คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: พรหม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 734/2472

พยานหลักฐานอ่อนแอ ไม่พอพิสูจน์ความผิด จำเลยยกฟ้อง

ลักษณพะยาน คำพะยานผู้ที่ไปในการกระทำผิดด้วย มีน้ำหนักน้อย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 731-733/2472

การปิดบังความจริงในสัญญาประกันภัย: ศาลฎีกาไม่รับฎีกาเนื่องจากเป็นปัญหากฎหมายเดิมที่นอกประเด็น

ผู้ประกันภัยกล่าวเท็จปิดความจริง วิธีพิจารณาแพ่ง โจทก์มีสิทธินำสืบได้ว่าผู้รับประกันไฟรู้หรือควรรู้ความที่ปิดบัง พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ สัญญากรุงสยามกับญี่ปุ่นคู่ความฎีกาได้แต่ปัญหากฎหมายเท่านั้น ปัญหากฎหมายที่นอกประเด็น ไม่ทำให้เปนข้อกฎหมายขึ้น

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 726/2472

หลักฐานการซื้อขายมูลฝิ่นไม่บริสุทธิ ต้องมีพยานยืนยันการตรวจคุณภาพ

ลักษณพะยาน โจทก์ต้องสืบให้สิ้นความสงสัย จดหมายอธิบดีกรมฝิ่นไม่มีพะยานอื่นประกอบยังไม่พอจะให้โจทก์ชนะ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 722/2472

การเปลี่ยนแปลงโทษจากฆ่าคนตายโดยเจตนาเป็นฆ่าโดยไม่เจตนา และการยืนตามคำตัดสินของศาลอุทธรณ์

พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ศาลเดิมลงโทษฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตาม ม.249 จำคุก 20 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ว่าไม่เจตนาตาม ม.251 จำคุก 5 ปี เปนแก้มาก ฎีกาได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 713-714/2472

เจตนาการทำสัญญาประกันตัวสำคัญกว่าถ้อยคำ การตีความตามเจตนาของคู่สัญญา

ในการตีความแสดงเจตนานั้นท่านให้เพ่งเล็งถึงเจตนาอันแท้จริงยิ่งกว่าถ้อยคำสำนวนตามตัวอักษร พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ การแปลข้อความในหนังสือสัญญาประกันเปนปัญหาข้อกฎหมาย วิธีพิจารณาแพ่ง เมื่อคู่กรณีย์รับกันว่ามีเจตนาเข้าทำนิติกรรมกันอย่างใดแล้ว ศาลไม่จำเป็นต้องตีความประการใดอีก

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 704/2472

การชิงทรัพย์ทำให้บาดเจ็บ: พยานหลักฐานจากผู้เสียหายเพียงคนเดียวเชื่อถือได้

แย่งตุ้มหูจากหูเขาทำให้หูขาด มีผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตราข้างบนลักษณพะยานคำเจ้าทรัพย์ปากเดียวแต่เบิกความสมเหตุผลก็ฟังลงโทษได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 703/2472

ดอกเบี้ยสัญญาเงินกู้ - การคิดดอกเบี้ยเมื่อไม่มีข้อตกลง

ในสัญญาไม่มีว่าจะให้ดอกเบี้ยแก่กันศาลให้ใช้ดอกเบี้ยแต่วันฟ้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700/2472

การเปลี่ยนแปลงความผิดจากปล้นทรัพย์เป็นชิงทรัพย์ และการกำหนดโทษที่แตกต่างกันของผู้กระทำผิด

ลักษณะคดี ศาลฎีกามีอำนาจแก้ความผิดของจำเลยที่ไม่ฎีกาขึ้นมาตัวการโทษไม่เท่ากัน
(ระเบียบศาลฎีกาเรื่องคัดทูล)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 696/2472

ขอบเขตความรับผิดค้ำประกัน: ข้อความกว้างๆตีความจำกัดเฉพาะกรณีที่ระบุ

สัญญาค้ำประกันโดยจำกัดเวลาผู้ค้ำประกันหลุดพ้น เมื่อกำหนดเวลาได้ล่วงพ้นไปแล้ว ความรับผิดของผู้ค้ำประกันที่กล่าวไว้กว้าง ๆ ควรตีความจำกัดความรับผิดของผู้ค้ำประกันเพียงเท่าที่คู่กรณีมีความประสงค์เข้าทำนิติกรรมกันเท่านั้น

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 695/2472

การได้มาซึ่งกรรมสิทธิในที่ดินโดยการครอบครองปรปักษ์และการซื้อขายโดยเสน่ห์

สัญญาซื้อขายด้วยปากเปล่า ผู้ซื้อชำระราคา ประมวลแพ่ง ม.456 ยกให้ ปกครองปรปักษ์

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา พรหม

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
พรหม