คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
พลางกูร

อย่างไรไม่เรียกว่าเป็นการ+

มารดาลงชื่อของตนเองเป็นผู้รับจำนองโดยไม่ปรากฎในกรมธรรม์สัญญาจำนองนั้นว่ารับจำนองแทนบุตร์ เมื่อมารดาถูกเจ้าหนี้ยึดทรัพย์สินบุตร์จะมาร้องขัดทรัพย์ว่ามารดารับจำนองแทนตนนั้นไม่ได้ฟ้องถูกปิดปาก มารดากับบุตร์ลงชื่อในสัญญาแบ่งมฤดกระวางผู้รับมฤดก+ทรัพย์สิ่ง 1 เป็นของมารดา+บุตร์คนละครึ่ง เมื่อเจ้าหนี้ของมารดายึดทรัพย์รายนี้บุตร์จะร้องขัดทรัพย์+ทรัพย์นั้นเป็นของตนผู้เดียวไม่ได้ ต้องถูกปิดปาก อ้างฎีกาที่ 815/2476

พฤตติการณ์ที่การนำสืบไม่ผิดประเด็นในฟ้อง

ศาลเดิมลงโทษตาม ม.297 ให้จำคุก 1 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ลงโทษตามมาตรา 300 ตอนต้นให้จำคุก+ ปีเป็นแก้มาก

การขอถอนฟ้องคดีอาชญาชั่วคราวนั้น เมื่อจำเลยถูกจับหรือถูกเรียกตัวเข้ามาเกี่ยวข้องในคดีแล้วย่อมอยู่ในดุลยพินิจความครบคุมของศาล แล้วแต่จะเห็นควรไม่อยู่ในอำนาจของโจทก์ที่ขอถอนได้ตามอำเภอใจ

การปรับจำเลยหลายคนรวมกันเมื่อจำเลยคนหนึ่งมีเหตุควรลดโทษ ศาลจะลดให้ได้ก็เพื่อสำหรับการจำแทนค่าปรับ จะลดค่าปรับให้ไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 652/2476 แล ที่ 345/2477

เมียไปทำสัญญาโอนทรัพย์ซึ่งเป็นสินบริคณห์ให้แก่ผู้อื่นโดยผัวมิได้รู้เห็นยินยอมด้วยผัวมีอำนาจบอกล้างสัญญานั้นเสียได้ สัญญากู้หนี้ที่เมียทำลงโดยผัวไม่ทราบแลมิได้ยินยอมด้วย สัญญานั้นยอมไม่ผูกพันสินบริคณห์ พฤตติการณ์อย่างไรไม่ฟังว่าเป็นการให้สัตยาบัน การพูดโต้ตอบกันจะเป็นการให้สัตยาบันแก่นิติกรรมที่เป็นโมฆียะหรือไม่นั้น ต้องแล้ว แต่ข้อเท็จจริงแห่งพฤตติการณ์เป็นเรื่อง ๆไป การใดจะเป็นนิติกรรมต้องมีเจตนาแท้จริงจะผูกนิติสัมพันธ์

นำตั๋วพิมพ์รูปพรรณกระบือของผู้อื่นไปทำการโอนต่อเจ้าพนักงานโดยกล่าวว่าตนเป็นเจ้าของตามตั๋วนั้นเจ้าพนักงานหลงเชื่อทำการโอนให้แล้วผู้นั้นเซ็นชื่อปลอมในช่องผู้โอน เป็นผิดตามมาตรา 225-(1)กับ ม.226 การกระทำอันเดียวเป็นการเลมิดกฎหมายหลายบท ศาลลงโทษจำเลยฉะเพาะบทหนักบทเดียว

ในคดีที่จำเลยต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตาม พ.ร.บ.ลักษณอุทธรณ์ ถ้าศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยซึ่งมิได้อุทธรณ์ในข้อกฎหมายแลศาลอุทธรณ์ก็มิได้กล่าววินิจฉัยในข้อกฎหมายอย่างไรแล้ว ศาลฎีกาตัดสินให้ ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ บังคับคดีตามศาลเดิมได้ ในคดีที่คู่ควมอุทธรณ์ใช้+อกกฎหมายนั้นจะต้องแสดงข้อกฎหมายขึ้นมาด้วย พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ +.ศ.2461 ม.3 คดีที่ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ปรับจำเลยไม่ถึงพันบาทนั้นต้องด้วย ม.3 เจตนาหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง

ที่จะได้กรรมสิทธิโดยการครอบครองทรัพย์สินของผู้อื่นนั้นถือเกณฑ์ผู้เข้าอยู่ครอบครอง มิได้อาศัยเกณฑ์เจ้าของเดิมละทิ้ง