คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 609/2475

การจำหน่ายคดีเนื่องจากไม่สามารถส่งหมายฎีกาให้จำเลยได้

ส่งหมายและสำเนาฎีกาให้จำเลยไม่ได้ต้องจำหน่ายคดีจากสารบน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 607/2475

ความผิดฐานปลอมเอกสาร โดยการลงชื่อบุคคลที่ไม่มีอยู่จริง

ปลอมชื่อบุคคลซึ่งไม่มีตัวจริง มีผิดฐานปลอม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 606/2475

สถานะ 'ที่สาธารณสถาน' พิจารณาจากลักษณะการเข้าถึงและการควบคุมของเจ้าของ

ที่ตอนในของร้านขายอาหารซึ่งเจ้าของแบ่งไว้เป็นที่อาศัยนอน ๆ ผู้คนจะเข้าไปได้ก็ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของไม่เป็นที่สาธารณสถาน (เทียบฎีกาที่ 631 ร.ศ. 129)
พ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ. 2473
วิธีพิจารณาอาชญา
จำเลยบางคนที่ยังไม่ได้ฟังคำตัดสินศาลอุทธรณ์
ศาลฎีกาไม่วินิจฉัยถึง จำเลยผู้นั้นต้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 600/2475

การยอมเสียเงินไม่ใช่คำรับสารภาพความผิดทางอาญา

การที่จำเลยยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานยอมเสียเงินให้ไม่เรียกว่ารับสารภาพ ว่าได้ทำความผิด พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าคดีโจทก์ต้องห้ามตาม พ.ร.บ. อุทธรณ์ พ.ศ. 2473 ม. + โจทก์ฎีกาได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 589/2475

การจำแนกบาดแผลสาหัสเพื่อลงโทษทางอาญา: ข้อโต้แย้งเรื่องความสามารถในการทำงานของผู้ถูกทำร้าย

ศาลเดิมลงโทษจำเลยตาม ม. 254 ให้จำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษ จำเลยตาม ม. 256 ให้จำคุกจำเลย 3 ปี ดังนี้แก้น้อย ฎีกาไม่ได้สาหัส หรือไม่สาหัสเป็นข้อเท็จจริง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 573/2475

การหมิ่นประมาทศาล: ข้อยกเว้น ม.285 ใช้ไม่ได้กับความผิด ม.151 การกระทำโดยสุจริตไม่เป็นเหตุแก้ตัว

คำกล่าวในเวลาศาลพิจารณาว่า "ศาลทำไม่ชอบไม่ยุติธรรม พิจารณารวบหัวรวบหาง จะเอาจำเลยเข้าคุก" เป็นคำหมิ่นประมาท ตาม ม. 151 ข้อยกเว้นในเรื่องหมิ่นประมาท ตาม ม. 285 นั้น ใช้สำหรับ ม. 282 หาใช่สำหรับมาตรา 151 ไม่ วิธีพิจารณาอาชญา เรื่องหมิ่นประมาทศาลทำโดยทุจริตหรือไม่ก็มีผิด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 551/2475

การแยกฟ้องคดีอาญาหลายกระทง ศาลฎีกาไม่อนุญาตให้รอการลงอาชญาหากศาลชั้นต้นแยกพิจารณา

คดีที่จำเลยทำร้ายเขา 2 รายในเวลาใกล้ชิดกัน โจทก์แยกฟ้องเป็นสองสำนวนแลศาลแยกพิจารณาศาลอ่านคำตัดสินสำนวนหนึ่งให้ปรับแล้วอ่านอีกสำนวนหนึ่งให้ปรับแลจำคุกด้วยดังนี้ในสำนวนที่จำคุกจะรอการลงอาชญาไม่ได้ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมาย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 546/2475

การจำหน่ายน้ำตาลเมาที่มีแอลกอฮอล์เข้าข่ายความผิดตาม พ.ร.บ.อากรชั้นใน

โจทก์นำสืบได้ว่าน้ำตาลเมาที่จับได้จากจำเลยมีแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินได้เมาอย่างสุรา จำเลยต้องมีผิดตาม พ.ร.บ.ข้างบน
วิธีพิจารณาอาชญา พะยาน อาชญา ม. 72

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 545/2475

การพิสูจน์แรงแอลกอฮอล์ในคดีสุราเถื่อน: จำเลยให้การรับสารภาพไม่เพียงพอ โจทก์ต้องนำสืบพยานผู้เชี่ยวชาญ

น้ำกระแช่ดอง วิธีพิจารณาอาชญา โจทก์ต้องนำสืบว่ามีแรงแอลกอฮอล์ อย่างไรเรียกว่ารับสารภาพ ลักษณพะยาน ไม่นำผู้ตรวจมาสืบ และส่งใบชัณสูตรดีกรีอย่างเดียวไม่พอ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 544/2475

อำนาจฟ้องขับไล่ผู้บุกรุกที่หลวง: ผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจฟ้องได้ตามกฎหมาย

ที่ดิน พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ม. 3 ที่รกร้างว่างเปล่าที่หลวงห้าม ผู้ว่าราชการจังหวัดมีหน้าที่ดูแลรักษา
วิธีพิจารณาแพ่ง อำนาจฟ้อง ผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจฟ้องขับไล่ผู้บุกรุกที่หลวงได้ ป.พ.พ.ม.73 คำว่า " เทศาภิบาลปกครองท้องที่ " กินความถึงผู้ว่าราชการจังหวัดด้วย

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ