คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: พรหม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2474

เจตนาการกระทำความผิดฐานวางเพลิงและเผาป่า หากไม่มีเจตนาร้าย ความผิดเปลี่ยนจาก ม.187 เป็น ม.201

ความผิดตาม ม.187 ต้องปรากฎว่าจำเลยมีเจตนาร้าย จำเลยเผาป่าในที่ของจำเลยเพลิงลามไปไหม้ต้นยางของผู้อื่นเสียหายมีผิดตาม ม.201 ข้อ 1 หาใช่ ม.187 ไม่ (ฎีกาที่ 16/56)
จำเลยเป็นคนชะราอายุ 80 ปีควรได้ยกเว้นโทษจำคุก
คนบังคับอังกฤษเป็นคู่ความฎีกาได้แต่ปัญหาข้อกฎหมาย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 426/2474

ความผิดฐานให้สินบนเจ้าพนักงานและหลบหนีที่คุมขังถือเป็นต่างกรรมต่างวาระ

หลบหนีที่คุมขังโดยใช้อุบายให้สินบนผู้ควบคุมเป็นความผิด 2 กะทง
การกำหนดโทษจำคุกในคดีที่จำเลยถูกหาหลายสำนวนนั้นไม่ให้เกิน 20 ปี

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 423/2474

การแจ้งความเท็จทำให้ผู้อื่นถูกฟ้องร้องและเสียหาย โจทก์มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายได้

ย้อนสำนวนให้ศาลเดิมสืบพะยานใหม่
ค่าธรรมเนียม
ปัญหากฎหมาย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 412/2474

คำให้การของเจ้าทุกข์เพียงผู้เดียวเพียงพอพิสูจน์ความผิดฐานฉุดคร่าข่มขืนได้

คดีฉุดคร่าเพื่ออนาจารแลข่มขื่นชำเรานั้น แม้ โจทก์มีประจักษพะยาน คือเจ้าทุกข์คนเดียวเบิกความก็ฟังลงโทษได้ จำเลยมีผิด 2 กะทง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 410/2474

เบิกความเท็จ: ความเห็นสุจริต แม้ไม่ตรงความจริง ไม่ถือเป็นความผิด

การที่วิจักขณะพะยานเบิกความออกความเห็นหรือความสันนิษฐานโดยสุจริตนั้น แม้ภายหลังไม่ตรงกับความจริง ก็ยังไม่มีผิดฐานเบิกความเท็จ
ไต่สวนมูลฟ้อง หน้าที่นำสืบ
เมื่อศาลไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่าจำเลยไม่มีผิดตามกฎหมายแล้วไม่ออกหมายเรียกจำเลยมาพิจารณาได้ โจทก์หาว่าจำเลยเบิกความเท็จเป็นหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 409/2474

สัญญาซื้อขายที่ดินแม้ไม่เป็นหนังสือก็มีผลผูกพันได้ หากมีการชำระราคาแล้ว

สัญญา,ซื้อขาย
สัญญาจะซื้อจะขายที่ดินนั้นเมื่อผู้ซื้อได้ชำระราคาแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำเป็นหนังสือก็ใช้บังคับได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 408/2474

อำนาจเปรียบเทียบของนายอำเภอในคดีอาญาความผิดละหุโทษ และผลของการเปรียบเทียบ

อำเภอมีอำนาจเปรียบเทียบคดีอาชญาขั้นละหุโทษได้
ฟ้องแล้วฟ้องอีก คดีเรื่องทำร้ายร่างกายเล็กน้อยอันเป้นความผิดฐานละหุโทษซึ่งอำเภอได้เปรียบเทียบให้ปรับจำเลยเป็นการเสร็จไปแล้วเจ้าทุกข์จะนำคดีนั้นมาฟ้องศาลอีกไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 406/2474

เกณฑ์การประเมินความรุนแรงของการบาดเจ็บทางการแพทย์ เพื่อกำหนดความผิดทางอาญา

อย่างไรเรียกว่าทนทุกข์ เวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน หรือไม่สามารถประกอบการหาเลี้ยงชีพได้โดยปกติ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 404/2474

อำนาจยึดทรัพย์ของผู้ให้เช่า: สันนิษฐานว่าเป็นของผู้เช่าหากไม่ทราบเจ้าของ

สังหาริมทรัพย์ใดที่อยู่ในที่ของผู้ให้เช่าโดยผู้ให้เช่าไม่รู้ว่าเป็นของใคร ชั้นแรกต้องสันนิษฐานว่าเป็นของผู้เช่า
ผู้ให้เช่ามีบุริมสิทธิเหนือสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ในที่ให้เช่าแม้จะเป็นของบุคคลภายนอกก็ดีเว้นแต่จะได้รู้เช่นนั้น
หน้าที่นำสืบ
ร้องคัดค้านว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของตน ๆ ต้องสืบให้สม.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 393/2474

ขอบเขตการเพิ่มโทษทางอาญา: การใช้บทเพิ่มโทษตาม ม.76 เกินคำขอของโจทก์

ฟ้อง, ตัดสิน โจทก์ขอให้เพิ่มโทษจำเลย ตาม ม.72-73
เมื่อปรากฎว่าความผิดของจำเลยต้องเพิ่มตาม ม.76 แล้ว ศาลไม่เพิ่มโทษจำเลย

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา พรหม

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
พรหม