คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย: ป.วิ.อ. ม. 158 (5)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 103/2483

การโฆษณาหมิ่นประมาทด้วยลายลักษณ์อักษร ไม่ต้องพิสูจน์จำนวนผู้รับรู้ข้อความ

การใส่ความหมิ่นประมาทนั้นเมื่อมีลักษณะเป็รการโฆษณาด้วยลายลักษณอักษรแล้ว ก็เป็นผิดตามกฎหมาย อาญา ม. 282 วรรค 2 ในเรื่องโฆษณาหมิ่นประมาทด้วยหนังสือแล้วโจทก์ไม่จำต้องระบุในฟ้องว่า มีผู้รู้ข้อความนั้นกี่คน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 67/2483

องค์ประกอบความผิดฐานฟ้องเท็จ: ข้อความกล่าวหาต้องเป็นคำฟ้องกล่าวโทษและระบุความผิดครบถ้วน

เมื่อข้อความที่โจทก์หาว่าจำเลยฟ้องเท็จไม่มีลักษณเป็นคำฟ้องโดยไม่ได้ระบุข้อความอันเป็นองค์แห่งความผิดให้ครบถ้วน ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) นั้น การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดฐานฟ้องเท็จ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1480/2482

การฟ้องลักทรัพย์ต้องระบุเจ้าของทรัพย์ชัดเจน หากไม่ระบุถือว่าฟ้องไม่สมบูรณ์

ในฟ้องโจทก์กล่าวแต่ว่าจำเลยลักตัดไม้สะแก ซึ่งขึ้นอยู่ในที่หวงห้าม อยู่ในความปกครองของกำนันแต่ไม่ปรากฎว่าใครเป็นเจ้าของกรรมสิทธิต้นสะแกนั้น เป็นฟ้องที่ขาดสาระสำคัญแสดงไม่ครบองค์ความผิดฐานลักทรัพย์ จะลงโทษจำเลยไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1412/2482

การขัดขวางการจับกุมเจ้าพนักงานและการใช้ความรุนแรงโดยมีเจตนาข่มขู่ เป็นความผิดตามมาตรา 120 อาญา

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิงเจ้าพนักงานที่เข้าทำการจับกุม ขอให้ลงโทษตามมาตรา 250,60 และ 120 นั้น นับว่าเป็นฟ้องที่ระบุความผิดตามมาตรา 120 ด้วย ซึ่งศาลลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1368/2482

ความชัดเจนของวันเวลาในการฟ้องยักยอกทรัพย์ ฟ้องไม่เคลือบคลุมเมื่อระบุช่วงเวลาที่เกิดเหตุ

ฟ้องว่าจำเลยยืมสร้อยไปวันหนึ่งวันใดในระหว่าง 14 วันติดต่อกัน แล้วว่าจำเลยยักยอกไปนั้นไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม.
อ้างฎีกาที่ 127/2477

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1361/2482

ความไม่ชัดเจนของฟ้อง ลักทรัพย์และรับของโจร เวลาที่กระทำความผิดไม่ปรากฏ

กรณีที่ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1350/2482

การฟ้องเท็จต้องแสดงเจตนาว่ารู้ข้อความเท็จ การกล่าวอ้างแค่ฟ้องเท็จไม่เป็นความผิด

เพียงแต่กล่าวในฟ้องว่าจำเลยได้สาบาลตัวแล้วฟ้องเท็จ เท่านั้นไม่เป็นมูลความผิดฐานฟ้องเท็จจะต้องกล่าวด้วยว่าจำเลยรู้อยู่ว่าข้อความนั้นเป็นเท็จ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1079/2482

การตัดไม้หวงห้ามต้องระบุสถานที่เป็น 'ในป่า' มิฉะนั้นฟ้องไม่成立

ในกรณีที่หาว่าจำเลยตัดไม้ประเภทหวงห้ามนั้น โจทก์ต้องบรรยายฟ้องมาด้วยว่าจำเลยตัดไม้ในป่าอันเป็นองค์สาระสำคัญของความผิด มิฉะนั้นลงโทษจำเลยไม่ได้
ตัดไม้ประเภทหวงห้ามในที่ซึ่งมิใช่ที่ป่าไม่มีความผิด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 877/2482

ฟ้องเคลือบคลุม: การบรรยายฟ้องที่ขัดแย้งกัน ทำให้จำเลยไม่เข้าใจข้อกล่าวหา

ฟ้องเคลือบคลุมบรรยายฟ้องว่า จำเลยสมคบกันลักสุกรไป 1 ตัวหรือจำเลยได้สมคบกันจับเอาสุกรดังกล่าวแล้วซึ่งเล็ดลอดออกจากคอกแล้วยักยอกเอาไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัวโดยเจตนาทุจจริต ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา 293(11), 294(6) ตอน 2 และ 318 นับว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 616/2482

สมาคมที่ไม่เข้าข่ายอั้งยี่: การเรี่ยไรเงินเพื่อปลงศพและค่าปรับสมาชิก ไม่ถือเป็นความผิด

พฤตติการณ์ที่ไม่ถือว่าสมาคมที่พวกจำเลยตั้งขึ้นนี้เป็นสมาคมที่ตั้งขึ้นเพื่อการอันมิชอบด้วยกฎหมายอันเป็นความผิดฐานเป็นพวกอั้งยี่
ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม. 158(5)
ฟ้องโจทก์บรรยายความว่าจำเลยกระทำผิดฐานเป็นพวกอั้งยี่ระหว่าง พ.ศ.2475 ถึง 2480 นั้นไม่เรียกว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม เพราะจำเลยพอเข้าใจข้อหาและนำสืบต่อสู้คดีได้

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย ป.วิ.อ. ม. 158 (5)

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.อ. ม. 158 (5)