คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
มนูภันย์วิมลสาร

เข้าจับผู้ร้ายซึ่งเข้าไปในบริเวณบ้านเพื่อลักทรัพย์ ผู้ร้ายถือมีดต่อสู้ จึงทำร้ายผู้ร้ายถึงตาย เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ

การเพิ่มโทษทวีคูณตาม ม. 74 กฎหมายแยกความผิดสองประเภทคือประทุษร้ายต่อชีวิตและร่างกายประเภทหนึ่ง ประทุษร้ายต่อทรัพย์ประเภทหนึ่ง เมื่อซ้ำประเภทนั้น ๆ ก็เพิ่มโทษตามมาตรา 74 ได้
(อ้างฎีกาที่ 62/2463)
ศาลชั้นต้นลงโทษ 2 กะทง ๆ ละ 3 ปี เพิ่มโทษทวีคูณ ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษกะทงละ 1 ปี 6 เดือนแล้วเพิ่มโทษกึ่งหนึ่ง เป็นแก้น้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

การเพิ่มโทษทวีคูณตาม มาตรา74กฎหมายแยกความผิดสองประเภทคือ ประทุษร้ายต่อชีวิตและร่างกายประเภทหนึ่งประทุษร้ายต่อทรัพย์ประเภทหนึ่งเมื่อซ้ำประเภทนั้นๆ ก็เพิ่มโทษตามมาตรา 74 ได้ (อ้างฎีกาที่ 62/2463)
ศาลชั้นต้นลงโทษ 2 กระทง กระทงละ 3 ปี เพิ่มโทษทวีคูณศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษกระทงละ 1 ปี 6 เดือนแล้วเพิ่มโทษกึ่งหนึ่ง เป็นแก้น้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

โจทก์ฟ้องเรียกค่าภาษีที่จำเลยคิดเกินไป โดยบรรยายข้อหาชัดแจ้งว่าจำเลยประเมินค่ารายปีผิดความจริงเป็นเหตุให้คิดค่าภาษีเกินไป 1300 บาทขอให้คืนส่วนที่เกิน โดยมิได้ระบุว่าโจทก์จะต้องเสียค่าภาษีจริง ๆ เท่าใด ดังนี้ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม
โจทก์มีอำนาจฟ้องนายกเทศมนตรีในฐานะบุคคลธรรมดาให้รับผิดชอบในกิจการของเทศบาลเมืองซึ่งตนดำรงค์ตำแหน่งอยู่ได้
จำเลยคัดค้านข้อเท็จจริงที่ศาลล่างชี้ขาดมา แต่ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างมิได้ชี้ขาดดังฎีกาของจำเลย ดังนี้ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยข้อฎีกาข้อนั้น
เมื่อจำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์อยู่แล้ว การที่จำเลยคัดค้านไม่ยอมให้สามีโจทก์เป็นคู่ความร่วมด้วยนั้น ย่อมไม่มีผลแก่คดีโจทก์อย่างใด

โจทก์ฟ้องเรียกค่าภาษีที่จำเลยคิดเกินไป โดยบรรยายข้อหาชัดแจ้งว่าจำเลยประเมินค่ารายปีผิดความจริงเป็นเหตุให้คิดค่าภาษีเกินไป 1,300 บาท ขอให้คืนส่วนที่เกิน โดยมิได้ระบุว่าโจทก์จะต้องเสียค่าภาษีจริงๆ เท่าใดดังนี้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม
โจทก์มีอำนาจฟ้องนายกเทศมนตรีในฐานะบุคคลธรรมดาให้รับผิดชอบในกิจการของเทศบาลเมืองซึ่งตนดำรงตำแหน่งอยู่ได้
จำเลยคัดค้านข้อเท็จจริงที่ศาลล่างชี้ขาดมา แต่ศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างมิได้ชี้ขาดดังฎีกาของจำเลย ดังนี้ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยข้อฎีกาข้อนั้น
เมื่อจำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์อยู่แล้ว การที่จำเลยคัดค้านไม่ยอมให้สามีโจทก์เป็นคู่ความร่วมด้วยนั้น ย่อมไม่มีผลแก่คดีโจทก์อย่างใด

เรือนพิพาทเป็นของผู้ตายกับภรรยา แต่มิได้จดทะเบียน เมื่อผู้ตายตายแล้วบุตร์ผู้ตายซึ่งเกิดจากภรรยาอื่นได้ขายเรือนจัดการทำศพและชำระหนี้แทนผู้ตาย โดยภรรยาผู้ตายละทิ้งผู้ตายไปโดยไม่ทราบว่า ไปอยู่ที่ใด ผู้ซื้อได้รับโอนทางทะเบียนโดยสุจริต ดังนี้ภรรยาผู้ตายจะขอให้เพิกถอนหรือทำ+ซื้อขายไม่ได้ตามประมวลแพ่งฯ มาตรา 1288 และ มาตรา 13+

เรือนรายพิพาทเป็นของผู้ตายกับภรรยา แต่มิได้จดทะเบียนเมื่อผู้ตายตายแล้ว บุตรผู้ตายซึ่งเกิดจากภรรยาอื่นได้ขายเรือนจัดการทำศพและชำระหนี้แทนผู้ตาย โดยภรรยาผู้ตาย ละทิ้งผู้ตายไปโดยไม่ทราบว่าไปอยู่ที่ใดผู้ซื้อได้รับโอนทางทะเบียนโดยสุจริต ดังนี้ ภรรยาผู้ตายจะขอให้เพิกถอนหรือทำลายการซื้อขายไม่ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 และ มาตรา 1300

เวลาและสถานที่เกิดเหตุถือว่าเป็นรายละเอียดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) และ 164

เวลาและสถานที่เกิดเหตุถือว่าเป็นรายละเอียดตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา 158 (5) และ 164

การขอให้คุ้มครองก่อนพิพากษานั้น ศาลอาจสั่งให้ยึดหรืออายัติได้ทั้งสองอย่าง
เมื่อศาลสั่งยึดทรัพย์แล้วย่อมครอบถึงดอกผลนิตินัยด้วย เช่น ค่าเช่าเป็นต้น
เมื่อศาลสั่งยึดทรัพย์แล้วศาลย่อมมีอำนาจสั่งให้ผู้เช่าส่งค่าเช่าให้แก่เจ้าพนักงานบังคับคดีได้โดยไม่ต้องดำเนินการไต่สวนอีก
คำสั่งของศาลที่ใช้ทรัพย์ทั้งหมดมาอยู่ในความดูแลของเจ้าพนักงานบังคับคดีย่อมเป็นเรื่องยึดทรัพย์ ถ้าห้ามมิให้คนภายนอกทำการโอน, หรือชำระหนี้ ก็เป็นการอายัติ
เมื่อลักษณะของคำสั่งเป็นกรณีเรื่องใดแล้ว แม้จะเรียกชื่อคลาดเคลื่อนไป ก็ไม่สำคัญ