คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 526/2486

การใช้แรงงานต่างด้าวเผาถ่านไม่เป็นความผิดทางอาญา ถ่านไม่เข้าข่ายทรัพย์สินที่ต้องริบ

จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างและเป็นคนไทยใช้ให้คนต่างด้าวทำการเผาถ่านไม่ผิดตาม มาตรา 174 กฎหมายลักษณะอาญา ถ่านที่เผาโดยคนต่างด้าวซึ่งต้องห้ามตามกฎหมายเป็นของที่ไม่ต้องริบเพราะการเผาถ่านไม่เป็นความผิดในตัวเองและถ่านที่เผาก็ไม่ใช่ของที่ได้มาโดยการกระทำผิดอันพึงจะริบ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 515/2486

บริเวณรั้วบ้านที่ไม่ใช่ที่อยู่อาศัย ไม่ถือเป็นเคหสถานทางกฎหมาย

โรงกลึงที่เข้าไปลักทรัพย์ อยู่ในบริเวณรั้วบ้านเจ้าทรัพย์แต่มิได้เป็นที่อาศัยหลับนอนนั้น ไม่ถือว่าเป็นเคหสถาน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 515/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การลักทรัพย์ในโรงกลึงภายในรั้วบ้าน ไม่ถือเป็นเคหะสถานตามกฎหมาย

โรงกลึงที่เข้าไปลักทรัพย์ หยู่ไนบริเวนรั้วบ้านเจ้าทรัพย์แต่มิได้เปนที่อาสัยหลับนอนนั้น ไม่ถือว่าเปนเคหะสถาน.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 514/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การตีความ 'อาวุธ' ในความผิดฐานลักทรัพย์: ไม้ตะพดถือเป็นสัตราวุธได้

คำว่า ไม้ตะพต ย่อมมีความหมายเช่นเดียวกับไม้ตะบอง ฉะนั้นจึงถือได้ว่าเปนสัตราวุธตามกดหมายแล้ว
ฟ้องว่ามีอาวุธไม้ตะพดเข้าไปลักทรัพย์ไนเคหะสถานไนเวลากลางคืน จำเลยรับสารภาพ ดังนี้ ลงโทสตามมาตรา 295 ได้ .

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 514/2486

ไม้ตะพดเป็นศาสตราวุธ ลักทรัพย์ในเคหสถานเวลากลางคืน

คำว่า"ไม้ตะพด"ย่อมมีความหมายเช่นเดียวกับไม้ตะบองฉะนั้นจึงถือได้ว่าเป็นศาสตราวุธตามกฎหมายแล้ว ฟ้องว่ามีอาวุธไม้ตะพดเข้าไปลักทรัพย์ในเคหสถานในเวลากลางคืนจำเลยรับสารภาพดังนี้ ลงโทษตามมาตรา 295 ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 497/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

ความประมาทจากการทิ้งสิ่งของลงคลองสาธารณะทำให้ผู้อื่นเสียชีวิต

จำเลยทิ้งก้อนหินหนัก 10 กิโล+รับลงไปไนคลองซึ่งสาธารนชนไช้เปนทางสัญจนไปมาเปนการมิชอบและปราสจากความระมัดระวังเปนเหตุไห้ถูกคนตาย ย่อมถือได้ว่าจำเลยมีผิดถานค่าคนโดยประมาท

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 497/2486

การกระทำโดยประมาทเลินเล่อทำให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ถือเป็นความผิดฐานฆ่าคนโดยประมาท

จำเลยทิ้งก้อนหินหนัก 10 กิโลกรัมลงไปในคลองซึ่งสาธารณชนใช้เป็นทางสัญจรไปมา เป็นการมิชอบและปราศจากความระมัดระวังเป็นเหตุให้ถูกคนตาย ย่อมถือได้ว่าจำเลยมีผิดฐานฆ่าคนโดยประมาท

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 485/2486

พระบรมราชานุญาตออกตราจอง มิใช่การพระราชทานกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครอง

พระบรมราชานุญาตของพระเจ้าแผ่นดินที่ทรงให้กระทรวงเกษตราธิการออกตราจองให้โจทก์โดยมีเงื่อนไขนั้น มิได้หมายความว่าทรงพระราชทานที่ดินให้เป็นกรรมสิทธิ์หรือให้สิทธิครอบครองพิเศษแก่โจทก์แต่ประการใด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 485/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

พระบรมราชานุญาตให้ทำตามเงื่อนไข ไม่ถือเป็นการพระราชทานที่ดินเป็นกรรมสิทธิ์

พระบรมราชานุญาตของพระเจ้าแผ่นดินที่ซงไห้กะซวงกเสตราธิการออกตราจองไห้โจทโดยมีเงื่อนไขนั้น มิได้หมายความว่า ซงพระราชทานที่ดินไห้เปนกัมสิทธิหรือไห้สิทธิครอบครองพิเสสโจทแต่ประการได

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 482/2486

ค่าจ้างแยกต่างหาก: การรับส่งผู้โดยสารหลายคนในเที่ยวเดียว

คนขับรถจักรยานสามล้อรับจ้างได้รับคนโดยสารคนหนึ่งไปในระหว่างทางรับคนโดยสารอีกคนหนึ่งและเรียกค่าจ้างจากคนนั้นอีก ดังนี้ไม่ถือว่ารวมเป็นการโดยสารเที่ยวเดียวกัน

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ