คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย: ป.วิ.อ. ม. 192

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1544/2479

การเล่นการพนันเกินเวลาใบอนุญาตต่างจากเล่นโดยไม่ได้รับอนุญาต ศาลไม่ลงโทษหากมีใบอนุญาต

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเล่นการพะนันไพ่โดยมิได้รับอนุญาต ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยเล่นการพะนันไพ่โดยมีใบอนุญาตหากแต่ว่าเล่นเกินเวลาไปดังนี้ลงโทษจำเลยมิได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1425/2479

การขอลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ ทั้งที่ฟ้องว่ารับของโจร ศาลไม่อาจลงโทษได้ตามฟ้อง

โจทก์ฟ้องและบรรยายฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดฐานรับของโจร แต่ขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่าจำเลยกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1400/2479

การสันนิษฐานผู้เล่นการพนัน และความรับผิดสินบนนำจับเฉพาะตัว

ผู้ที่อยู่ในวงการพะนันด้วยแม้จะไม่ปรากฎว่าเป็นผู้ลงมือเล่น กฎหมายก็สันนิษฐานว่าเป็นผู้เล่นด้วย ประมวลแพ่ง ฯ ม.291 ม.296 สินบนนำจับ สินบนนำจับที่กฎหมายให้จำเลยใช้แก่ผู้นำจับนั้นเป็นความรับผิดส่วนตัว จำเลยหาต้องร่วมกันรับผิดไม่ ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.192 อำนาจศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจลงโทษจำเลยผู้ที่โจทก์มิได้อุทธรณ์ขอให้ลงโทษ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1396/2479

การลงโทษฐานสมคบเล่นการพนัน และข้อจำกัดการแถลงด้วยปากหลังฎีกา

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานสมคบกันเล่นการพะนันศาลจะลงโทษจำเลยในฐานเป็นเจ้ามือไม่ได้ คำร้องขอแถลงการณ์ด้วยปากนั้น จะต้องติดกับฎีกาจะมาร้องขอภายหลังไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1323/2479

ตัวแทนยื่นใบขนสินค้าเท็จ มีความผิดเช่นเจ้าของสินค้า และศาลจำกัดขอบเขตการบังคับคดีตามคำขอ

ตัวแทนเจ้าของดินค้ายื่นใบขนสินค้าเท็จต้องมีผิดเช่นเดียวกับเป็นเจ้าของสินค้าอันแท้จริง ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.192 ฟ้อง ตัดสิน โจทก์ฟ้องขอให้ริบสินค้าอย่างเดียวศาลจะบังคับให้จำเลยทำใบขนสินค้าไปขอเสียค่าภาษีใหม่ไม่ได้ เพราะเป็นการเกินคำขอ สินค้าซึ่งเสียภาษีผิดประเภทซึ่งเจ้าพนักงานเก็บมาเป็นของกลางนั้น จะควรคืนให้เจ้าของหรือไม่ ศาลไม่วินิจฉัยถึง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1272/2479

ความถูกต้องของวันเวลาเกิดเหตุในคดีอาญา: ผลต่อการฟ้องและคำพิพากษา

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดในวันแรม 13 ค่ำในเวลากลางคืน ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยกระทำผิดในตอนกลางคืนเวลาประมาณตี 5 แห่งวันแรม 12 ค่ำดังนี้ ศาลต้องยกฟ้องตามมาตรา 192 แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา คำว่า"กลางคืน" ต้องถือตามกลางคืนใน ม.6 (24) แห่งกฎหมายลักษณอาญา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1267/2479

ขู่เข็ญเพื่อเรียกเงินโดยอ้างเหตุการณ์การเสียชีวิตของผู้อื่น ถือเป็นความผิดฐานข่มขู่

จำเลยบอกเจ้าทุกข์ว่าได้ยินเสียงผู้หญิงร้องในบ้านจำเลยในคืนวันที่ผูกพี่ลูกน้องของเจ้าทุกข์ผูกคอตายในห้องติดกับห้องเจ้าทุกข์และขอค่าปิดปาก 40 บาท เจ้าทุกข์ยอมสัญญาว่าจะให้ค่าปิดปากตามที่เรียกร้องดังนี้มีผิดตาม ม.303 ฟ้อง ตัดสิน โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.303 ตอน 2 ศาลลงโทษจำเลยตาม ม.303 ตอนต้นได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1252/2479

การมีน้ำสุราหมักเมาเพื่อขายและการลงโทษตาม พ.ร.บ.ภาษีสุรา แม้ไม่มีหลักฐานการขาย

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายน้ำ+หมัดเมาซึ่งมีแอลกอฮอลดื่มกินได้อย่างสุรา ทางพิจารณาได้ความเพียงว่าจำเลยมีโดยไม่ได้ขายก็ลงโทษได้ ฎีกาอุทธรณ์ ศาลฎีกาชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย ๆ จึงอุทธรณ์ทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงและกฎหมาย ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อเท็จจริงโดยมิได้ วินิจฉัยข้อกฎหมาย เมื่อศาลฎีกาจะลงโทษจำเลยจะต้องวินิจฉัยข้อกฎหมายที่จำเลยอุทธรณ์นั้นด้วย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1251/2479

การลงโทษฐานแจ้งความเท็จและเบิกความเท็จ: ศาลต้องลงโทษตามบทที่โจทก์ฟ้องเท่านั้น

โจทก์ฟ้องอ้างกฎหมายอาญา ม.159 มาขอให้ลงโทษจำเลย ศาลจะลงโทษจำเลยตามมาตรา 158 ซึ่งเป็นบทที่หนักกว่ามิได้และกรณีเช่นนี้ไม่เข้าใน ม.192 วรรค 4 แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา รอการลงอาญา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1214/2479

การลงโทษจำเลยฐานความผิดที่เกินคำขอในฟ้อง แม้ข้อเท็จจริงสอดคล้องกับคำพรรณา

ตัดสินเกินคำขอโจทก์ฟ้องแลบรรยายฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดฐานชิงทรัพย์ในเคหะสถานในเวลาค่ำคินขอให้ลงโทษตาม ม.298 ทางพิจารณาได้ความสมตามคำพรรณาฟ้องซึ่งเป็นความผิดตาม ม.299 ดังนี้ ศาลจะลงโทษจำเลยตาม ม.299 ไม่ได้ เป็นการเกินคำขอ

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย ป.วิ.อ. ม. 192

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.อ. ม. 192