คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย: ป.พ.พ. ม. 420

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 129/2490

สัญญาเช่าเพื่อค้าไม่อยู่ภายใต้การควบคุมค่าเช่า การบอกเลิกสัญญาชอบด้วยกฎหมาย

เช่าเคหะทำการค้าเป็นส่วนใหญ่ไม่อยู่ในความควบคุมตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า 2486
ผู้ให้เช่าบอกเลิกสัญญาเช่าโดยชอบแล้ว จึงมีพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า 2489 ดังนี้ จะใช้ พระราชบัญญัติฉบับนี้มาบังคับไม่ได้เพราะการอยู่ในเคหะที่เช่านั้น เป็นการอยู่โดยละเมิด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58/2490 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การเช่าเหมืองแร่ซ้อนกันและการละเมิดสิทธิของผู้เช่ารายแรก เจ้าของเหมืองและผู้เช่ารายหลังต้องรับผิดชอบในความเสียหาย

เจ้าของเหมือแร่ให้เช่าเหมืองแร่ไปแล้ว ต่อมาให้ผู้อื่นเช่าอีกเมื่อผู้เช่ารายหลังเข้าไปทำในทรัพย์ที่เช่า ก็ถือว่าเจ้าของและผู้เช่ารายหลังทำละเมิดต่อผู้เช่ารายแรกต้องรับผิดชอบในความเสียหายให้แก่ผู้เช่ารายแรา.
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ไม่เต็มตามฟ้องโจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกา แม้จะได้ความว่า ตามทางพิจารณาว่าโจทก์เสียหายมากกว่าที่ศาลชั้นต้นกะให้ ก็ไม่มีทางแก้ไข.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58/2490

การละเมิดสิทธิผู้เช่าเหมืองแร่จากสัญญาเช่าซ้อน ผู้ให้เช่าและผู้เช่ารายหลังต้องรับผิดชอบค่าเสียหาย

เจ้าของเหมืองแร่ให้เช่าเหมืองแร่ไปแล้ว ต่อมาให้ผู้อื่นเช่าอีก เมื่อผู้เช่ารายหลังเข้าไปทำในทรัพย์ที่เช่า ก็ถือว่าเจ้าของและผู้เช่ารายหลังทำละเมิดต่อผู้เช่ารายแรกต้องรับผิดชอบในความเสียหายให้แก่ผู้เช่ารายแรก
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ไม่เต็มตามฟ้องโจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกา แม้จะได้ความว่า ตามทางพิจารณาว่าโจทก์เสียหายมากกว่าที่ศาลชั้นต้นกะให้ ก็ไม่มีทางแก้ไข

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55/2490

การรับหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าถือเป็นการยอมรับสิทธิของผู้ให้เช่า ผู้เช่าต้องคืนทรัพย์ทันทีเมื่อสัญญาเลิก

จำเลยรับว่า'ได้รับหนังสือบอกกล่าวล่วงหน้า 1 เดือนจริงตามฟ้องโจทก์'ดังนี้ เป็นการรับโดยชัดแจ้งว่า คำบอกเลิกนั้นมีผลใช้ได้ด้วย
ข้อกฎหมายที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแต่ในศาลชั้นต้นนั้นศาลอุทธรณ์ไม่วินิจฉัยให้
ผู้เช่าที่อยู่ในที่เช่าภายหลังสัญญาเช่าระงับลงโดยผู้ให้เช่าบอกเลิกนั้นได้ชื่อว่า เป็นผู้ละเมิด หาใช่ผู้เช่าที่จะได้รับความคุ้มครอง จากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าไม่

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 725/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

สัญญาเช่าหมดอายุ ผู้เช่ายังครองครองทรัพย์สิน เจ้าของทรัพย์มีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้

เช่ากันโดยไม่มีกำหนดเวลานั้น แม้ผู้ให้เช่าบอกกล่าวให้ผู้เช่าออกจากทรัพย์ที่เช่าเป็นระยะเวลาสั้นกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้ผู้เช่าก็ยังไม่จำต้องออก แต่เมื่อครบกำหนดบอกกล่าวตามที่กฎหมายกำหนดไว้แล้วก็ต้องออก
เมื่อสิ้นสัญญาเช่าแล้ว ผู้เช่าครองทรัพย์อยู่ ก็เป็นการอยู่โดยละเมิด ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้เจ้าของทรัพย์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 725/2489

สัญญาเช่าหมดอายุ ผู้เช่ายังครองครองทรัพย์สิน ถือเป็นการละเมิด เจ้าของทรัพย์เรียกค่าเสียหายได้

เช่ากันโดยไม่มีกำหนดเวลานั้น แม้ผู้ให้เช่าบอกกล่าวให้ผู้เช่าออกจากทรัพย์ที่เช่าเป็นระยะเวลาสั้นกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้ ผู้เช่าก็ยังไม่จำต้องออก แต่เมื่อครบกำหนดบอกกล่าวตามที่กฎหมายกำหนดไว้แล้วก็ต้องออก
เมื่อสิ้นสัญญาเช่าแล้ว ผู้เช่าครองทรัพย์อยู่ก็เป็นการอยู่โดยละเมิดต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้เจ้าของทรัพย์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 584/2489

อายุความละเมิดและการกระทำเป็นครั้งคราว การขุดทำนบถือเป็นการละเมิดเมื่อทำนบเป็นของผู้อื่น

จำเลยทำละเมิดขุดทำนบในที่ของโจทก์ มาทุกปีเป็นเวลา 10 ปีแล้วแต่จำเลยขุดในฤดูเกี่ยวข้าว ถมในฤดูทำนามิได้ทิ้งไว้ ครั้งหลังที่จะเกิดเป็นคดีนี้ จำเลยเพิ่งขุดไปเดือนเศษ โจทก์ก็มาฟ้อง ดังนี้เป็นการกระทำเป็นครั้งคราว จะถือการขุดในครั้งก่อนๆเข้ามาในอายุความไม่ได้ ต้องถือเอาการละเมิดครั้งหลังเป็นเวลาเริ่มต้นของอายุความ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 584/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

อายุความละเมิดและการกระทำเป็นครั้งคราว การขุดทำนบละเมิดสิทธิเจ้าของที่ดิน

จำเลยทำละเมิดขุดทำนบในที่ของโจทก์ มาทุกปีเป็นเวลา 10 ปีแล้ว แต่จำเลยขุดในฤดูเกี่ยวข้าว ถมในฤดูทำนามิได้ทิ้งไว้ ครั้งหลังที่จะเกิดเป็นคดีนี้ จำเลยเพิ่งขุดไปเดือนเศษ โจทก์ก็มาฟ้อง ดังนี้เป็นการกระทำเป็นครั้งคราว จะถือการขุดในครั้งก่อน ๆ เข้ามาในอายุความไม่ได้ ต้องถือเอาการละเมิดครั้งหลังเป็นเวลาเริ่มต้นของอายุความ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 392/2489

การฟ้องจำเลยในฐานะส่วนตัวเมื่อเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ การฟ้องต้องระบุฐานะให้ชัดเจน

โจทก์ฟ้องเทศบาลเมืองสงขลาให้รับผิด แต่มิได้ระบุเอาเทศบาลเมืองสงขลาเป็นจำเลย แต่ได้ระบุให้จำเลยรับผิดแม้จะบรรยายไว้ในฟ้องว่า จำเลยมีตำแหน่งเป็นนายกเทศมนตรี ก็ถือว่าฟ้องจำเลยเป็นส่วนตัวต้องยกฟ้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 392/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การฟ้องจำเลยในฐานะส่วนตัวเมื่อเทศบาลเป็นผู้กระทำผิด โจทก์ต้องระบุฐานะให้ชัดเจน

โจทก์ฟ้องเทศบาลเมืองสงขลาให้รับผิด แต่มิได้ระบุเอาเทศบาลเมืองสงขลาเป็นจำเลยรับผิด แม้จะบรรยายไว้ในฟ้องว่า จำเลยมีตำแหน่งเป็นนายกเทศมนตรี ก็ถือว่าฟ้องจำเลยเป็นส่วนตัว ต้องยกฟ้อง

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย ป.พ.พ. ม. 420