คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.อ. ม. 192

ข้าหลวงประจำจังหวัดประกาสห้ามไม่ไห้ผู้ไดนำผ้าทุกชนิด ตั้งแต่ 5 เมตร์ขึ้นไปนอกออกจังหวัด ย่อมไม่หมายถึงผ้าที่เปนเสื้อและกางเกง ซึ่งเปนวัตถุสำเหร็ดและเปลี่ยนสภาพแล้ว

ข้าหลวงประจำจังหวัดประกาศห้ามไม่ให้ผู้ใดนำผ้าทุกชนิดตั้งแต่ 5 เมตรขึ้นไปออกนอกจังหวัด. ย่อมไม่หมายถึงผ้าที่เป็นเสื้อและกางเกง ซึ่งเป็นวัตถุสำเร็จและเปลี่ยนสภาพแล้ว.

ฟ้องขอให้จำเลยใช้ราคากล้องที่ลักไปเป็นเงิน 229 บาท86 สตางค์. ปรากฏว่าจำเลยจำนำกล้องไว้เป็นเงิน 76 บาทโจทก์ได้ไถ่คืนมาแล้ว จำเลยรับ. ศาลพิพากษาให้จำเลยใช้เงินค่าไถ่กล้องคืนได้ ไม่เป็นการเกินคำขอ. ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 26/2485.

เมื่อถามคำพยานได้ความว่าที่เกิดเหตุที่ได้ความตามทางพิจารณาต่างกับที่กล่าวในฟ้อง. ก็เป็นเรื่องข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาต่างกับฟ้อง. ศาลต้องยกฟ้อง.

ในคดีเรื่องลักรถจักรยานในฟ้องระบุว่าเป็นของเจ้าทรัพย์.และได้ความรถเป็นของเจ้าทรัพย์จริง. แม้ในใบทะเบียนจะมีชื่อผู้อื่นก็ไม่สำคัญ.

ในคดีเรื่องลักรถจักรยานในฟ้องระบุว่าเป็นของเจ้าทรัพย์ และได้ความรถเป็นของเจ้าทรัพย์จริง แม้ในใบทะเบียนจะมีชื่อผู้อื่นก็ไม่สำคัญ

การยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องเมื่อสืบพยานไปบ้างแล้วนั้น จะต้องสแดงเหตุอันสมควนไว้ไนคำร้อง
อ้างดีกาที่ 725/2481 ที่ 774/2481

การยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องเมื่อสืบพยานไปบ้างแล้วนั้น. จะต้องแสดงเหตุผลอันสมควรไว้ในคำร้อง.(อ้างฎีกาที่725/2481 ที่ 774/2481).

ฟ้องหาว่าปลอมหนังสือ ใช้หนังสือปลอม. ตามรูปเรื่องที่ว่าจำเลยออกใบอนุญาตไพ่จากปลายขั้วที่แท้ก็มี จากปลายขั้วที่ปลอมก็มี. โดยกล่าวฟ้องว่าจำเลยออกใบอนุญาตไพ่ปลอมโดยไม่มีต้นขั้ว. แต่บางคราวได้เขียนต้นขั้วในแบบพิมพ์ที่แท้จริงและฉีกเอาปลายขั้วที่แท้จริงนั้นใช้ออกใบอนุญาตอื่นโดยไม่มีต้นขั้วต่อไป. ถ้าลำพังแต่อ่านฟ้องกับบัญชีของกลางท้ายฟ้องแล้วไม่แจ้งชัดว่าต้องหาว่าปลอมฉบับไหน หรือใช้หนังสือปลอมฉบับไหน. มิได้กล่าวให้เข้าใจข้อหาได้. ดังนี้เป็นฟ้องเคลือบคลุม. ฟ้องหาว่าจำเลยยักยอกค่าใบอนุญาตไพ่ 800 บาทเศษ. โดยไม่ได้บรรยายว่ายักยอกค่าใบอนุญาตไพ่รายใด ใครเป็นผู้ได้รับใบอนุญาต. แต่ดูฟ้องประกอบกับบัญชีท้ายฟ้องพอทราบได้ว่าจำเลยต้องหาว่ายักยอกตามที่มีหลักฐานตามบัญชีและศาลลงโทษเฉพาะรายที่พิจารณาได้ความนี้. รายอื่นมิได้ลงโทษ เพียงเท่านี้ไม่กระทำให้เป็นฟ้องเคลือบคลุม. โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยยักยอกมาก. เมื่อพิจารณาได้ความว่ายักยอกแต่น้อยกว่าที่หา. ก็ไม่เข้าเกณฑ์ที่ว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้อง.

ฟ้องโจทย์บรรยายเพียงว่าจำเลย+ต้องคำพิพากษาให้ลงโทษ+แล้ว มิได้กล่าวว่าเป็น+นวนกี่ครั้งก็ดี แต่ในคำขอท้ายฟ้องขอให้เพิ่มโทษตาม ม.74 และจำเลยก็รับว่าเคยต้องโทษตามใบแดงแจ้ง+จริง ศาลย่อมเพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา 74 ได้.