คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 879/2485

การร้องเรียนเจ้าหน้าที่รัฐไม่เป็นหมิ่นประมาท การรับสารภาพที่มีข้อต่อสู้

การที่จำเลยไปร้องเรียนต่อพนักงานสอบสวนกล่าวโทษพลตำรวจว่ากระทำผิดต่อหน้าที่ราชการนั้น ไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท. จำเลยให้การรับสารภาพแต่ได้แถลงรายละเอียดต่อไปอันเป็นข้อต่อสู้นั้น จะถือว่าจำเลยรับตามข้อหาไม่ได้.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 874/2485

สิทธิเจ้าหนี้จำนอง: สิทธิทำกินต่างดอกเบี้ย, ไม่ใช่สิทธิครอบครอง

สัญญากู้กล่าวชัดว่าให้เจ้าหนี้ยึดถือนาแปลงหนึ่งไว้เป็นประกัน. เจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิแต่ทำกินต่างดอกเบี้ย. โดยสิทธิในที่ดินยังคงอยู่แก่ลูกหนี้. เจ้าหนี้หามีสิทธิครอบครองที่จะใช้ยันบุคคลอื่นได้ไม่. ในเมื่อยังมิได้มีการโอนกันโดยถูกต้อง.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 874/2485 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

สิทธิในที่ดินจากการกู้ยืมเงิน: สิทธิประกัน vs. สิทธิครอบครอง

สัญญากู้กล่าวขัดว่าไห้เจ้าหนี้ยึดถือนาแปลงหนึ่งไว้เปนประกัน เจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิแต่ทำกินต่างดอกเบี้ย โดยสิทธิไนที่ดินยังคงหยู่แก่ลูกหนี้เจ้าหนี้หามีสิทธิครอบครองที่จะไช้ยังบุคคลอื่นได้ไม่ ไนเมื่อยังมิได้มีการโอนกันโดยถูกต้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 870/2485 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

หน้าที่นำสืบในคดีอาญา: เมื่อพยานโจทไม่พอใจศาล จำเลยไม่ต้องนำสืบ

ในคดีอุกฉกรรจ์เปนหน้าที่โจทจะต้องนำสืบไห้เปนที่พอไจของสาลว่าจำเลยได้จะทำผิดจิงไม่ว่าจะเปนคดีจำเลยไห้การต่อสู้ไปไนทางป้องกันหรือไม่

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 870/2485

หน้าที่โจทก์ในการพิสูจน์ความผิดในคดีอาญา

ในคดีอุกฉกรรจ์เป็นหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบให้เป็นที่พอใจของศาลว่าจำเลยได้กระทำผิดจริง. ไม่ว่าจะเป็นคดีที่จำเลยให้การต่อสู้ไปในทางป้องกันหรือไม่.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 869/2485 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การสันนิษฐานการลักลอบตัดไม้สัก: ไม้แปรรูปไม่เข้าข่ายสันนิษฐานตามกฎหมาย

ไม้สักซึ่งเลื่อยเปนแผ่นแล้วย่อมไม่เข้าหยู่ไนข้อสันนิถานตามข้อ 5 พ.ร.บ.ป้องกัน การลักลอบชักลากไม้สักที่ยังไม่ได้เสียค่าตอและภาสี 118 เพราะเปนไม้ที่เปลี่ยนสภาพแล้ว

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 869/2485

ไม้สักแปรรูปพ้นข้อสันนิษฐาน พ.ร.บ.ไม้สัก

ไม้สักซึ่งเลื่อยเป็นแผ่นแล้ว. ย่อมไม่เข้าอยู่ในข้อสันนิษฐานตาม ข้อ 5 พ.ร.บ.ป้องกันการลักลอบชักลากไม้สักที่ยังไม่ได้เสียค่าตอและภาษี ร.ศ.118. เพราะเป็นไม้ที่เปลี่ยนสภาพแล้ว.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 866/2485

สิทธิในที่ดิน: ผู้มีสิทธิทำประโยชน์ย่อมได้สิทธิเหนือผู้ซื้อขายที่ยังไม่ได้เข้าทำประโยชน์

เจ้าของที่ดินที่มีใบเหยียบย่ำและได้ทำประโยชน์ในที่ดินนั้นด้วย. ย่อมมีสิทธิดีกว่าผู้มีหนังสือซื้อขายที่รายพิพาทนั้น ที่ทำต่อกรมการอำเภอแต่ไม่ได้เข้าทำประโยชน์หรือได้ครอบครองแต่ประการใด. ฟ้องโจทก์ที่มิได้ระบุว่าจำเลยเข้าแย่งที่ดินของโจทก์วันเดือนใด ตรงไหนและมากน้อยเท่าใด. ถ้าหากจำเลยเข้าใจฟ้องของโจทก์ดีจนถึงต่อสู้คดีได้เป็นกิจจลักษณะเช่นนี้.ย่อมไม่เป็นฟ้องที่เคลือบคลุม.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 866/2485 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

สิทธิในที่ดิน: ผู้มีไบเหยียบย่ำทำประโยชน์ย่อมมีสิทธิเหนือผู้ซื้อขายที่ยังมิได้ครอบครอง

เจ้าของที่ดินที่มีไบเหยีบบย่ำและได้ทำประโยชน์ไนที่ดินนั้นด้วย ย่อมมีสิทธิ์ดีกว่าผู้มีหนังสือซื้อขายที่รายพิพาทนั้น ที่ทำต่อกรมการอำเพอแต่ไม่ได้เข้าทำประโยชน์หรือได้ครอบครองแต่ประการได ฟ้องโจทที่มิได้ระบุว่าจำเลยเข้าแย่งที่ดินของโจทวันเดือนได ตรงไหนและมากน้อยเท่าได ถ้าหากจำเลยเข้าไจฟ้องของโจทดีจนถึงต่อสู้คดีได้เปนกิจจะลักสนะเช่นนี้ ย่อมไม่เปนฟ้องที่เคลือบคลุม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 850/2485 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

อำนาจฟ้องคดีของข้าหลวงประจำจังหวัด กรณีสัญญาประกันที่ตำรวจทำในหน้าที่

ข้าหลวงประจำจังหวัดย่อมเป็นประธานในการบริหารราชการในจังหวัด มีอำนาจเป็นโจทก์ฟ้องคดีแพ่งซึ่งหัวหน้าสถานีตำรวจอำเภอในจังหวัดเป็นคู่สัญญาอันได้ทำไปในหน้าที่ราชการได้

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ