คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา
พิบูลย์ไอศวรรย์

โจทก์ฟ้องขอให้แสดงว่าที่เป็นของโจทก์ และ + โดยอ้างว่าได้มอบนาให้จำเลยทำและดูแลแทน ทำนาได้ข้าวแบ่งให้โจทก์ แต่โจทก์สืบพยานว่าให้จำเลยเช่านาทำโดยไม่มีหนังสือ ดังนี้ ไม่เป็นการผิดประเด็น เพราะทั้ง 2 ประการเป็นเรื่องของฝ่ายเข้าทำ ๆ โดยอาศัยอำนาจของโจทก์ การเข้าทำโดยอาศัยอำนาจของเจ้าของ จะอ้างสิทธิครอบครอง หาได้ไม่

โจทก์ฟ้องขอให้แสดงว่าที่เป็นของโจทก์และห้ามจำเลยมิให้เกี่ยวข้องโดยอ้างว่าได้มอบนาให้จำเลยทำและดูแลแทน ทำนาได้ข้าวแบ่งให้โจทก์แต่โจทก์สืบพยานว่าให้จำเลยเช่านาทำโดยไม่มีหนังสือ ดังนี้ ไม่เป็นการผิดประเด็น เพราะทั้ง 2 ประการเป็นเรื่องของฝ่ายเข้าทำทำโดยอาศัยอำนาจของโจทก์ การเข้าทำโดยอาศัยอำนาจของเจ้าของ จะอ้างสิทธิครอบครอง หาได้ไม่

โจทก์ฟ้องว่า ระหว่างวันที่ 15 สิงหาคม ถึง 19 กันยายน 2490 จำเลยสมคบกันลักไม้สักหรือมิฉะนั้นตามวันเวลาดังกล่าว จำเลยรับไม้สักนั้นไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย ต่อมาตำรวจค้นพบไม้สักที่จำเลยลักไปที่ข้างรั้วบ้านของจำเลย ขอให้ลงโทษ ดังนี้เป็นฟ้องที่ขัดกันอยู่ในตัว ใช้ไม่ได้ตามกฎหมาย
(อ้างฎีกา 975/2480)

โจทก์ฟ้องว่า ระหว่างวันที่ 15 สิงหาคม ถึง 19 กันยายน 2490 จำเลยสมคบกันลักไม้สัก หรือมิฉะนั้นตามวันเวลาดังกล่าว จำเลยรับไม้สักนั้นไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย ต่อมาตำรวจค้นพบไม้สักที่จำเลยลักไปที่ข้างรั้วบ้านของจำเลยขอให้ลงโทษ ดังนี้เป็นฟ้องที่ขัดกันอยู่ในตัว ใช้ไม่ได้ตามกฎหมาย (อ้างฎีกา 975/2480)

ฟ้องฎีกาว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการคลาดเคลื่อน ไม่ชอบด้วยกฎหมาย คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการสอดคล้องต้องด้วยวิธีพิจารณาในทางอาญายิ่งนัก ไม่ได้กล่าวให้ชัดเจนว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร เป็นฟ้องฎีกาที่ไม่ถูกต้องตามมาตรา 195 ป.ม.วิ.อาญา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

ฟ้องฎีกาว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการคลาดเคลื่อนไม่ชอบด้วยกฎหมายคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการสอดคล้องต้องด้วยวิธีพิจารณาในทางอาญายิ่งนักไม่ได้กล่าวให้ชัดเจนว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร เป็นฟ้องฎีกาที่ไม่ถูกต้องตาม มาตรา 195ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

ตำรวจสันติบาลมีอำนาจทำการสอบสวนได้เพียงไรหรือไม่นั้นเป็นเรื่องที่จะต้องฟังข้อเท็จจริงก่อน

ฟ้องว่าจำเลยเอาความเท็จไปแจ้งแก่สาธารณสุขจังหวัดชุมพร ขอย้ายบุตรของจำเลยซึ่งป่วยเป็นโรคลงท้อง โดยท้องเสียอาการไม่ร้ายแรงจากบ้าน ตำบลท่าตะเภาไปรักษาตัวที่บ้านตำบลท่ายาง สาธารณสุขจังหวัดชุมพรหลงเชื่อ จึงอนุญาตให้จำเลยพาบุตรย้ายไปได้ แต่ความจริงบุตรของจำเลยป่วยเป็นโรคอหิวาต์ ดังนี้ อาจทำให้ผู้อื่นหรือสาธารณชนเสียหายได้ เพราะโรคอหิวาต์เป็นโรคติดต่อร้ายแรง ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องฐานแจ้งความเท็จ สมบูรณ์ตามกฎหมาย

ฟ้องว่าจำเลยเอาความเท็จไปแจ้งแก่สาธารณสุขจังหวัดชุมพรขอย้ายบุตรของจำเลยซึ่งป่วยเป็นโรคลงท้องโดยท้องเสียอาการไม่ร้ายแรงจากบ้านตำบลท่าตะเภาไปรักษาตัวที่บ้านตำบลท่ายาง สาธารณสุขจังหวัดชุมพรหลงเชื่อจึงอนุญาตให้จำเลยพาบุตรย้ายไปได้ ซึ่งความจริงบุตรของจำเลยป่วยเป็นโรคอหิวา ดังนี้ อาจทำให้ผู้อื่นหรือสาธารณชนเสียหายได้เพราะโรคอหิวาเป็นโรคติดต่อร้ายแรง ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องฐานแจ้งความเท็จที่สมบูรณ์ตามกฎหมาย

พยานโจทก์ไม่มาศาล 2 ครั้ง ซึ่งหลังอำเภอส่งหมายให้พยานไม่ทัน ดั่งนี้ ยังไม่มีเหตุพอจะวินิจฉัยว่า โจทก์ละเลยหรือประวิงความ