คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
พลางกูร

ตึกหลังเดียวแต่แบ่งเป็นตอน ๆ ทางตอนใช้เป็นที่อยู่บางตอนใช้ทำ การค้าขายนั้นต้องเสียค่าภาษีฉะเพาะตอนที่ใช้ค้าขาย

ลักษณพะยาน คำพะยานบอกเล่า เบิกความเป็นพะยานในข้อที่เป็นคำพะยานบอกเล่านั้นจะเป็นความเท็จหรือไม่ก็ไม่เป็นข้อสำคัญในคดีพอที่จะเป็นผิดฐานเบิกความเท็จ คำเบิกความของพะยานในข้อที่เป็นคำพะยานบอกเล่านั้นใช้ยันคู่ความไม่ได้

ฎีกาอุทธรณ์ คดีชั้นไต่สวนมูลฟ้องที่ไม่มีการสืบพะยาน ปัญหาว่าฟ้องโจทก์มีมูลควรรับไว้พิจารณาหรือไม่ เป็นปัญหากฎหมายโจทก์ฎีกาได้

มีธนบัตร์ปลอมไว้แต่พึ่งรู้ว่า+ปลอมเมื่อภายหลัง แลยังขืน+ออกจำหน่ายใช้มีผิดตามมาตรา 204 กฎหมายอาชญาแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2475 ม.7 วิธีพิจารณาอาชญา หน้าที่นำสืบ +คดีเรื่องธนบัตร์ปลอมถ้าโจทก์สืบไม่ได้ความว่าจำเลยได้รู้มาตั้งแต่เมื่อแรกได้ธนบัตร์ไว้ต้องฟังว่าจำเลยเพิ่งรู้ภายหลังว่าเป็นธนบัตร์ปลอม

จุดเพลิงเผาหลังคาเรือนแต่ดับเสียทันจึงยังไม่ทันลุกลามไปไหม้บ้านเรือนใกล้เคียงคงไหม้ แต่จาก++ราคา 4 สคางค์มีผิดตามกฎหมายข้างบน

ศาลมีอำนาจให้จำแทน 5 วัน ในจำนวนเงินค่าปรับ 160 บาทได้ไม่ผิดต่อเกณฑ์ในพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ม.47 เทียบฎีกาที่ 225/2476 การที่มีคำสั่งผู้ช่วยเจ้าภาษีสุราสั่งนายตรวจว่าไม่ควรเคร่งครัดจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์นั้นไม่ทำให้ผู้ขายสุราล่วงเขตต์พ้นผิด

บุตร์ ซึ่งเป็นผู้เยาว์อยู่ในความปกครองของมารดาในระวางที่บิดาวิกลจริตนั้นมารดามีอำนาจเป็นผู้แทนบุตร์ในการกู้เงินมาเลี้ยงรักษาผู้เยาว์ได้ ซึ่งผู้เยาว์ต้องรับผิดชอบ

การใช้กฎหมายเก๊ากับกฎหมายใหม่บังคับคดีสมัยก่อนใช้ประมวลแพ่ง ฯ บรรพ 4 ถือว่าที่ดินเป็นของพระเจ้าอยู่หัวหากให้ราษฎรซึ่งเป็นข้าแผ่นดินอยู่ ยิ่งเป็นชนิดสาธารณสมบัติของแผ่นดินแล้วไม่มีเอกชนถือเป็นเอกสิทธิได้โดยพละการกรณีที่เข้าปกครองที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินมาก่อนใช้ประมวลแพ่ง ฯ บรรพ 4 นั้นศาลยกประมวลแพ่ง ฯ ม.1304-1036-1309 มาบังคับคดีได้เพราะมาตราเหล่านี้มีที่มาโดยนัยแห่งกฎหมายเดิมที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินนั้นราษฎรจะยกการครอบครองขึ้นต่อรัฐบาลไม่ได้ ประมวลแพ่ง ฯ ม.1382 ใช้ยันได้ระวางเอกชนกันเองฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมาย

เข้าไปในบ้านผู้อื่นโดยกิจธุระไม่เป็นผิดฐานบุกรุกเข้าไปในบ้างเขาโดยกิจธุระแล้วภายหลักไปกล่าวคำหยาบช้าแข่งด่าเจ้าของบ้านไล่ก็ไม่ยอมออกไปดังนี้ เป็นผิดฐานบุกรุกเคหะสถานตามมาตรา 329 ในกรณีเช่นนี้ เจ้าของบ้านใช้เท้าถีบ 1 ทีประกอบคำขับไล่และไม่บาดเจ็บแล้วได้ชื่อว่าเป็นการป้องกัน พอสมควรแก่เหตุ ฎีกาอุทธรณ์ ข้อกฎหมายรูปคดีมีข้อเท็จจริงเช่นนั้นเช่นนี้แล้วจำเลยจะมีผิดหรือไม่เป็น ปัญหาข้อกฎหมาย