คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: มนูภันย์วิมลสาร

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 668/2489

การใช้กำลังเจ้าพนักงานในการระงับเหตุและความผิดฐานฆ่าเจ้าพนักงาน

พลตำรวจเข้าไปห้ามปรามผู้ด่าว่าอาละวาด แต่ผู้นั้นไม่ยอมฟังพลตำรวจเชิญไปสถานีตำรวจก็ไม่ยอมไป ดังนี้พลตำรวจมีอำนาจจับกุมผู้นั้นได้ ถ้าผู้นั้นฆ่าเจ้าพนักงานก็เป็นผิดฐานฆ่าเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ตาม มาตรา250(2)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 642/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

เจตนาฉุดคร่าห์ - ความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยา แม้มิได้จดทะเบียน - ไม่เป็นความผิดอาญา

ชายฉุดคร่าห์หญิงที่เคยอยู่ด้วยกันฉันท์สามีภรรยาแต่มิได้จดทะเบียน โดยเข้าใจว่า ผู้เสียหายยังเป็นภรรยาอยู่ ดังนี้ไม่มีความผิด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 642/2489

ความผิดฉุดคร่าเมื่อจำเลยเชื่อว่าผู้เสียหายเป็นภรรยา แม้ไม่ได้จดทะเบียนสมรส ไม่ถือเป็นความผิดอาญา

ชายฉุดคร่าหญิงที่เคยอยู่ด้วยกันฉันสามีภรรยาแต่มิได้จดทะเบียนโดยเข้าใจว่า ผู้เสียหายยังเป็นภรรยาอยู่ ดังนี้ ไม่มีความผิด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

สิทธิไถ่ที่ดินแม้เวลาล่วงเลย: สัญญาให้ไถ่ได้ย่อมไม่ขาดอายุความ ตราบเท่าที่ผู้ให้จำนองยังไม่ได้ฟ้องบังคับคดี

มอบที่นาให้ผู้ให้กู้โดยมีข้อสัญญาว่า ถ้าไม่ไถ่ในกำหนด ให้หลุดเป็นสิทธิแก่ผู้ให้กู้แต่ถ้าผู้กู้มีเงินมาไถ่ก็ยอมให้ไถ่ ดังนี้แม้เวลาล่วงเลยมากว่า 10 ปี ผู้กู้ก็ขอไถ่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2489

สิทธิการไถ่ที่ดินแม้เวลาล่วงเลยนาน สัญญาไม่ระงับสิทธิของผู้กู้

มอบที่นาให้ผู้ให้กู้โดยมีข้อสัญญาว่า ถ้าไม่ไถ่ในกำหนด ให้หลุดเป็นสิทธิ์แก่ผู้ให้กู้ แต่ถ้าผู้กู้มีเงินมาไถ่ก็ยอมให้ไถ่ดังนี้ แม้เวลาล่วงเลยมากว่า10 ปี ผู้กู้ก็ขอไถ่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 616/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การเปลี่ยนแปลงคำขอท้ายฟ้องและผลกระทบต่อการลงโทษฐานวิวาท

โจทย์ฟ้องจำเลยหลายคนว่าสมัคร์ใจเข้าทำร้ายกันบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษฐานวิวาทตาม ม.253 ซึ่งเดิมอ้าง ม.254 ด้วย แต่ฆ่าออก ทางพิจารณาได้ความว่ามีผู้ถูกทำร้ายเพียงบาดเจ็บดังนี้ จะลงโทษตาม ม.254 ไม่ได้ เพราะแสดงชัดว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษตามมาตรานี้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 616/2489

การฟ้องวิวาทและการขอลงโทษตามบทบัญญัติที่แตกต่างกัน โจทก์ต้องชัดเจนในการขอโทษ

โจทก์ฟ้องจำเลยหลายคนว่าสมัครใจเข้าทำร้ายกันบาดเจ็บขอให้ลงโทษฐานวิวาทตาม มาตรา 253 ซึ่งเดิมอ้าง มาตรา 254 ด้วยแต่ฆ่าออก ทางพิจารณาได้ความว่ามีผู้ถูกทำร้ายเพียงบาดเจ็บดังนี้จะลงโทษตาม มาตรา 254 ไม่ได้ เพราะแสดงชัดว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษตามมาตรานี้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 615/2489

การพิจารณาความรุนแรงของการทำร้ายร่างกายและการพิสูจน์ระยะเวลาบาดเจ็บเพื่อประกอบการลงโทษ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายเขาถึงสาหัสโดยทนทุกข์เวทนาเกินกว่า 20 วัน ดั่งนี้ ศาลไม่พิจารณาว่าไม่สามารถประกอบอาชีพเกินกว่า 20 วันหรือไม่

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 615/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การพิจารณาความรุนแรงของการทำร้ายร่างกาย: ระยะเวลาทนทุกข์เวทนาเกิน 20 วัน

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายเขาถึงสาหัสโดยทนทุกข์เวทนาเกินกว่า 20 วัน ดั่งนี้ ศาลไม่พิจารณาว่าไม่สามารถประกอบอาชีพเกินกว่า 20 วันหรือไม่

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 611/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

ผู้พิพากษาลงนามคำพิพากษา = ผู้ทำคำพิพากษา แม้ไม่ได้นั่งพิจารณา

เมื่อกฎหมายให้ผู้พิพากษาลงนามในคำพิพากษาได้แล้วก็ย่อมเป็นผู้ทำคำพิพากษาได้ด้วย

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา มนูภันย์วิมลสาร