คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา: พิบูลย์ไอศวรรย์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 934/2497

สิทธิที่ดิน: การจดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตมีผลเหนือสิทธิที่ยังมิได้จดทะเบียน แม้ได้มาโดยการครอบครองปรปักษ์

สิทธิตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา1382 ที่ยังมิได้จดทะเบียน ท่านมิให้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้ได้สิทธิมาโดยเสียค่าตอบแทน และโดยสุจริตและได้จดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตแล้ว
สิ่งใดที่จำเลยมิได้ต่อสู้ก็ไม่ใช่ประเด็นที่ศาลจะต้องชี้ขาดตัดสิน
ค่าเสียหายซึ่งโจทก์มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลอุทธรณ์
ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 917/2497

สิทธิการเช่าช่วงและการคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า เมื่อผู้ให้เช่าเดิมหมดสิทธิในที่ดิน

ศาลพิพากษาขับไล่จำเลยผู้เช่าออกจากที่ดินของโจทก์แล้วศาลย่อมบังคับให้ผู้เช่าบ้านจากจำเลยออกจากที่ดินบ้านเรือนได้เพราะเป็นบริวารของจำเลย จะอ้าง พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ มาคุ้มครองไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2497 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การเช่าที่ดินปลูกเรือนแล้วแบ่งเช่าช่วง แม้ผู้เช่าอยู่อาศัยด้วยก็ไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า

เช่าที่ดินมาปลูกเรือนแล้วเอาเรือนแบ่งให้ผู้อื่นเช่าแม้ผู้เช่าจะอาศัยอยู่ในเรือนนั้นด้วย ก็ไม่เรียกว่าผู้เช่าเช่าที่ดินเพื่ออยู่อาศัย ไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2497

การเช่าที่ดินปลูกเรือนแล้วแบ่งเช่าช่วง แม้ผู้เช่าอาศัยอยู่ด้วย ก็ไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า

เช่าที่ดินมาปลูกเรือนแล้วเอาเรือนแบ่งให้ผู้อื่นเช่าแม้ผู้เช่าจะอาศัยอยู่ในเรือนนั้นด้วย ก็ไม่เรียกว่าผู้เช่าเช่าที่ดินเพื่ออยู่อาศัยไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 879/2497

การได้มาซึ่งที่ดินโดยการยกให้และครอบครองปรนนิบัติ แม้ไม่มีหนังสือสำคัญก็มีผลผูกพัน

ยกที่ดินนาไม่มีหนังสือสำคัญให้แก่บุตรและบุตรเขยแม้จะยังไม่ได้จดทะเบียนการให้โดยถูกต้องก็ดี แต่ผู้รับการให้ได้เข้าครอบครองอย่างเป็นเจ้าของโดยสงบและเปิดเผยแล้วย่อมได้สิทธิและมีอำนาจเอาที่ดินนั้นไปขายให้ผู้อื่นต่อไปได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 868/2497 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

ศาลอุทธรณ์มีอำนาจยกฟ้องแม้โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษหนักขึ้น หากเห็นว่าจำเลยไม่มีความผิด

คดีอาญา ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียวขอให้ศาลวางโทษหนักขึ้นอีก เมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่มีความผิด ก็พิพากษายกฟ้องเสียได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 868/2497

ศาลอุทธรณ์มีอำนาจยกฟ้องแม้โจทก์ไม่ได้อุทธรณ์ขอให้ลงโทษหนักขึ้น

คดีอาญา ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียวขอให้ศาลวางโทษหนักขึ้นอีกเมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่มีความผิดก็พิพากษายกฟ้องเสียได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 848/2497

สิทธิในที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญ เจ้าของต้องใช้ประโยชน์ต่อเนื่อง หากละทิ้งนานเกิน 9-10 ปี จะขาดสิทธิ

ที่ดินสวนมะพร้าว ซึ่งเป็นที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่อันเจ้าของมีสิทธิตามกฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จบทที่ 42นั้นละทิ้งไปเสียช้านานถึง 9 ปี 10 ปี จึงจะขาดสิทธิ์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 848/2497 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

สิทธิในที่ดินสวนมะพร้าวไร้หนังสือสำคัญ: ครอบครองนาน 9 ปี 10 เดือน จึงขาดสิทธิ

ที่ดินสวนมะพร้าว ซึ่งเป็นที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่อันเจ้าของมีสิทธิตามกฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จบทที่ 42 +ละทิ้งไปเสียข้านานถึง 9 ปี 10 ปี จึงจะขาดสิทธิ์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2497 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การยื่นระบุพยานล่าช้า: ศาลไม่รับฟังเหตุผล 'ลืม' แม้มีการเลื่อนนัด

จำเลยไม่ได้ยื่นระบุพยานไว้ ศาลนัดสืบพยานโจทก์ครั้งแรกแล้วมีเหตุต้องเลื่อนไปอีกเดือนครึ่งจำเลยจึงพึ่งยื่นขอระบุพยานในระหว่างสืบพยานโจทก์ครั้งหลัง โดยอ้างเหตุว่าลืมไปนั้น ยังไม่เป็นเหตุอันสมควรให้ศาลรับฟังพยานโดยฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.แพ่ง ม.87,88,

คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา พิบูลย์ไอศวรรย์