คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 539/2475

การรับเงินค่าไถ่โคที่ลักมา โดยเจ้าของทราบว่าจำเลยเป็นผู้ลัก ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกง

ลักโคแล้วมารับเงินค่าไถ่โดยเจ้าทรัพย์รู้แล้วว่าจำเลยเป็นผู้ลักเช่นนี้ไม่เป็นผิดฐานฉ้อ
พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ศาลเดิมลงโทษ 2 กะทง
ศาลอุทธรณ์ลงโทษกะทงเดียว ฎีกาได้ในกะทงที่ศาลอุทธรณ์ตัดสินยก

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 527/2475

ข้าราชการทำผิดในสถานทูตต่างประเทศ มีผลทางกฎหมายเสมือนทำผิดในประเทศ

ข้าราชการทำผิดในสถานทูต สยามต่างประเทศ กฎหมายถือว่าเหมือนทำผิดในสยามประเทศ(ฎีกาที่ 1035/64)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 524/2475

การจำนองที่ดินโดยลูกหนี้หลังไถ่ถอนจำนองเดิม ผู้รับจำนองสุจริต ไม่อาจเพิกถอนได้ตาม ป.พ.พ.ม.237

ที่ดิน จำนอง ป.พ.พ.ม.237 ลูกหนี้เอาที่ดินซึ่งโจทก์ยอกให้ไถ่การจำนองไปจำนองกับผู้อื่นโดยผู้รับจำนองรับไว้โดยสุจริตดังนี้โจทก์จะบอให้เพิกถอนจำนอง ตาม ม. 237 หาได้ไม่

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 491/2475

อายุความฟ้องเรียกเงินที่ถูกยึดไว้ ไม่ใช่เรื่องฝาก เช่า หรือยืมทรัพย์

อายุความฟ้องเรียกเงินที่จำเลยเรียกเอาไปยึดไว้มีกำหนด 10 ปี ลักษณรับฟ้องบทที่ 11 ซึ่งกล่าวถึงอายุความเรื่องฝากทรัพย์,เช่าทรัพย์ ยืมทรัพย์ ไม่กินความถึงคดีที่เรียกเอาทรัพย์ไปยึดไว้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 484/2475

การแก้ฟ้องในระหว่างพิจารณาคดี: ศาลอนุญาตแก้ได้หากไม่ทำให้รูปคดีเปลี่ยน

โจทก์ขอแก้ฟ้องบางข้อเพื่อให้ตรงกับคำพะยานระวางพิจารณาศาลอนุญาตให้แก้ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 481/2475

การแบ่งมรดกที่ดินและเงิน: ข้อพิพาทตกลงแบ่งไม่เป็นธรรม ศาลอุทธรณ์แก้ไขตามข้อตกลงเดิม

ศาลเดิมตัดสินให้ที่นาเป็นสิทธิแก่จำเลยผู้เดียว แลเงิน 55 บาท ให้แบ่งแก่โจทก์จำเลยคนละส่วน
ศาลอุทธรณ์แก้ให้แบ่งที่นาเป็น 4 ส่วนให้โจทก์ได้คนละส่วน จำเลยได้ 2 ส่วน เรื่องเงินให้ยกดังนี้ เป็นแก้มาก

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 465/2475

แบ่งมรดกที่ดิน: ศาลแบ่งที่ดินมรดกตามส่วนได้ระหว่างทายาทตามกฎหมาย

ฟ้องขอให้ที่ทั้งหมดเป็นของของตัว แต่ได้ความว่าเป็นที่มฤดก โจทก์จำเลยมีส่วนควรได้ด้วยกันศาลตัดสินให้แบ่งกันตามส่วน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2475

การแบ่งมรดกและการซ่อนเร้นทรัพย์สิน

ซ่อนเร้นทรัพย์เพื่อไม่ให้ถูกยึด
วิธีพิจารณาอาชญายอมให้แก้ฟ้องก่อนคำให้การได้ จำเลยมีส่วนควรได้ด้วยกัน ศาลตัดสินให้แบ่งกันตามส่วน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 461/2475

อายุความหนี้ซื้อเชื่อเพื่ออุตสาหกรรม: 5 ปี ตามมาตรา 165 วรรคสุดท้าย

โจทก์จำเลยเป็นพ่อค้าเย็บจากขายด้วยกัน จำเลยซื้อเชื่อจากไปจากโจทก์เรียกว่าเพื่ออุสาหะกรรมของจำเลยกำหนดอายุความ 5 ปี ไม่ใช่ 2 ปี (รับสภาพหนี้ตาม ม. 172 ถ้าทำด้วยปากเปล่าใช้ไม่ได้ ปรากฎในรายงานประชุมใหญ่ครั้งที่ 4/ 75)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 455/2475

อำนาจศาลอุทธรณ์ในคดีอาญา: การพิจารณาเกินเลยขอบเขตคดีเฉพาะตัว

วิธีพิจารณาอาชญา อำนาจศาลอุทธรณ์ พิจารณาคดีที่จำเลยไม่ได้อุทธรณ์ขึ้นมาได้เสียงใด

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ