คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.อ. ม. 158 (5)

พฤตติการณ์ที่ไม่ถือว่าจำเลยหลงข้อต่อสู้การที่โจทก์ขอแก้สถานที่เกิดเหตุในฟ้องนั้นเป็นการขอแก้รายละเอียด ซึ่งกฎหมายมิให้ถือว่าจำเลยเสียเปรียบ ไม่ว่าจะทำเช่นนี้ในระยะใดระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น เว้นแต่จำเลยจะหลงต่อสู้ในข้อที่ผิดหรือที่มิได้กล่าวไว้นั้น

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเอาความเท็จไปร้องกล่าวโทษโจทก์ต่อกำนันและอำเภอครั้นสืบพะยานโจทก์หมดแล้วโจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่าความเท็จที่จำเลยนำไปแจ้งนั้นจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จดังนี้ เมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยหลงข้อต่ออย่างใดแล้ว กฎหมายมิให้ถือว่าจำเลยเสียเปรียบโจทก์ย่อมขอแก้ได้,พฤตติการณ์ที่ถือว่าเป็นการ+แก้รายละเอียดที่ต้องตกลงในฟ้อง

เมื่อฟ้องของโจทก์ไม่ได้ระบุจำนวนเงินที่จะต้องเสียค่าบำเหน็จนำจับแก่ผู้รับสินบน ต้องถือว่าฟ้องของโจทก์เลื่อนลอย ศาลจะบังคับให้จำเลยใช้ค่าสินบนนำจับมิได้ อ้างฎีกาที่ 770/2480

ฟ้องว่าเหตุเกิดที่ตำบลท่าประดู่ ทางพิจารณาปรากฏว่าเหตุเกิดที่ตำบลปากน้ำ ซึ่งเป็นคนละแห่งกับตำบลในฟ้อง ศาลตัดสินยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยวิ่งราวทรัพย์ของนาย ส.ก่อนพิพากษาโจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ชื่อเจ้าทรัพย์เปนนาง ส.ดังนี้ไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบหรือหลงสู้คดีอย่างไรศาลอนุญาตให้โจทก์แก้ได้

โจทก์ฟ้องว่าเมื่อ 3 ปี+มีผู้ร้ายลักโคของเจ้าทรัพย์ไป แล้วต่อมา+โคของกลางได้โดยจำเลยลักมาหรือรับไว้โดย+ว่าเป็นของร้ายดังนี้+เป็นฟ้องเคลือบคลุม

พฤตติการณ์ที่ไม่ถือว่าเป็น+ฟ้องเคลือบคลุม ผู้เสียหายซึ่งเป้นทหารรวม 58 คนฝากเงินไว้กับจำเลยซึ่งเป็นนายทหาร จำเลยยักยอกเอาเงินนั้นเสีย ผู้บังคับบัญชีจึงจัดให้ผู้เสียตายทั้ง 58 คนลงนามกำกับจำนวนเงินของแต่ละคน ส่งพร้อมกับรายงานกล่าวโทษจำเลยดังนี้ เป็นการเพียงพอที่จะเรียกว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์โดยชอบแล้วในกรณีที่ผู้เสียหายเป็นผู้อยู่ในอำนาจศาลทหาร เมื่อผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แล้วเจ้าพนักงานก็ย่อมมีอำนาจสอบสวนฟ้องร้องได้โดยมิต้องมีการมอบคดีให้ว่ากล่าว

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีน้ำสุราเถื่อน (น้ำตาล+เมา) ไว้ในครอบครองจำเลยให้การรับสารภาพ ลงโทษจำเลยได้อ้างฎีกาที่ 934/2480

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกลักโคไป แล้วต่อมาในวันรุ่งขึ้นจำเลยกับพวกรับโครายนี้ไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์และรับของโจรดังนี้เป็นฟ้องที่ไม่ขัดแจ้ง ทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ด้วยยากศาลตัดสินยกฟ้องอ้างฎีกาที่ 722/2481

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกับผู้อื่นยักยอกทรัพย์ของหลวง ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยยักยอกทรัพย์นั้นโดยลำพังตนผู้เดียวก็ลงโทษได้ ไม่เรียกว่า เกินคำขอของโจทก์ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.192 วรรค 1 ลักษณะที่ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม