คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.อ. ม. 192

ในคดีหาว่าร้องเรียนเท็จและเบิกความเท็จนั้น ในฟ้องต้องระบุมาด้วยว่าความจริงเป็นอย่างไร มิฉะนั้นเป็นฟ้องเคลือบคลุม

โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยถานไช้อาวุธปืนโดยมิได้รับอนุญาตโดยมิได้กล่าวอ้างว่าจำเลยมีอาวุธปืนแต่หย่างได สาลจะลงโทสจำเลยไม่ได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้อาวุธปืนโดยมิได้รับอนุญาตโดยมิได้กล่าวอ้างว่าจำเลยมีอาวุธปืนแต่อย่างใด ศาลจะลงโทษจำเลยไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนไม่ได้รับอนุญาต เหตุเกิดในราชอาณาจักรจำเลยให้การว่ามีอาวุธปืนจริงแต่เจ้าพนักงานไปจับปืนได้ในเขตอินโดจีนจำเลยจึงไม่ควรมีความผิดดังนี้ จะถือว่าจำเลยรับว่าทำผิดตามฟ้องไม่ได้ต้องยกฟ้อง

โจทฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนไม่ได้รับอนุญาต เหตุเกิดไนราชอานาจักร จำเลยไห้การว่ามีอาวุธปืนจิง แต่เจ้าพนักงานไปจับปืนได้ไนเขตอินโดจีน จำเลยจึงไม่ควนมีความผิดดังนี้จะถือว่าจำเลยรับว่าทำผิดตามฟ้องไม่ได้ต้องยกฟ้อง

พนักงานเทศบาลเก็บเงินภาษีโรงร้านจากพนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์แล้วทุจริตยักยอกไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว แม้ทรัพย์สินมหากษัตริย์ไม่ต้องเสียภาษีจำเลยก็คงมีผิดฐานยักยอกเงินของเทศบาล
พนักงานเทศบาลเป็นเจ้าพนักงานตามความหมายในกฎหมายลักษณะอาญาแล้ว
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามมาตรา 131 และ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม 2477(ฉบับที่ 3) มาตรา 3 ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษตามฉบับที่ 2 มาตรา 3 ได้ไม่เป็นการเกินคำขอ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยชิงทรัพย์ภรรยา ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วตัดสินยกฟ้องโจทก์โดยไม่วินิจฉัยถึงความผิดฐานทำร้ายร่างกายเช่นนี้ ศาลสูงมีอำนาจย้อนสำนวนไปให้ศาลล่างสืบพยานในข้อหาฐานทำร้ายร่างกายแล้วพิพากษาใหม่ได้

โจทฟ้องว่าจำเลยชิงทรัพย์ภรรยา สาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทจำเลย แล้วตัดสินยกฟ้องโจทโดยไม่วินิจฉัยถึงควาามผิดสถานทำร้ายร่างกายเช่นนี้ สาลสูงมีอำนาดย้อนสำนวนไปไห้สาลล่างสืบพยานไนข้อหาถานทำร้ายร่างกายแล้วพิพากสาไหม่ได้

ฟ้องว่าเหตุเกิดที่ลำน้ำเจ้าพระยาทางพิจารณาได้ความว่าเหตุเกิดที่คลองลัดหลวง แม้จะไม่ต่างตำบลก็ลงโทษจำเลยไม่ได้

ฟ้องว่าเหตุเกิดที่ลำน้ำเจ้าพระยาทางพิจารนาได้ความว่า เหตุเกิด+ลองลัดหลวง แม้จะไม่ต่าง+ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้