คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
ประมูล สุวรรณศร

โฉนดทับที่ผู้อื่นบุคคลภายนอกได้รับจำนองไว้จากผู้มีชื่อในโฉนดโดยสุจริต แม้ภายหลังเจ้าของที่ชนะความผู้มีชื่อในโฉนดแล้วก็ไม่ทำให้สิทธิของผู้รับจำนองเสียไปคงยึดทรัพย์เพื่อชำระหนี้จำนองได้(อ้างฎีกา 1076/79)

โฉนดทับที่ผู้อื่นบุคคลพายนอกได้รับจำนองไว้จากผู้มีชื่อไนโฉนดโดยสุจริตแม้พายหลังเจ้าของที่ชนะความผู้มีชื่อไนโฉนดแล้วก็ไม่ทำไห้สิทธิของผู้รับจำนองเสียไป คงยึดทรัพย์เพื่อชำระหนี้จำนองได้.

ไม้ที่จำเลยมีไว้หรือได้มาเนื่องจากการกระทำผิดพระราชบัญญัติป่าไม้นั้นศาลริบได้ และริบทั้งหมดไม่ใช่เฉพาะที่เกิน 0.20 เมตรลูกบาศก์ (อ้างฎีกาที่178/2486)

โจทก์ฟ้องจำเลยฐานปลอมหนังสือซึ่งเกี่ยวกับความผิดฐานแจ้งความเท็จที่ถูกศาลทหารลงโทษไปแล้วจำเลยรับสารภาพแต่ต่อสู้ว่าเป็นกรรมเดียวกับคดีที่ศาลทหารลงโทษ โจทก์แถลงประกอบฟ้องว่าคดีเรื่องใหม่นี้คือคดีที่จำเลยนำบัตรปลอมไปแสดงแก่เจ้าพนักงานและเหตุเกิดวันเวลาและสถานที่เดียวกันนั้นเอง ดังนี้แสดงให้เห็นว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมหนังสือ ศาลพิพากษายกฟ้องได้

ภรรยาที่ฟ้องแบ่งสินสมรสนั้น ถ้าสินสมรสมีอยู่ไม่พอใช้หนี้และไม่พอใช้สินเดิมของอีกฝ่ายหนึ่งที่สูญสิ้นไปก็ย่อมไม่มีสิทธิได้แบ่งสินสมรส
ฝ่ายหนึ่งฟ้องเรียกทรัพย์ของผู้ตายตามพินัยกรรม แม้ปรากฏว่าผู้ตายทำพินัยกรรมยกทรัพย์บางอย่างให้คนภายนอกแต่อีกฝ่ายหนึ่งมิได้ต่อสู้ว่าเป็นทรัพย์ตามพินัยกรรมฉบับหลัง เมื่อปรากฏว่าทรัพย์นั้นตกอยู่ที่ตนศาลก็พิพากษาให้ส่งทรัพย์ให้ฝ่ายที่ฟ้องเรียก
ทนายความเบิกความอันเป็นความลับของลูกความของตน โดยลูกความมิได้ยอมให้เปิดเผยและศาลไม่ได้บังคับนั้น เป็นการผิดมารยาททนายความ
คำเบิกความของทนายที่เปิดเผยความลับของลูกความอันเป็นการผิดมารยาททนายความนั้น รับฟังเป็นพยานหลักฐานได้ส่วนจะมีน้ำหนักเพียงไรเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ภรรยาที่ฟ้องแบ่งสินสมรสนั้น ถ้าสมรสมีหยู่ไม่พอไช้หนี้และไม่พอไช้เดิมของอีกฝ่ายหนึ่งที่สูนย์สิ้นไป ก็+ไม่มีสิทธิได้แบ่งสมรส.
ฝ่ายหนึ่งร้องเรียกทรัพย์ของผู้ตายพบพินัยกัม แม้ปรากตว่าผู้ตายทำพินัยกัมยกทรัพย์บางหย่างไห้คนพาย + แต่อีฝ่ายหนึ่งมิได้ต่อสู้ว่าเปน+ตามพินัยกัมฉบับหลัง เมื่อปรากตว่าทรัพย์นั้นตกหยู่ที่ตน สาลก็พิพากสาไห้ส่งทรัพย์ไหฝ่ายที่ฟ้องเรียก ทนายความเบิกความอันเปนความของลูกความของตน โดยลูกความยินยอมไห้เปิดเผยและสาลไม่ได้รับนั้น เปนการผิดมารยาททนายความ.
คำเบิกความของทนายที่เปิดเผยความสองลูกความอันเปนการผิดมารยาททนายความนั้น รับฟังเปนพยานหลักถานได้จะมีน้ำหนักเพียงไรเปนอีกเรื่องหนึ่ง.

ผู้ตายเป็นผู้ร้ายลักม้าผู้อื่นไป จำเลยตามไปพบจะจับ ผู้ตายเอามีดแทง จำเลยจึงฟันผู้ตายแล้วจับไปส่งผู้ใหญ่บ้านดังนี้ เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ

ผู้ตายเปนผู้ร้ายลักม้าผู้อื่นไป จำเลยตามไปพบ จะจับ ผุ้ตายเอามีดแทง จำเลยจึงฟันผู้ตายแล้วจับไปส่งผู้ไหย่บ้านดังนี้ เปนการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ.

พาเด็กอายุ 13 ปีเศษไปจากมารดาเด็กโดยเด็กเต็มใจไปกับจำเลยแม้จะเป็นโดยถูกหลอกลวงก็เป็นผิดตามมาตรา275 แต่ไม่เป็นผิดตามมาตรา 274
ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 2/2487

กัมการผู้จัดการของบริสัทการพิมพ์สั่งซื้อกะดาดแทนผู้จ้างพิมพ์หนังสือโดยผุ้จ้างพิมพ์มิได้มอบหมายไห้สั่งซื้อและมิได้ไห้สัตยาบันดังนี้ บริสัทต้องรับผิดชำระราคากะดาดนั้น