คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: นาถปรีชา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 614/2490 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

สิทธิเลือกที่อยู่ของสามีและการฟ้องหย่าเนื่องจากภรรยาไม่ยอมอยู่ด้วย

สามีเป็นผู้มีสิทธิเลือกที่อยู่
สามีเลือกที่อยู่ที่บ้านของตน ภรรยาไม่ยอมไปอยู่ด้วย ต่างคนจึงต่างอยู่ดังนี้ แม้สามีไม่อุปการะเลี้ยงดูภรรยา ภรรยาก็ฟ้องหย่าไม่ได้ เพราะภรรยาเป็นผู้ผิดที่ไม่ไปอยู่กับสามี

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 614/2490

สิทธิเลือกที่อยู่ของสามีและการฟ้องหย่า: ภรรยาผิดสัญญาหากไม่ปฏิบัติตาม

สามีเป็นผู้มีสิทธิเลือกที่อยู่
สามีเลือกที่อยู่ที่บ้านของตน ภรรยาไม่ยอมไปอยู่ด้วยต่างคนจึงต่างอยู่ ดังนี้ แม้สามีไม่อุปการะเลี้ยงดูภรรยา ภรรยาก็ฟ้องหย่าไม่ได้ เพราะภรรยาเป็นผู้ผิดที่ไม่ไปอยู่กับสามี

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2490 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

ความผิดฐานร่วมกันทำร้ายร่างกายจนถึงแก่ความตาย: การเป็นตัวการ

เขาทำร้ายกัน จึงเข้าไปกลุ้มรุมทำร้ายด้วยเป็นผิดฐานเป็นตัวการทุกคน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2490

ความผิดฐานร่วมกันทำร้ายร่างกายจนถึงแก่ความตาย: ตัวการร่วม

เขาทำร้ายกัน จึงเข้าไปกลุ้มรุมทำร้ายด้วย เป็นผิดฐานเป็นตัวการทุกคน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 560/2490 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

สัญญาโมฆะ ผลคือต้องคืนสภาพเดิม การสืบแก้ไขสัญญาจึงไม่จำเป็น

เมื่อจำเลยอ้างว่า สัญญาซึ่งให้สิทธิ์จำเลยเก็บกินทำกันเองเป็นโมฆะแล้ว คู่กรณีก็ต้องคืนสภาพเดิม คือจำเลยต้องคืนที่ให้โจทก์
เมื่อสัญญาระหว่างโจทก์จำเลยตกเป็นโมฆะแล้ว ปัญหาที่ว่าจำเลยจะขอสืบแก้ไขเพิ่มเติมสัญญานั้นได้หรือไม่ ก็ไม่จำต้องวินิจฉัย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 560/2490

สัญญาโมฆะ การคืนสภาพเดิม และการไม่อนุญาตสืบแก้ไขสัญญา

เมื่อจำเลยอ้างว่า สัญญาซึ่งให้สิทธิจำเลยเก็บกินทำกันเองเป็นโมฆะแล้วคู่กรณีก็ต้องคืนสภาพเดิม คือจำเลยต้องคืนที่ให้โจทก์
เมื่อสัญญาระหว่างโจทก์จำเลยตกเป็นโมฆะแล้ว ปัญหาที่ว่าจำเลยจะขอสืบแก้ไขเพิ่มเติมสัญญานั้นได้หรือไม่ ก็ไม่จำต้องวินิจฉัย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 559/2490

การด่าทอต่อหน้าธารกำนัล: การโต้เถียงทะเลาะวิวาทไม่ถือเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท

ต่างฝ่ายต่างด่ากันไม่เป็นผิดฐานหมิ่นประมาทซึ่งหน้าตามมาตรา 339(2)
การด่ากันอันเป็นถ้อยคำลามกอนาจารและต่อหน้าธารกำนัลย่อมเป็นผิดฐานแสดงวาจาลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัลตาม มาตรา 337(1) ประชุมใหญ่ครั้งที่ 3/2490

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 559/2490 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การด่าทอซึ่งกันและกัน ไม่เป็นความผิดหมิ่นประมาท แต่เป็นความผิดแสดงวาจาลามกอนาจาร

ต่างฝ่ายต่างด่ากัน ไม่เป็นผิดฐานหมิ่นประมาทซึ่งหน้าตามมาตรา 339 (2)
การด่ากันอันเป็นถ้อยคำลามกอนาจารและต่อหน้าธาระกำนัน ย่อมเป็นผิดฐานแสดงวาจาลามกอนาจารต่อหน้าธาระกำนันตาม ม. 337(1)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 557-558/2490

เจตนาในการแจ้งความเท็จและการยกเว้นความผิดเนื่องจากเชื่อคำแนะนำทางกฎหมาย

จะยกเอาความไม่รู้กฎหมายมาแก้ตัวไม่ได้ ตามมาตรา45 นั้นใช้เฉพาะกรณีที่การกระทำนั้นเป็นความผิดแล้ว
แจ้งความต่อเจ้าพนักงานว่าผู้ตายไม่มีทายาทโดยเชื่อตามที่ทนายบอกว่า ผู้มีชื่อไม่ใช่ทายาทซึ่งความจริงเขาเป็นทายาท ศาลล่างชี้ขาดว่า จำเลยไม่มีเจตนาแจ้งความเท็จนั้นเป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริง และไม่ขัดต่อกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 45

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 557-558/2490 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

เจตนาในการแจ้งความเท็จ – ความเชื่อตามคำแนะนำทนาย ไม่ใช่การไม่รู้กฎหมาย

จะยกเอาความไม่รู้กฎหมายมาแก้ตัวไม่ได้ ตามมาตรา 45 นั้น ใช้ฉะเพาะกรณีที่การกระทำนั้นเป็นความผิดแล้ว
แจ้งความต่อเจ้าพนักงานว่าผู้ตายไม่มีทายาทโดยเชื่อตามที่ทนายบอกว่า ผู้มีชื่อไม่ใช่ทายาทซึ่งความจริงเขาเป็นทายาท ศาลล่างชี้ขาดว่า จำเลยไม่มีเจตนาแจ้งความเท็จนั้นเป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริง และไม่ขัดต่อประมวลกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 45

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา นาถปรีชา