พบผลลัพธ์ทั้งหมด 6,814 รายการ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ
ชื่อเรื่องฎีกานี้ถูกสร้างโดย Ai ทางเว็บขอไม่รับรองความถูกต้อง โปรดตรวจสอบความถูกต้องก่อนนำไปใช้
ความยินยอมในการกระทำชำเรา: การยั่วกามารมย์ไม่ใช่การหลอกลวง
ไช้อุบายยั่วกามารมย์หยิงจนหยิงยินยอมไห้ชำเรา ไม่เรียกว่าไช้อุบายหลอกลวงชำเราขืนไจหยิง ไม่มีความผิด.
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2486
ชื่อเรื่องฎีกานี้ถูกสร้างโดย Ai ทางเว็บขอไม่รับรองความถูกต้อง โปรดตรวจสอบความถูกต้องก่อนนำไปใช้
การใช้อุบายยั่วยวนไม่ถือเป็นข่มขืนใจ
ใช้อุบายยั่วกามารมณ์หญิงจนหญิงยินยอมให้ชำเรา ไม่เรียกว่าใช้อุบายหลอกลวงชำเราขืนใจหญิง ไม่มีความผิด
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 821/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ
ชื่อเรื่องฎีกานี้ถูกสร้างโดย Ai ทางเว็บขอไม่รับรองความถูกต้อง โปรดตรวจสอบความถูกต้องก่อนนำไปใช้
ความผิดฐานปลอมแปลงหนังสือและฉ้อโกง: ตัวการร่วม
+เพื่อไห้คนหนึ่งทำหนังสือ+สำเหร็ด แม้อีกคนหนึ่งไม่+มือทำปลอมหนังสือด้วย ก็คงมีความผิดถานเปนตัวการด้วยกัน.
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 82/2486
ชื่อเรื่องฎีกานี้ถูกสร้างโดย Ai ทางเว็บขอไม่รับรองความถูกต้อง โปรดตรวจสอบความถูกต้องก่อนนำไปใช้
การเพิ่มโทษจำเลยตาม ม.72 โทษเดิมต้องไม่ใช่ความผิดลหุโทษหรือประมาท
การขอให้เพิ่มโทษจำเลยตาม มาตรา 72 นั้นโจทก์จะต้องบรรยายในฟ้องให้ครบถ้วนตามหลักเกณฑ์ว่าโทษครั้งก่อนที่จำเลยพ้นไปนั้นเป็นความผิดฐานใด เพราะถ้าหากเป็นโทษฐานลหุโทษหรือประมาท ศาลย่อมจะเพิ่มโทษไม่ได้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 80/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ
ชื่อเรื่องฎีกานี้ถูกสร้างโดย Ai ทางเว็บขอไม่รับรองความถูกต้อง โปรดตรวจสอบความถูกต้องก่อนนำไปใช้
การจำหน่ายยาสูบเกินราคาที่กำหนดเฉพาะผู้ได้รับอนุญาต การกระทำของผู้อื่นในร้านไม่ผิด
ผู้ที่ไม่ได้รับอนุญาตไห้จำหน่ายยาสูบราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดไม่มีความผิดตามมาตรา 12 และ 19
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 809/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ
ชื่อเรื่องฎีกานี้ถูกสร้างโดย Ai ทางเว็บขอไม่รับรองความถูกต้อง โปรดตรวจสอบความถูกต้องก่อนนำไปใช้
การรับของโจรต้องมีตัวโจรและหลักฐานการส่งมอบทรัพย์สิน การครอบครองทรัพย์สินที่ตกหล่นเองไม่ถือเป็นความผิด
ความผิดถานรับของโจรจะมีได้ต่อเมื่อมีการรับของร้ายไว้จากผู้หนึ่งผู้ได
ข้อเท็ดจิงฟังได้เพียงว่าทรัพย์หยู่ไนความครอบครองของจำเลยแต่ไม่ได้ความว่าจำเลยร่วมคิดกับผู้อื่นลักทรัพย์นั้นมาหรือว่ามีผู้ที่ลักมาส่งทรัพย์นั้นไห้จำเลย เช่นนี้จะลงโทสถานลักทรัพย์หรือรับของโจรไม่ได้.
ข้อเท็ดจิงฟังได้เพียงว่าทรัพย์หยู่ไนความครอบครองของจำเลยแต่ไม่ได้ความว่าจำเลยร่วมคิดกับผู้อื่นลักทรัพย์นั้นมาหรือว่ามีผู้ที่ลักมาส่งทรัพย์นั้นไห้จำเลย เช่นนี้จะลงโทสถานลักทรัพย์หรือรับของโจรไม่ได้.
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 809/2486
ชื่อเรื่องฎีกานี้ถูกสร้างโดย Ai ทางเว็บขอไม่รับรองความถูกต้อง โปรดตรวจสอบความถูกต้องก่อนนำไปใช้
ความผิดฐานรับของโจรต้องมีการรับของร้ายจากผู้อื่น การครอบครองทรัพย์เพียงอย่างเดียวไม่ถือเป็นความผิด
ความผิดฐานรับของโจรจะมีได้ต่อเมื่อมีการรับของร้ายไว้จากผู้หนึ่งผู้ใด ข้อเท็จจริงฟังได้เพียงว่าทรัพย์อยู่ในความครอบครองของจำเลยแต่ไม่ได้ความว่าจำเลยร่วมคิดกับผู้อื่นลักทรัพย์นั้นมาหรือว่ามีผู้ที่ลักมาส่งทรัพย์นั้นให้จำเลย เช่นนี้จะลงโทษฐานลักทรัพย์หรือรับของโจรไม่ได้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 808/2486 เวอร์ชัน 2 คำพิพากษาฎีกานี้ มีเนื้อหาจากเว็บทางการหลายรูปแบบ
ชื่อเรื่องฎีกานี้ถูกสร้างโดย Ai ทางเว็บขอไม่รับรองความถูกต้อง โปรดตรวจสอบความถูกต้องก่อนนำไปใช้
การมีเงินตราเกินสมควร ไม่ถือเป็นทรัพย์สินที่ต้องริบตามกฎหมายอาญา
การมีเหรียนกสาปน์ไว้เกินสมควนอันเปนความผิดตามพระราชบัญญัติเงินตราไนภาวะฉุกเฉินนั้น ไม่ถือว่าเปนของอันควนริบตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา 28
(อ้างดีกา 626/2486)
(อ้างดีกา 626/2486)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 808/2486
ชื่อเรื่องฎีกานี้ถูกสร้างโดย Ai ทางเว็บขอไม่รับรองความถูกต้อง โปรดตรวจสอบความถูกต้องก่อนนำไปใช้
เหรียญกษาปณ์เกินสมควร ไม่เป็นของอันควรริบ
การมีเหรียญกษาปณ์ไว้เกินสมควรอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติ เงินตราในภาวะฉุกเฉินนั้น ไม่ถือว่าเป็นของอันควรริบตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 28(อ้างฎีกา626/2486)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 805/2486
ชื่อเรื่องฎีกานี้ถูกสร้างโดย Ai ทางเว็บขอไม่รับรองความถูกต้อง โปรดตรวจสอบความถูกต้องก่อนนำไปใช้
การครอบครองเหรียญกษาปณ์เกินสมควรแก่การค้าขาย ไม่เป็นความผิด
เหรียญหนึ่งสลึงและสองสลึงเป็นเหรียญกษาปณ์ชนิดหนึ่งตามความในพระราชบัญญัติเงินตรา และอยู่ในความควบคุมของพระราชบัญญัติเงินตราในภาวะฉุกเฉินด้วย จำเลยมีสตางค์สิบ 62 อัน สตางค์ห้า 79 อันสตางค์แดง 4 อัน สตางค์ดีบุกชนิดหนึ่งสตางค์ 14 อันเหรียญสลึง 2 อัน เหรียญหนึ่งสลึง 134 อัน แต่เมื่อพิเคราะห์ถึงฐานะของจำเลยซึ่งเป็นผู้ทำการค้าขายของเบ็ดเตล็ดในเขตเทศบาลเมืองตราด จังหวัดตราดและพฤติการณ์อื่นๆ ประกอบแล้ว เห็นว่าจำนวนเหรียญกษาปณ์ที่จำเลยมีอยู่ไม่เกินสมควรแก่ปกติธุระการกระทำของจำเลยไม่มีความผิด