คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: มนูภันย์วิมลสาร

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 66/2482

การกระทำโดยเจตนาเล็งผลถึงความตายร่วมกัน แม้ต่างคนต่างทำ หากช่วยเหลือซึ่งกันและกันถือเป็นความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา

จำเลย 3 คนเมาสุราอาละวาด คนหนึ่งเข้าชกแล้วกอดคอผู้ตายไว้อีก 2 คน ใช้ดุ้นฟืนตี ผู้ตายถึงแก่ความตายดังนี้ถือว่าเป็นการฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58/2482

สัญญาประกันภัยทำโดยไม่ทราบความสมบูรณ์ของผู้รับประกัน: อายุความเริ่มนับจากวันสิ้นสัญญา

พ.ร.บ.ควบคุมกิจการค้าขายอันกระทบกระเทือนความปลอดภัยฯ พ.ศ.2471 ม.7,8 สัญญาประกันภัยที่ทำขึ้นโดยผู้เอาประกันภัยไม่ทราบถึงความสมบูรณ์ของผู้รับประกันภัยนั้นำไม่ตกเป็นโมฆะประกอบการประกันภัยโดยไม่ได้รับอนุญาต ไม่ใช่นับอายุความตั้งแต่วันทำสัญญา ต้องเริ่มนับอายุความตั้งแต่วันสิ้นสัญญา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47/2482

ขอบเขตการลงโทษตามคำขอของโจทก์ในคดีอาญา

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ในเคหะสถานในเวลาค่ำคืน ขอให้ลงโทษตาม ม.294(1) นั้นศาลจะลงโทษตาม ม.294 ตอนท้ายไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 46/2482

การจับกุมและการริบของกลางโดยไม่มีหมายจับ: อำนาจของกำนันและการกระทำความผิดซึ่งหน้า

จำเลยรับของโจรแล้วซ่อนไว้ กำนันไปจับของกลางและจำเลยโดยไม่มีหมายจำเลยใช้อาวุธต่อสู้ แต่ทำร้ายกำนันไม่ได้ดังนี้จำเลยไม่มีความผิดตาม ม.120 และจะริบอาวุธนั้นไม่ได้ รับของโจรนำไปซ่อนไว้แล้ว กำนันไม่มีอำนาจจับกุมโดยไม่มีหมาย เพราะไม่ใช่ความผิดซึ่งหน้า

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 44/2482

การแบ่งมรดก: สิทธิในการขอแบ่งเฉพาะส่วนของที่ดินมรดกที่ยังไม่ได้แบ่ง

รับมฤดกที่ดินแปลง 1 ร่วมกันมา ฝ่ายใดจะฟ้องขอแบ่งฉะเพาะบางส่วนของที่ดินแปลงนั้นไม่ได้(หมายเหตุ เพราะสภาพแห่งทรัพย์ไม่เปิดช่องให้ตัดบางส่วนมาแบ่งกันได้) พฤตติการณ์ที่เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 25/2482

การนำสืบพยานหลักฐานและการใช้คำให้การของจำเลย ศาลต้องพิจารณาจากคำให้การทั้งหมดและหลักฐานที่ได้มาโดยชอบ

ข้อเท็จจริงในสำนวนคดีอื่นซึ่งจำเลยมิได้เป็นคู่ความด้วยนั้น ศาลจะนำมาฟังลงโทษจำเลยมิได้ เพราะเป็นการกระทำลับหลังจำเลย
พยานบอกเล่านั้นศาล รับฟัง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1340/2481

การแก้ไขหมายแจ้งโทษที่ผิดพลาดจากคำพิพากษาที่เด็ดขาดแล้ว ไม่สามารถทำได้

โจทก์ฟ้องคดีขอให้ลงโทษจำเลยและขอให้นับโทษต่อจากคดีเรื่องหนึ่งศาลชั้นต้นได้พิพากษาลงโทษจำเลยและให้นับโทษต่อจากคดีที่โจทก์ขอคดีถึงที่สุดศาลชั้นต้นได้ออกหมายแดงแจ้งโทษจำเลยไปตามคำพิพากษาแล้วโจทก์จะยืนคำร้องขอให้ศาลแก้หมายแจ้งโทษพ้นโทษต่อจากคดีอีกเรื่องหนึ่งมิได้ อ้างฎีกาที่ 371/2481 ศาลจะแก้คำพิพากษาที่เขียนหรือพิมพ์ผิดพลาดไปนั้นย่อมทำได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1338/2481

ข้อจำกัดการยกข้อกฎหมายใหม่ในชั้นฎีกา และข้อยกเว้นเรื่องเอกสารที่ไม่ต้องปิดอากรแสตมป์

พินัยกรรม์เป็นเอกสารที่มิได้ต้องปิดอากรแสตมป์ ประมวลวิธีพิจารณาแพ่ง ม.249 ข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างอิงในชั้นศาลฎีกาต้องเป็นข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแต่ศาลชั้นต้น

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1337/2481

การเปลี่ยนแปลงข้อกล่าวหาจากชิงทรัพย์เป็นลักทรัพย์ และการพิพากษาตามข้อเท็จจริงที่ศาลเชื่อ

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานชิงทรัพย์จำคุก 3 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์จำคุก 1 ปีดังนี้เปนแก้มากฎีกาในข้อเท็จจริงได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1318-1324/2481

ที่ดินทำประโยชน์ไม่เป็นป่า: การตัดไม้ในที่ดินที่ครอบครองทำประโยชน์มานาน ไม่ผิดตาม พ.ร.บ.รักษาป่า

ผู้ใดตัดฟันไม้ประเภทหวงห้ามในที่ดินซึ่งตนครอบครองมาช้านาน แม้จะมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานก็ดี ก็ไม่มีความผิดคำว่า " ป่า " ตาม พ.ร.บ.รักษาป่าหมายถึงที่ดินที่มีสภาพเป็นป่า ที่ดินใดแม้จะยังมิได้พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ออกโฉนดให้แก่ผู้ใดก็ดี เมื่อที่ดินนั้นเป็นที่ไร่สวนมีผู้ครอบครองยึดถือตลอดก็หามาเช่นนี้มาเป็นที่ป่าตามความใน พ.ร.บ.นั้นไม่

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา มนูภันย์วิมลสาร

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
มนูภันย์วิมลสาร