คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 393/2486

การบอกเลิกสัญญาซื้อขายและการพิสูจน์การวางมัดจำ

โจทก์ได้ทำสัญญาขายที่รายพิพาทให้ผู้อื่น ภายหลังเมื่อจำเลยบอกเลิกสัญญาจะขายที่รายพิพาทนี้จะถือว่าโจทก์ต้องเสียหายเพราะจำเลยผิดสัญญาไม่ได้ โจทก์ฟ้องเรียกเงินมัดจำ 200 บาทตามสัญญาคืนจำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ไม่ได้วางเงินมัดจำเช่นนี้จำเลยนำพยานบุคคลมาสืบหักล้างได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 392/2486

การสอบถามพยานนอกศาลโดยไม่ระบุฐานะพยาน ทำให้การพิจารณาคดีไม่ชอบ

ในคดีซึ่งอยู่ในชั้นพิจารณาศาลชั้นต้นเรียกปลัดอำเภอและกำนันมาสอบถาม แล้วฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยมิได้กระทำผิดพิพากษายกฟ้อง โดยไม่ปรากฏว่าบุคคลทั้งสองนั้นมาศาลในฐานะเช่นไร เช่นนี้ ย่อมเป็นการไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 389/2486

พินัยกรรมด้วยวาจา: การแจ้งต่อพยานและกรมการอำเภอต้องกระทำโดยมิชักช้า

การทำพินัยกรรมด้วยวาจากฎหมายบังคับว่าต้องทำต่อหน้าพยานอย่างน้อยสองคนและพยานเช่นว่านั้น จะต้องไปแสดงตนต่อกรมการอำเภอโดยมิชักช้าและแจ้งข้อความที่ผู้ทำพินัยกรรมสั่งด้วยวาจานั้น
พยานที่นั่งทำพินัยกรรมด้วยวาจาไปแจ้งและแสดงตัวต่อกรมการอำเภอภายหลังวันทำพินัยกรรมเกือบ 4 เดือน โดยไม่มีเหตุผลเพียงพอในการไปแจ้งล่าช้า พินัยกรรมด้วยวาจานั้นย่อมใช้บังคับไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 389/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

พินัยกรรมด้วยวาจาต้องแจ้งต่อกรมการอำเภอโดยเร็ว พ้นกำหนดทำให้พินัยกรรมเป็นโมฆะ

การทำพินัยกัมด้วยวาจา กฎหมายบังคับว่าต้องทำต่อหน้าพยานหย่างน้อยสองคนและพยานเช่นว่านั้น จะต้องไปสแดงตนต่อกรมการอำเพอโดยมิชักช้าและแจ้งข้อความที่ผู้ทำพินัยกัมสั่งด้วยวาจานั้น
พยานที่นั่งทำพินัยกัมด้วยวาจาไปแจ้งและสแดงตัวต่อกรมการอำเพอพายหลังวันทำพินัยกัมเกือบ 4 เดือน โดยไม่มีเหตุผลเพียงพอในการไปแจ้งล่าช้าพินัยกัมด้วยวาจานั้น ย่อมไช้บังคับไม่ได้.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 388/2486

คำสั่งทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ไม่เป็นฎีกา

คำสั่งให้ทุเลาการบังคับของศาลอุทธรณ์นั้น คู่ความฎีกาไม่ได้ เพราะเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 381/2486

ความคลาดเคลื่อนของวันที่เกิดเหตุในคำฟ้อง ส่งผลให้ศาลยกฟ้อง

ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดระหว่างวันที่ 24-25 พฤศจิกายน พ.ศ.2485ทางพิจารณาได้ความว่า เหตุเกิดระหว่างวันที่24-25 ธันวาคม ศาลก็ต้องยกฟ้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 366/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

ชิงทรัพย์โดยมีอาวุธ แม้ไม่ได้ใช้ข่มขู่ ก็ถือเป็นความผิด

จำเลยสองคนมีมีดคนละเล่ม คนหนึ่งเข้าจับมือเจ้าทรัพย์อีกคนหนึ่งเข้ากะชากสร้อยคอพาหนีไป แม้จะไช้อาวุธขู่เข็นทำร้ายก็ดี ย่อมถือได้ว่ามีความผิดถานชิงทรัพย์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 366/2486

ชิงทรัพย์โดยมีอาวุธ แม้มิได้ใช้ขู่เข็ญก็ถือว่ามีความผิด

จำเลยสองคนมีมีดและพร้าคนละเล่ม คนหนึ่งเข้าจับมือเจ้าทรัพย์อีกคนหนึ่งเข้ากระชากสร้อยคอพาหนีไป แม้จะมิได้ใช้อาวุธขู่เข็ญทำร้ายก็ดี ย่อมถือได้ว่ามีความผิดฐานชิงทรัพย์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 357/2486

การเช่าซื้อรถยนต์ถูกเกณฑ์ใช้ราชการ - สิทธิคืนเงินเมื่อบอกเลิกสัญญา

เช่าซื้อรถยนต์แล้วถูกเกณฑ์รถไปใช้ราชการทหารโดยไม่มีกำหนดจะส่งคืนเมื่อใด เมื่อผู้เช่าซื้อบอกเลิกสัญญาแล้วคู่กรณีก็ต้องกลับคืนฐานะเดิม ผู้ให้เช่าจะริบเงินที่ผู้เช่าซื้อชำระไว้ในวันทำสัญญาไม่ได้
เงินที่ผู้เช่าซื้อชำระในวันทำสัญญานั้นไม่ใช่เป็นค่าเช่าอย่างเดียวและถ้าผู้ให้เช่าไม่นำสืบถึงค่าแห่งการใช้รถของผู้เช่าซื้อแล้ว ก็ต้องคืนเงินเต็มจำนวนนั้น

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 343/2486

อายุความจัดการทรัพย์สิน: ไม่ครอบคลุมการเรียกคืนทรัพย์จากผู้ปกครอง

อายุความตาม มาตรา 1551 ใช้เฉพาะคดีเกี่ยวกับจัดการทรัพย์ไม่เกี่ยวกับการเรียกทรัพย์คืนจากผู้ปกครอง

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 389/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 366/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ