ้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2486

การซื้อขายสุราผิดกฎหมาย: ความสำคัญของการมีเจตนา

ฟ้องโจทก์กล่าวว่า"จำเลยบังอาจมีและขนน้ำสุรารัฐบาลซึ่งมีปริมาณเกินกว่า 10 ทะนานโดยไม่มีใบขนแสดงว่าซื้อมาจากผู้ที่ควรขายเป็นการผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษ" โดยโจทก์มิได้กล่าวว่าจำเลยซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นสุราที่ขายผิดต่อกฎหมาย จะลงโทษฐานซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่ว่าเป็นสุราที่ขายผิดต่อกฎหมายไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 785/2486

ความถูกต้องของวันเวลาทำผิดในคดีอาญา แม้มีข้อแตกต่างเล็กน้อยในการระบุวัน

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดคืนวันที่ 20-21 และวงเล็บว่าตรงกับขึ้น 14 ค่ำจำเลยรับสารภาพแต่เป็นคดีอุกฉกรรจ์ โจทก์นำพยานมาสืบว่าจำเลยทำผิดคืนวันขึ้น 14 ค่ำ ซึ่งตรงกับคืนวันที่ 21-22 และจำเลยเข้าใจข้อหาดีดังนี้ไม่ถือว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้อง ลงโทษได้ ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 16/2486

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 633/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การฟ้องเรียกค่าบำเหน็ดนำจับ: การกำหนดจำนวนเงินที่ชัดเจนในคำฟ้องและการอาศัยอำนาจตามกฎหมาย

ไนกรนีที่จำเลยอุธรน์ขอลดค่าบำเหน็ดนำจับนั้นสาลอุธรน์มีอำนาดวินิฉัยว่า ฟ้องของโจทไนเรื่องบำเหน็ดนำจับถูกต้องตามกดหมายหรือไม่
โจทฟ้องเรื่องบำเหน็ดนำจับโดยกล่าวว่าเจ้าพนักงานสัญญาจะจ่ายเงินไห้แล้วแต่สาลจะเห็นสมควนท้ายฟ้องขอไห้สาลบังคับไห้จำเลยไช้ตามแต่สาลจะเห็นสมควนนั้น ถือว่าเปนการไม่ชอบด้วยกดหมายสาลไม่บังคับไห้จำเลยไช้.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 633/2486

อำนาจศาลอุทธรณ์ในการวินิจฉัยค่าบำเหน็จนำจับ และข้อจำกัดในการบังคับคดีตามสัญญา

ในกรณีที่จำเลยอุทธรณ์ขอลดค่าบำเหน็จนำจับนั้นศาลอุทธรณ์มีอำนาจวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ในเรื่องบำเหน็จนำจับถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ โจทก์ฟ้องเรื่องบำเหน็จนำจับโดยกล่าวว่าเจ้าพนักงานสัญญาจะจ่ายเงินให้แล้วแต่ศาลจะเห็นสมควร ท้ายฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ตามแต่ศาลจะเห็นสมควรนั้น ถือว่าเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลไม่บังคับให้จำเลยใช้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การหักวันหลบหนีออกจากกำหนดโทษคดีก่อน: ไม่ใช่ประเด็นในคดีหลบหนี

ไนกรนีที่จำเลยหลบหนีการจำคุกไนคดีเรื่องหนึ่งนั้น เมื่อโจทฟ้องขอไห้ลงโทสถานหลบหนีที่คุมขังโจทจะขอไห้คดีนี้ไห้หักวันหลบหนีออกจากกำหนดโทสไนคดีก่อนนั้นไม่ได้.

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย ป.วิ.อ. ม. 158