คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
เลขวณิชธรรมวิทักษ์

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ระหว่าง 2 วัน เวลาไม่ปรากฏแม้พยานให้การในชั้นสอบสวนและในชั้นศาล ถึงวันเวลากระทำผิดชัดเจน ก็คงถือว่าฟ้องของโจทก์ระบุรายละเอียดพอควรแล้ว

ฟ้องว่าจำเลยปลอมหนังสือซึ่งโจทก์กู้เงินจำเลยฟ้องของโจทก์กล่าวถึงวันที่โจทก์ไปร้องต่ออำเภอขอชำระหนี้แก่จำเลยอย่างเดียวดังนี้ ถือว่าฟ้องไม่ระบุเวลาที่หาว่ากระทำผิดตามสมควร ต้องยกฟ้อง

ฟ้องว่าจำเลยปลอมหนังสือซึ่งโจทก์กู้เงินจำเลย ฟ้องของโจทก์กล่าวถึงวันที่โจทก์ไปร้องต่ออำเภอขอชำระหนี้แก่จำเลยอย่างเดียวดังนี้ ถือว่าฟ้องไม่ระบุเวลาที่หาว่ากระทำผิดตามสมควร ต้องยกฟ้อง

จำเลยเชื่อโดยสุจริตใจและมีเหตุผลสมควรว่าโจทก์หมิ่นประมาทจำเลย ซึ่งเป็นเจ้าพนักงาน จึงแจ้งต่อนายอำเภอจนโจทก์ถูกจับกุมฟ้องร้องนั้น แม้ภายหลัง ศาลจะชี้ขาดว่าถ้อยคำของโจทก์ไม่ถึงเป็นหมิ่นประมาทก็ดีหรือปรากฎว่า จำเลยไม่ได้เป็นเจ้าพนักงานเพราะผู้ตั้งไม่มีอำนาจตั้งก็ดี ก็ไม่ทำให้จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนต่อโจทก์

จำเลยเชื่อโดยสุจริตใจและมีเหตุผลสมควรว่าโจทก์หมิ่นประมาทจำเลย ซึ่งเป็นเจ้าพนักงาน จึงแจ้งต่อนายอำเภอจนโจทก์ถูกจับกุมฟ้องร้องนั้นแม้ภายหลัง ศาลจะชี้ขาดว่าถ้อยคำของโจทก์ไม่ถึงเป็นหมิ่นประมาทก็ดีหรือปรากฏว่า จำเลยไม่ได้เป็นเจ้าพนักงานเพราะผู้ตั้งไม่มีอำนาจตั้งก็ดีก็ไม่ทำให้จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนต่อโจทก์

โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยชำระค่าเช่า กับขอให้ศาลบังคับให้จำเลยทำสัญญาต่อไปอีกนั้น ศาลไม่บังคับให้จำเลยทำสัญญากับโจทก์ต่อไปอีก เพราะมิใช่เรื่องการบังคับชำระหนี้

โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยชำระค่าเช่า กับขอให้ศาลบังคับให้จำเลยทำสัญญาต่อไปอีกนั้น ศาลไม่บังคับให้จำเลยทำสัญญากับโจทก์ต่อไปอีก เพราะมิใช่เรื่องการบังคับชำระหนี้

กล่าวคำด่ากันต่อหน้าธารกำนัลว่า มึงนี้คันนักจะต้องเอาควยใหญ่ๆ ยาวๆ มาแก้ให้มันจึงจะหายคัน ถ้าคนเอาไม่พอก็ไปเอากับช้างเอากับม้า ดังนี้ เป็นถ้อยคำลามกอนาจาร อันเป็นผิดตามมาตรา 337(1)
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองใช้วาจาลามกอนาจารด่ากันต่อหน้าธารกำนัล จำเลยให้การว่าทราบฟ้องของโจทก์แล้ว ขอรับว่าต่างใช้วาจาลามกอนาจารด่ากันจริงตามฟ้อง ขอความกรุณาดังนี้แสดงว่ารับถึงการกระทำต่อหน้าธารกำนัลด้วย

กล่าวคำด่ากันต่อหน้าธารกำนัลว่า มึงนี้คันนักจะต้องเอาควยใหญ่ ๆ ยาว ๆ มาแก้ ให้มันจึงจะหายคันถ้าคนเอาไม่พอก็ไปเอากับช้างเอาม้า ดังนี้ เป็นถ้อยคำลามกอนาจาร อันเป็นผิดตาม ม. 337(1)
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองใช้วาจาลามกอนาจารด่ากันต่อหน้าธารกำนัล จำเลยให้การว่าทราบฟ้องของโจทก์แล้วขอรับว่าต่างใช้วาจาลามกอนาจารด่ากันจริงตามฟ้อง ขอความกรุณาดังนี้แสดงว่ารับถึงการกระทำต่อหน้าธารกำนัลด้วย

กู้เงินกันแล้วตกลงกันภายหลังให้เจ้าหนี้ไปเก็บดอกเบี้ยนั้นคู่ความนำพะยานบุคคลมาสืบได้ต้องห้ามตาม วิ.แพ่ง ม.94