คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: มนูภันย์วิมลสาร

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 621/2488

การเพิ่มเติมฟ้อง – การไม่คัดค้านคำสั่งอนุญาตของศาล ทำให้ไม่อุทธรณ์ฎีกาข้อเท็จจริงได้

โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้อง จำเลยยื่นคำคัดค้าน เมื่อศาลสั่งอนุญาตแล้ว จำเลยก็มิได้คัดค้านดังนี้ เมื่อศาลพิพากษาแล้ว จำเลยจะยกขึ้นอุทธรณ์ไม่ได้ตาม ป.ม.วิ.แพ่ง มาตรา 226 (2)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 617/2488

การชำระหนี้ค่าเช่าต้องทำ ณ ภูมิลำเนาเจ้าหนี้ หากไม่ได้ตกลงกันไว้ และการพิสูจน์การปฏิบัติการชำระหนี้

ถ้าไม่ได้ตกลงว่าจะชำระหนี้กัน ณ ที่ใด ลูกหนี้จะต้องชำระหนี้ในภูมิลำเนาปัจจุบันของเจ้าหนี้
การถูกคุมขังในเรือนจำในระหว่างต้องหานั้น ไม่ถือว่าเรือนจำเป็นภูมิลำเนา
ได้ชำระค่าเช่าล่วงหน้าไปตามสัญญาแล้ว ต่อมาผู้เช่าออกจากทรัพย์ที่เช่าไปโดยไม่ปรากฏผู้ให้เช่าผิดสัญญานั้น ผู้เช่าเรียกค่าเช่าที่ชำระล่วงหน้าไปคืนไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 612/2488

ความรับผิดของบิดามารดาต่อการกระทำละเมิดของบุตรผู้เยาว์ หากได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว

บิดามารดาซึ่งนำสืบได้ว่าตนได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่แล้ว ไม่ต้องรับผิดร่วมกับบุตรผู้เยาว์ที่ไปทำการละเมิด
บุตรผู้เยาว์ไปฉุดคร่าห์กักขังและข่มขืนกระทำชำเราหญิง เมื่อบิดามารดาใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่แล้วไม่ต้องรับผิดร่วมกับบุตร

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 608/2488

ฎีกาต้องระบุข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายโดยย่อ การฎีกาที่ไม่เป็นไปตามรูปแบบจึงถูกยก

ฎีกาจำเลยกล่าวแต่เพียงว่า "คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ยังคลาดเคลื่อนด้วยข้อเท็จจริง จึงขอฎีกาข้อเท็จจริงว่า ที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยทำไปโดยป้องกันตัวนั้น ชอบด้วยกระบวนพิจารณาและความยุติธรรมแล้ว" เช่นนี้เป็นฎีกาที่มิได้ระบุข้อเท็จจริงโดยย่อหรือข้อกฎหมายแต่อย่างใด ขัดต่อ ป.วิอาญา ม.193

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 588/2488

การนับระยะเวลาผ่อนผันการแจ้งปริมาณและสถานที่เก็บผ้า: เริ่มนับจากวันรุ่งขึ้นหรือไม่

ประกาศให้แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บเสื้อผ้าภายใน 3 วันนั้นต้องนับ 1 ในวันรุ่งขึ้นมาใช่นับ 1 ตั้งแต่วันประกาศไม่

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 584/2488

การระบุเจ้าของทรัพย์ในความผิดฐานลักทรัพย์ แม้ฟ้องไม่ได้ระบุชัดเจน แต่เข้าใจได้ตามบริบท

โจทก์ฟ้องมีใจความว่า จำเลยได้ปีนขึ้นไปบนเคหะสถานของนายสุขโดยมิได้รับอนุญาตจากนายสุข แล้วลักทรัพย์ไป ตามถ้อยคำในฟ้องพอเป็นที่เข้าใจได้ว่าเป็นทรัพย์ของนายสุข ถือว่าจำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีเมื่อจำเลยรับสารภาพว่าลักทรัพย์ของเขาไปจริง ก็ลงโทษฐานลักทรัพย์ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 581/2488

การลักทรัพย์และการใช้กำลังทำร้าย: ความแตกต่างระหว่างความผิดฐานลักทรัพย์และชิงทรัพย์

ในการที่จำเลยลักทรัพย์นั้นเจ้าทรัพย์เข้าจับจำเลยจนถึงกอดปล้ำกันล้มลุกคลุกคลานไป เมื่อเลิกกันแล้ว ปรากฏว่าแขนของเจ้าทรัพย์ฟกช้ำโดบไม่ปรากฏเหตุดั่งนี้ ไม่พอฟังได้ว่าจำเลยมีเจตนาทำร้ายเจ้าทรัพย์ ไม่มีผิดฐานชิงทรัพย์คงมีผิดแต่ฐานลักทรัพย์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 580/2488

การครอบครองยาเส้นและการปิดแสตมป์ยาสูบ: การบังคับใช้ตามมาตราที่เกี่ยวข้อง

มียาเส้นไว้ในความครอบครองถ้ามิใช่มีไว้เพื่อจำหน่าย ไม่ต้องปิดสแตมป์ยาสูบ
ม.33 เป็นบทบัญญัติว่าด้วยวิธีปิดแสตมป์ในกรณีใดนั้น บัญญัติไว้ใน ม.37

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 579/2488

สิทธิฟ้องคดีอาญาจำกัดเฉพาะผู้บุพพการี ผู้สืบสันดาน สามี/ภริยาเท่านั้น

สิทธิฟ้องคดีอาญามีบทบัญญัติไว้แล้วใน ป.วิธีพิจารณาความอาญา จะยก ป.วิธีพิจารณาความแพ่งอนุโลมมาใช้ไม่ได้
คดีที่บุคคลถูกทำร้ายตายจะฟ้องได้แต่ฉะเพาะบุคคลตามวิธีพิจารณาความอาญา ม.5(2) เท่านั้น
พี่ชายของผู้ตายไม่มีอำนาจเป็นโจทก์ฟ้องผู้ฆ่าน้องชาย แม้จะไม่มีบิดามารดาและอยู่ในความปกครองของพี่ชายก็ตาม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 576/2488

การยินยอมร่วมประเวณีโดยถูกหลอกลวง ไม่ถือเป็นการละเมิดสิทธิ และไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหาย

การที่หญิงยินยอมร่วมประเวณีกับชายโดยถูกหลอกลวงว่าจะรับเลี้ยงดูและจะทะเบียนนั้น ไม่ถือว่าเป็นความผิดฐานละเมิด หญิงไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนจากชาย

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา มนูภันย์วิมลสาร

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
มนูภันย์วิมลสาร