คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: นาถปรีชา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 380/2490 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

คำฟ้องที่ขาดสาระสำคัญและความเป็นกฎหมายของประกาศคณะกรรมการ: ศาลยกฟ้อง

ประกาศคณะกรรมการฉะบับหลังที่ยกเลิกการควบคุม ไม่เป็นกฎหมายยกเลิกความผิดตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 39(5)
ฟ้องว่าจำเลยมีผ้าแล้วไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ แต่มิได้ระบุว่าจำเลยมีผ้าเท่าไร ดังนี้เป็นคำฟ้องที่ขาดสาระสำคัญแห่งความผิด ต้องยกฟ้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 380/2490

คำฟ้องที่ขาดสาระสำคัญแห่งความผิด และประกาศคณะกรรมการไม่ใช่กฎหมายยกเลิกความผิด

ประกาศคณะกรรมการฉบับหลังที่ยกเลิกการควบคุม ไม่เป็นกฎหมายยกเลิกความผิดตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(5)
ฟ้องว่าจำเลยมีผ้าแล้วไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ แต่มิได้ระบุว่าจำเลยมีผ้าเท่าไรดังนี้เป็นคำฟ้องที่ขาดสาระสำคัญแห่งความผิดต้องยกฟ้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 379/2490 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การริบของกลางที่ได้จากการกระทำผิด พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ ต้องเป็นของของผู้กระทำผิดเท่านั้น

นำกระบือของผู้อื่น ซึ่งเจ้าของมิได้รู้เห็นในการกระทำผิดด้วย,ข้ามเขตต์ที่ได้มีประกาศควบคุมศาลจะริบกระบือของผู้อื่นไม่ได้ ไม่เหมือนอย่างทำผิด พ.ร.บ.ศุลกากร

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 379/2490

การริบของกลาง: หลักการริบเฉพาะทรัพย์ของผู้กระทำผิด แม้ผู้อื่นเกี่ยวข้อง

นำกระบือของผู้อื่นซึ่งเจ้าของมิได้รู้เห็นในการกระทำผิดด้วยข้ามเขตที่ได้มีประกาศควบคุมศาลจะริบกระบือของผู้อื่นไม่ได้ ไม่เหมือนอย่างทำผิดพระราชบัญญัติศุลกากร

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 371/2490

ขอบเขตการหมิ่นประมาท: การกล่าวอ้างนอกสถานที่ที่ระบุในฟ้อง ไม่ถือเป็นข้อแตกต่างหากไม่จำกัดขอบเขต

โจทก์บรรยายฟ้องว่าความผิดเกิดที่ถนนแพร่งนรา ตำบลเสาชิงช้าทางพิจารณาได้ความว่าเหตุเกิดหน้าสำนักงานมิได้เกิดในสำนักงานของโจทก์ดังนี้ จะถือเป็นข้อแตกต่างกับฟ้องยังมิได้ เพราะฟ้องโจทก์มิได้ระบุเฉพาะเจาะจงว่าเหตุเกิดในสำนักงานของโจทก์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 347/2490 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การริบของกลาง (บุหรี่ต่างประเทศ) แม้เจ้าของไม่รู้เห็นการลักลอบนำเข้าเพื่อเลี่ยงภาษี

นำบุหรี่ต่างประเทศเข้ามาในราชอาณาจักร์ โดยเจตนาหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากรเป็นความผิดตาม พ.ร.บ. ศุลกากร มาตรา 27 บุหรี่ของกลางต้องริบโดยมิต้องคำนึงว่าผู้เป็นเจ้าของจะต้องรู้เห็นในการกระทำผิดด้วยหรือไม่

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 347/2490

การริบบุหรี่ลักลอบนำเข้าเพื่อหลีกเลี่ยงภาษี แม้เจ้าของไม่รู้เห็น

นำบุหรี่ต่างประเทศเข้ามาในราชอาณาจักร โดยเจตนาหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากรเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากรมาตรา 27 บุหรี่ของกลางต้องริบโดยมิต้องคำนึงว่าผู้เป็นเจ้าของจะต้องรู้เห็นในการกระทำผิดด้วยหรือไม่

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 339/2490

สิทธิครอบครองที่ดิน: ศาลตัดสินตามข้อเท็จจริงที่จำเลยต่อสู้ ไม่ต้องพิสูจน์ระยะเวลาครอบครองหากไม่มีข้อโต้แย้ง

โจทก์ฟ้องขอให้แสดงว่าโจทก์มีสิทธิครอบครองในที่มือเปล่าและห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้อง จำเลยมิได้ต่อสู้ในเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินศาลจะตัดสินในเรื่องกรรมสิทธิ์ไม่ได้เพราะนอกประเด็น
เมื่อได้ความว่าโจทก์ได้รับโอนสิทธิครอบครองจากฝ่ายจำเลยแล้วศาลก็พิพากษาแสดงว่าโจทก์มีสิทธิครอบครองและห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในการที่โจทก์ใช้สิทธิ์ครอบครองได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 337/2490

การเลิกบริษัทเนื่องจากจำนวนผู้ถือหุ้นไม่ครบ และการฟ้องคดีโดยกรรมการในฐานะผู้ถือหุ้น

ผู้จัดการบริษัทในฐานะกรรมการและผู้ถือหุ้นฟ้องกรรมการด้วยกัน ขอให้เลิกบริษัทได้ไม่จำเป็นต้องให้กรรมการของบริษัททั้งหมดมอบอำนาจก่อนเพราะไม่ใช่ฟ้องในฐานะตัวแทนของบริษัท
เมื่อผู้ถือหุ้นตายลง การโอนหุ้นเป็นหน้าที่ของกรรมการบริษัทจัดทำ
ศาลพิพากษาให้เลิกบริษัทโดยชี้ขาดว่า ผู้ถือหุ้นไม่ครบจำนวนและบริษัททำไปมีแต่ขาดทุนแม้จำเลยจะสืบพยานได้ว่าบริษัทอาจมีหวังฟื้นตัวได้ก็ไม่อาจชนะคดีได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 324/2490

การหมิ่นประมาท: ถ้อยคำธรรมดาสามัญ ศาลพิจารณาความหมายเองได้ ไม่จำเป็นต้องสืบ

กล่าวคำว่า เขาว่าครูชาติหมาสอนให้เด็กชกต่อยกันดังนี้ไม่เป็นถ้อยคำหมิ่นประมาทตาม มาตรา 282
ถ้อยคำที่กล่าวตามภาษาไทยธรรมดานั้นศาลเป็นผู้พิจารณาความหมายได้เอง คู่ความไม่ต้องนำสืบแสดงความหมาย
ถ้าในฟ้องไม่ได้แสดงว่า คำที่จำเลยกล่าวมีความหมายเป็นพิเศษแล้วศาลก็ถือว่าเป็นคำกล่าวตามธรรมดาสามัญ

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา นาถปรีชา