คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.อ. ม. 192

การแสดงความอาฆาตมาดร้าย ตาม ม. 31 นั้น ต้องเป็นเรื่องแสดงความอาฆาตว่าจะทำร้ายภายใน 2 ปี
พฤติการณ์ที่แสดงว่า แสดงอาฆาตจะทำร้ายในระยะเวลาภายใน 2 ปี
ฟ้องโจทก์หาว่า จำเลยกล่าวอาฆาตว่า "ถึงเป็นพะยานให้โจทก์เรื่องโจรสลัด ไม่ถึง 10 ปีต้องตาย โดยจะให้นายแช่มทำร้ายเสีย" แต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกล่าวว่า "มึงเป็นพะยานผัวกูติดไม่เกิน 10 ปี ออกมาพวกมึงต้องตาย" ดังนี้ ไม่ถือว่า ข้อเท็จจริงที่ได้ความตามทางพิจารณาต่างกับฟ้อง

การแสดงความอาฆาตมาดร้ายตาม มาตรา 30 นั้น ต้องเป็นเรื่องแสดงความอาฆาตว่าจะทำร้ายภายใน 2 ปี
พฤติการณ์ที่แสดงว่า แสดงอาฆาตจะทำร้ายในระยะเวลาภายใน 2ปี
ฟ้องโจทก์หาว่า จำเลยกล่าวอาฆาตว่า มึงเป็นพยานให้โจทก์เรื่องโจรสลัด ไม่ถึง 10 ปีต้องตาย โดยจะให้นายแช่มทำร้ายเสีย แต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกล่าวว่า 'มึงเป็นพยานผัวกูติดไม่เกิน 10 ปีออกมาพวกมึงต้องตาย' ดังนี้ไม่ถือว่าข้อเท็จจริงที่ได้ความตามทางพิจารณาต่างกับฟ้อง

โจทก์บรรยายฟ้องว่าความผิดเกิดที่ถนนแพร่งนรา ตำบลเสาชิงช้าทางพิจารณาได้ความว่าเหตุเกิดหน้าสำนักงานมิได้เกิดในสำนักงานของโจทก์ดังนี้ จะถือเป็นข้อแตกต่างกับฟ้องยังมิได้ เพราะฟ้องโจทก์มิได้ระบุเฉพาะเจาะจงว่าเหตุเกิดในสำนักงานของโจทก์

ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ของผู้มีชื่อ ทางพิจารณาได้ความว่าผู้นั้นเป็นเพียงผู้ดูแลรักษาทรัพย์นั้นดังนี้ ถือว่าผู้นั้นเป็นผู้เสียหายไม่ใช่ข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง
ฟ้องกล่าวถึงทรัพย์ที่ถูกคนร้ายลักไปแล้วกล่าวว่าจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย แม้ไม่ระบุว่าจับได้จากจำเลยหรือจำเลยได้กระทำอย่างอื่นใดแก่ทรัพย์นั้น ก็ไม่ถือว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม

ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ของผู้มีชื่อ ทางพิจารณาได้ความว่าผู้นั้นเป็นเพียงผู้ดูแลรักษาทรัพย์นั้นดังนี้ ถือว่าผู้นั้นเป็นผู้เสียหาย ไม่ใช่ข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง
ฟ้องกล่าวถึงทรัพย์ที่ถูกคนร้ายลักไปแล้วกล่าวว่าจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย แม้ไม่ระบุว่าจับได้จากจำเลยหรือจำเลยได้กระทำอย่างอื่นใดแก่ทรัพย์นั้น ก็ไม่ถือว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม

ฟ้องว่าจำเลย 2 คนฝ่ายหนึ่งสมคบกัน และผู้ตายอีกฝ่ายหนึ่งสมัครใจใช้กำลังวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน ขอให้ลงโทษตามมาตรา 251, 253 ดังนี้ เป็นการฟ้องตามมาตรา 253 บทเดียว จะลงโทษจำเลยตามมาตรา 251 ไม่ได้

ฟ้องว่าจำเลย 2 คนฝ่ายหนึ่งสมคบกัน และผู้ตายอีกฝ่ายหนึ่งสมัครใจใช้กำลังวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน ขอให้ลงโทษตามมาตรา 251,253ดังนี้ เป็นการฟ้องตามมาตรา 253 บทเดียว จะลงโทษจำเลยตามมาตรา 251ไม่ได้

ได้รับมอบลายมือของเขาไว้แล้วกรอกข้อความผิดความประสงค์ของผู้มอบ ไม่เป็นปลอมหนังสือ แต่เป็นเรื่องยักยอกลายมือตามมาตรา 315
ได้รับมอบลายมือเขาไว้เพื่อทำกิจการให้เขากลับไปกรอกข้อความว่า เขากู้เงินของตนแต่ยังไม่ได้เอาหนังสือนั้นไปทำอะไร ยังไม่เป็นผิดตามกฎหมาย 315
ความผิดตามมาตรา 315 นั้น โจทก์จะต้องบรรยายฟ้องว่าจำเลยเอาหนังสือนั้นไปใช้อย่างไรด้วย

ได้รับมอบลายมือของเขาไว้แล้วกรอกข้อความผิดความประสงค์ของผู้มอบ ไม่เป็นปลอมหนังสือ แต่เป็นเรื่องยักยอกลายมือตามมาตรา 315
ได้รับมอบลายมือเขาไว้เพื่อทำกิจการให้เขา กลับไปกรอกข้อความว่า เขากู้เงินของตนแต่ยังไม่ได้เอาหนังสือนั้นไปทำอะไร ยังไม่เป็นผิดตามมาตรา 315
ความผิดตามมาตรา 315 นั้น โจทก์จะต้องบรรยายฟ้องว่า จำเลยเอาหนังสือนั้นไปใช้อย่างไรด้วย

ปลอมใบอนุญาตเล่นการพนัน ไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการ เพราะใบอนุญาตเล่นการพนันไม่ใช่หนังสือสำคัญแห่งการตั้งกรรมสิทธิ์ หรือหนี้สิน
โจทก์สืบสมฟ้อง แต่อ้างบทไม่ตรงกับความผิด ศาลมีอำนาจลงบทที่ถูกต้อง และเบากว่าบทที่อ้างมานั้นได้