คำพิพากษาที่อยู่ใน Tags: ความผิด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 524/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การรับของโจร: โอนหน้าที่พิสูจน์ความบริสุทธิ์จาก พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ใช้บังคับกับความผิดฐานรับของโจรไม่ได้

รับม้าที่ถูกผู้ร้ายลักไป ก็เป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่า จำเลยรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย จึงจะลงโทษฐานรับของโจรได้
การที่มีม้าไว้โดยแสดงความบริสุทธิ์ไม่ได้ มีผิดแต่ฉะเพาะตามพ.ร.บ.สัตว์พาหนะเท่านั้น

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

เจ้าพนักงานป่าไม้รับสินน้ำใจ ไม่ถือว่าเรียกเก็บภาษีอากร จึงไม่มีความผิดตาม ม.135

เจ้าพนักงานป่าไม้ออกใบอนุญาตไม้แปรรูปซึ่งเขาไม่จำเป็นต้องมีใบอนุญาตโดยบุตร์เป็นผู้เขียนเขียนแล้วเรียกเงินจากเขาส่งให้จำเลยซึ่งเป็นบิดา จำเลยรับไว้เป็นสินน้ำใจดังนี้ ไม่มีผิดตาม ม.135

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 511/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การริบของกลางในความผิดส่งออกข้าวสารโดยไม่ได้รับอนุญาต: หลักเกณฑ์การพิจารณาความเชื่อมโยงของสิ่งของกับความผิด

กระสอบใส่ข้าวส่งออกนอกราชอาณาจักร์โดยไม่ได้รับอนุญาต เป็นของเนื่องด้วยความผิดต้องริบ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้เรือแจวเป็นพาหนะขนของออกนอกราชอาณาจักร์โดยไม่ได้รับอนุญาตแต่ไม่ระบุขนาดเรือนั้น จะริบเรือไม่ได้ และจะริบแจวซึ่งเป็นอุปกรณ์การเดินเรือไม่ได้ด้วย
ของที่จับได้ในเรือขนของออกนอกราชอาณาจักร์อันเป็นความผิดนั้น เมื่อไม่ปรากฎว่าเนื่องด้วยความผิดอย่างไรแล้ว ริบไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 511/2489

การริบของกลางที่เกี่ยวข้องกับความผิดฐานส่งออกข้าวโดยไม่ได้รับอนุญาต ศาลฎีกาตัดสินว่าเฉพาะของที่ใช้ในการกระทำความผิดจึงริบได้

กระสอบใส่ข้าวส่งออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นของเนื่องด้วยความผิดต้องริบ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้เรือแจวเป็นพาหนะขนของออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตแต่ไม่ระบุขนาดเรือนั้นจะริบเรือไม่ได้ และจะริบแจวซึ่งเป็นอุปกรณ์การเดินเรือไม่ได้ด้วย
ของที่จับได้ในเรือขนของออกนอกราชอาณาจักรอันเป็นความผิดนั้นเมื่อไม่ปรากฏว่าเนื่องด้วยความผิดอย่างไรแล้วริบไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 492/2489

ความผิดฐานยักยอกทรัพย์ของเจ้าพนักงานที่รับมอบเงินช่วยราชการ

นายอำเภอมอบเงินซึ่งมีผู้บริจาคเป็นเงินช่วยราชการให้ปลัดอำเภอรักษาไว้ ปลัดอำเภอยักยอก ย่อมมีความผิดตามมาตรา 131

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 491/2489

ความผิดเจ้าพนักงานใช้อำนาจเรียกทรัพย์สิน และรับสินน้ำใจ/สินบน ศาลชี้ขาดความผิดตามฟ้อง

โจทก์บรรยายฟ้องตอนต้นว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานใช้อำนาจหน้าที่ทางทุจริตบังคับให้เขาส่งทรัพย์ และในตอนหลังว่า จำเลยรับทรัพย์เหล่านั้นไว้เป็นสินบนหรือสินน้ำใจอ้างกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 136, 137,138 เป็นบทลงโทษดังนี้ ศาลฟังลงโทษตามบทที่พิจารณาได้ความได้ ไม่ถือว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 458/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การซื้อของหนีภาษีหลังการลักลอบนำเข้า ไม่ถือเป็นความผิดฐานหลีกเลี่ยงภาษีตาม พ.ร.บ.ศุลกากร

จำเลยรับซื้อปืนซึ่งมีผู้ลักลอบนำเข้ามาโดยมิได้เสียภาษีศุลกากรแม้จำเลยจะรู้ว่าปืนนั้นเป็นปืนหนีภาษีก็ดี ก็ไม่เป็นผิดฐานลักลอบหนีภาษีตาม พ.ร.บ.ศุลกากร และจะถือเป็นความผิดฐานสมรู้ก็ไม่ได้ เพราะ พ.ร.บ.ศุลกากรมิได้เอาโทษฐานสมรู้ไว้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 457/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

เจตนาทุจริตเป็นองค์ประกอบความผิด ม.136-138 อาญา การอ้างไม่รู้กฎหมายใช้ไม่ได้เมื่อยังไม่ครบองค์ความผิด

ความผิดตาม ม.136,137,138 ผู้กระทำจะต้องมีเจตนาทุจริต
กำนันเรียกค่าเปรียบเทียบความโดยเข้าใจว่ามีสิทธิเรียกได้ดังนี้ ไม่มีความผิด
ปัญหาว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง
ข้อกฎหมายที่ไม่ยอมให้จำเลยยกเอาข้อที่ตัวไม่รู้กฎหมายมาเป็นข้อแก้ตัวให้พ้นผิดนั้น จะใช้ยันจำเลยได้ต่อเมื่อจำเลยได้กระทำผิดครบองค์ความผิดอันต้องมีโทษตาม ก.ม.ทุกประการแล้ว

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 457/2489

เจตนาทุจริตเป็นองค์ประกอบความผิดมาตรา 136-138 การอ้างไม่รู้กฎหมายใช้ไม่ได้หากยังไม่ครบองค์ความผิด

ความผิดตาม มาตรา 136,137,138 ผู้กระทำจะต้องมีเจตนาทุจริต
กำนันเรียกค่าเปรียบเทียบความโดยเข้าใจว่ามีสิทธิเรียกได้ดังนี้ ไม่มีความผิด
ปัญหาว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง
ข้อกฎหมายที่ไม่ยอมให้จำเลยยกเอาข้อที่ตัวไม่รู้กฎหมายมาเป็นข้อแก้ตัวให้พ้นผิดนั้น จะใช้ยันจำเลยได้ต่อเมื่อจำเลยได้กระทำผิดครบองค์ความผิดอันต้องมีโทษตามกฎหมายทุกประการแล้ว

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 440/2489 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ

การมีไว้ซึ่งของปลอมและการใช้หนังสือปลอม จำเลยต้องกระทำเองหรือรู้เห็นเป็นใจจึงจะมีความผิด

จำเลยมีสุราเถื่อนอันมีตราราชการปลอมว่า "พิเศษสุพรรณบุรี" ปิดที่ปากขวดและไหโดยจำเลยมิได้เป็นผู้ปิด หรือทำขึ้นดังนี้ แม้จะได้ความว่าจำเลยรู้ว่า เป็นหนังสือปลอมแต่ยังไม่ทันเอาออกใช้ จึงเอาผิดจำเลยฐานปลอมหนังสือไม่ได้

คำพิพากษาที่อยู่ใน Tags ความผิด