คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย: ป.วิ.อ. ม. 192

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 610/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

ความผิดฐานลักทรัพย์: การพิสูจน์ความเชื่อมโยงระหว่างทรัพย์ที่ถูกลักกับทรัพย์ที่ถูกยึด

โจทฟ้องว่า มีคนร้ายลักไม้ขอนสักของรัถบาลไปแต่วันที่ 18 +พิจารนาได้ความว่าไม้ขอนสักจับได้จากจำเลยเปนไม้ที่หายแต่วันที่ 9 เช่นนี้ ลงโทสจำเลยไม่ได้.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 598/2486

การฟ้องทำร้ายร่างกายขัดขวางเจ้าพนักงาน: การระบุหน้าที่เจ้าพนักงานในฟ้อง และการพิจารณาความเสียหาย

โจทบันยายฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ไช้กำลังชกต่อยทำร้ายนานแล้วผู้ไหย่บ้านผู้ทำการตามหน้าที่แม้จะได้ความว่าสถานที่ที่เกิดเหตุหยู่นอกท้องที่ของนายแก้วผู้ไหย่บ้านและนายแก้วจะได้กะทำไนถานเปนเจ้าพนักงานหรือไม่ก็ตามก็ยังคงลงโทสจำเลยตาม ม. 338 ได้.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 593/2486

คดีวิวาททำร้ายร่างกาย: จำเลยกระทำผิดลงโทษได้

กรณีปรากฏว่าเป็นคดีวิวาททำร้ายซึ่งกันและกัน เมื่อได้ความว่าจำเลยเป็นผู้ทำร้ายก็ลงโทษจำเลยได้ (อ้างฎีกาที่696/2485)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 553/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การลงโทษฐานความผิดและขอบเขตการแก้ไขโทษในชั้นอุทธรณ์และฎีกา

สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยตาม ม. 223 ซึ่งเปนบทที่เบาและโจทมิได้อุธรน์ แม้สาลสูงจะเห็นควนลงโทสตามบทที่หนักตาม ม. 224 ก็ลงโทสตามบทที่หนักมิได้.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 553/2486

การลงโทษจำเลยตามบทที่เบา แม้ศาลสูงเห็นควรลงโทษตามบทที่หนักกว่าก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม มาตรา 223 ซึ่งเป็นบทที่เบาและโจทก์มิได้อุทธรณ์ แม้ศาลสูงจะเห็นควรลงโทษตามบทที่หนักตาม มาตรา 224 ก็ลงโทษตามบทที่หนักมิได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 537/2486

การหักวันหลบหนีออกจากกำหนดโทษคดีก่อนในคดีใหม่เป็นเรื่องไม่เกี่ยวข้อง

คดีฟ้องขอให้ลงโทษฐานหลบหนีที่คุมขังในคดีเรื่องก่อนนั้นโจทก์จะขอในคดีนี้ให้หักวันหลบหนีออกจากกำหนดโทษในคดีเรื่องก่อนไม่ได้ เพราะการที่จำเลยจะต้องจำคุกตามคำพิพากษาในคดีเรื่องก่อนครบถ้วนหรือไม่ ไม่ใช่เรื่องที่จะมาว่ากล่าวกันในคดีนี้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การหักวันหลบหนีออกจากกำหนดโทษคดีก่อน: ไม่ใช่ประเด็นในคดีหลบหนี

ไนกรนีที่จำเลยหลบหนีการจำคุกไนคดีเรื่องหนึ่งนั้น เมื่อโจทฟ้องขอไห้ลงโทสถานหลบหนีที่คุมขังโจทจะขอไห้คดีนี้ไห้หักวันหลบหนีออกจากกำหนดโทสไนคดีก่อนนั้นไม่ได้.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517/2486

การขอให้ลงโทษฐานหลบหนีการจำคุก หักวันหลบหนีออกจากโทษคดีก่อนไม่ได้

ในกรณีที่จำเลยหลบหนีการจำคุกในคดีเรื่องหนึ่งนั้นเมื่อโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานหลบหนีที่คุมขัง โจทก์จะขอให้คดีนี้ให้หักวันหลบหนีออกจากกำหนดโทษในคดีก่อนนั้นไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 502/2486

การนำเงินตราต่างประเทศเข้าประเทศไทย: ข้อจำกัดและเงื่อนไขการอนุญาต

จำเลยนำเงินตราเข้ามาในราชอาณาจักร 16834 เปี้ยสชั้นพิจารณาปรากฏว่าเงิน 11420 เปี้ยส เป็นของพยานโจทก์ ส่วนที่เหลือเป็นของจำเลยศาลก็ยังลงโทษจำเลยได้ไม่ผิดต่อวิธีพิจารณา เงินตราต่างประเทศที่กฎหมายอนุญาตให้นำเข้ามาในราชอาณาจักรได้โดยไม่ต้องขออนุญาตนั้นต้องเป็นเงินที่นำเข้ามาพร้อมกับตนเพื่อใช้เองและเป็นส่วนหนึ่งต่างหากจากจำนวนอื่น(อ้างฎีกาที่ 264/2485)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 443/2486

การระบุเวลาเกิดเหตุในฟ้องคดี หากระบุเวลาผิด ศาลอาจยกฟ้อง และฟ้องต้องทำให้จำเลยเข้าใจข้อหา

ฟ้องโจทก์กล่าวว่าเกิดเหตุเวลากลางวันทางพิจารณาได้ความว่าเกิดเหตุเวลากลางคืน ศาลก็ต้องยกฟ้อง
ฟ้องต้องระบุเวลาเกิดเหตุทุกเรื่องไป เว้นแต่จะเป็นกรณีที่ไม่ทราบเวลากระทำผิด
ฟ้องจะต้องมีข้อความที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย ป.วิ.อ. ม. 192