คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.อ. ม. 192

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 321 แลในฟ้องตอนหนึ่งกล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยด้วย แต่คำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างมาตรา 72 ขึ้นมา แลจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกประการดังนี้ต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่าได้กระทำผิดฐานรับของโจรเท่านั้น จะเพิ่มโทษจำเลยด้วยไม่ได้

ฟ้องว่าลักทรัพย์ได้ความว่ารับของโจรลงโทษไม่ได้ ยกฟ้อง

ฟ้องว่าลักทรัพย์และขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์จะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้

+บรรยายฟ้องว่า+เลยกระทำการทรัพย์และขอให้โทษฐานลักทรัพย์+พิจารณาได้ความ+จำเลยทำผิดฐานของโจร จะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้ ประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา 192 +หมายถึงความผิดโจทก์กล่าวไว้ในฟ้องการกระทำแต่ละอย่าง+เป็นความผิดได้.

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ถ้าทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดฐานรับของโจรและถ้าเป็นความผิดก่อนประมวลวิธีพิจารณาอาญา ดังนี้ ศาลอาจลงโทษจำเลยฐานรับของโจรได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปล้นทรัพย์ทำร้ายร่างกายขอให้ลงโทษ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยนี้มีผิดฐานชิงทรัพย์ลงโทษได้
ไม่เสนอ

ฟ้องว่าชิงทรัพย์ทำร้ายร่างกายเจ้าทรัพย์บาดเจ็บพิจารณาได้ความว่าเจ้าทรัพย์บาดเจ็บถึงสาหัสลงโทษจำเลยได้เพียงเท่าที่โจทก์ฟ้อง
สัญญาทางพระราชไมตรี เจ้าทรัพย์เป็นคนในบังคับฝรั่งเศส คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้

กำหนดอายุความฟ้องร้องจำเลยในคดีอาญานั้นต้องถือตามบทมาตราที่ศาลจะพึงนำมาลงโทษจำเลย หาได้ถือตามบทมาตราที่โจทก์ฟ้องอ้างขอให้ลงโทษไม่
จำเลยมิได้ยกอายุความขึ้นต่อสู้เมื่อได้ความว่าคดีขาดอายุความศาลก็ต้องยกฟ้อง
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานทำร้ายร่างกายตาม ม.254 ถ้าทางพิจารณาได้ความจำเลยทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บตาม ม.338(3)
ศาลลงโทษตามมาตรานี้ได้เพราะเป็นความผิดประเภทเดียวกัน

โจทก์มีเครื่องหมายการค้าไว้หลายแห่งที่สินค้าโจทก์แต่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเปลี่ยนเครื่องหมายการค้าฉะเพาะเครื่องหมายทีโจทก์จดทะเบียนไว้เท่านั้นดังนี้ศาลไม่มีอำนาจวินิจฉัยเลยไปถึงเครื่องหมายการค้าที่โจทก์ไม่ได้จดทะเบียนไว้ด้วย เพราะเป็นการนอกฟ้อง