คำพิพากษาที่อยู่ใน Tags
กรรมสิทธิ์ที่ดิน

ให้การต่อสู้ว่าผู้ตายยกที่ให้ จะนำสืบว่าตนได้ปกครองปรปักษ์มา 10 ปี โดยผู้ตายรู้เห็นแต่ไม่ว่ากระไรนั้น สืบไม่ได้.
ฟ้องว่าที่ดินที่พิพาทเป็นของตนทั้งหมด ทางพิจารณาได้ความว่าเป็นมฤดก ศาลย่อมพิพากษาให้แบ่งกันได้ไม่เกินคำขอ.

โจทก์เป็นผู้ซื้อที่ดินรายพิพาทเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตแล้ว แม้จำเลยจะได้ครอบครองที่รายนี้ติดต่อกันมาเป็นเวลานานกว่า 10 ปีก็ตาม ก็หาอาจยกอายุความครอบครองใช้ยันโจทก์ได้ไม่.

ฟ้องว่า จำเลยกู้เงินโจทก์เอาที่ไม่มีหนังสือสำคัญมอบทำต่างดอกเบี้ยจำเลยไม่ใช้เงินตามสัญญา โจทก์ได้ใช้สิทธิครอบครองเป็นเจ้าของโดยสงบมาเกิน 1 ปีแล้วจึงขอบังคับจำเลยทำสัญญาขายหรือใช้ราคาดังนี้ ฟ้องเป็นการกล่าวพฤติการณ์ที่เป็นจริง จึงไม่ขัดกับคำขอบังคับท้ายฟ้อง ศาลรับตัดสินตามคำขอได้
ทำสัญญากันเองมีข้อความว่า'เงินที่กู้จะใช้ใน 1 ปีนับแต่วันทำสัญญาที่นาเป็นกรรมสิทธิ์นั้น 'แปลว่า เมื่อพ้น 1 ปีแล้ว ไม่ชำระเงินก็ให้ที่นาเป็นกรรมสิทธิ์แก่เจ้าหนี้ เมื่อครบ 1 ปีลูกหนี้ไม่ชำระเงินก็ถือว่าเจ้าหนี้ได้สิทธิครอบครองในที่ดิน อ้างฎีกาที่859/81
ในกรณีที่ลูกหนี้มอบที่ดินมือเปล่าให้ทำต่างดอกเบี้ยและยอมให้หลุดเป็นสิทธิเมื่อไม่ชำระเงินภายในกำหนดนั้นเมื่อที่หลุดเป็นสิทธิแล้วเจ้าหนี้มาฟ้องขอให้โอนหรือใช้ราคา ศาลย่อมไม่บังคับให้โอนแต่บังคับไว้ด้วยว่าถ้าจำเลยไปโอนขายแก่คนอื่นก็ให้จำเลยใช้ราคา

โจทก์ขอแก้ฟ้องเมื่อสืบพยานไป 1 ปากแล้วหาได้ไม่, บุคคลที่ได้ครอบครองที่ดินด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมากว่า + ปีจะยกเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้ได้สิทธิมาโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจริตและได้จดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตแล้วหาได้ไม่.
โจทย์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินโดยอ้างว่าซื้อมา+ จะไม่ระบุถึงวันที่รับซื้อ+ก็ได้.

ผู้มีชื่อไนหน้าโฉนดเมื่อข้อเท็ดจิงปรากตว่าโจทมิเคยได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับที่ดินรายพิพาท จำเลยและผู้ร้องสอดได้แบ่งครอบครองกันเปนส่วนเปนสัดโดยสงบและเปิดเผยเปนเวลาเกือบ 2 0 ปี เช่นนี้โจทหามีสิทธิฟ้องขอแบ่งได้ไม่ , ตามกดหมายที่ดิน ฯ ผู้มีชื่อไนหน้าโฉนดถือว่าเปนเจ้าของกัมสิทธิ ผู้ไดกล่าวอ้างว่าตนเปนผู้มีกัมสิทธิอันแท้จริง ต้องนำสืบหักล้างข้อสันนิถานนั้น

การได้กัมสิทธิไนที่ดินกับการได้สิทธิทางเดินบนที่ดินย่อมเปนสิทธิคนละหย่าง แม้จำเลยจะเปนผู้ได้กัมสิทธิไนที่ดินตามคำสั่งสาลก็ตามแต่สิทธิไนทางเดินบนที่ดินนั้นก็ยังอาดมีไนที่ดินนั้นได้ , เมื่อสาลดีกาเห็นสมควนจะได้ฟังข้อเท็ดจิงไนคดีต่อไปก็มีอำนาดย้อนสำนวนไปไห้สาลล่างสืบพยานต่อไปได้.

ฟ้องว่าจำเลยละเมิดถอนข้าวกล้าของโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าที่ดินเป็นของจำเลย ต้องพิจารณาประเด็นที่ว่าที่ดินซึ่งปลูกข้าวนั้นเป็นของผู้ใดด้วย จึงจะวินิจฉัยได้ว่าฝ่ายใดละเมิด

กรรมสิทธิ์ที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่
โจทก์ซื้อที่รายพิพาทซึ่งเป็นที่มือเปล่าแต่เป็นที่บ้าน แล้วโจทก์ได้ครอบครองมากกว่า 10 ปี ดังนี้ ที่พิพาทก็ตกเป็นของโจทก์ตามกฎหมาย,ที่บ้านแม้จะละทิ้งไป 6 ปี ก็ไม่ขาดสิทธิ์,อ้างฎีกาที่ 244/2480

ในคดีที่ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีแต่ศาลอุทธรณ์กลับให้ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นพิพารณาสืบพะยานแล้วพิพากใหม่ตามรูปคดีนั้นโจทก์ฎีกาได้

กรมการอำเภอออกคำสั่งให้จำเลยรื้อสิ่งปลูกสร้างออกไปจากที่ดินซึ่งอ้างว่าเป็นที่สาธารณะ ฝ่ายจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ์ และในชั้นฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย โจทก์ก็แสดงไม่ได้ว่าเป็นที่สาธารณะดังนี้ ลงโทษจำเลยไม่ได้.