คำพิพากษาที่อยู่ใน Tags
ความผิด

ฉะเพาะลูกแป้งเท่านั้นไม่ถือว่าเป็นเครื่องต้มกลั่นสุรา เว้นแต่จะมีไว้เพื่อต้มกลั่นสุราจึงจะเป็นผิด จำเลยมีลูกแป้งซึ่งเมื่อผสมกับข้าวหมักไว้จะกลายเป็นเชื้อสุรา แต่ลูกแป้งนี้โดยลำพังใช้เป็นยารักษาโรคโคกระบือได้ ดังนี้เมื่อโจทก์หาว่าจำเลยทำและมีลูกแป้งเชื้อสุรา โจทก์จะต้องนำสืบให้เห็นว่าจำเลยมีไว้เพื่อทำสุราด้วยจึงจะลงโทษจำเลยได้

ข้าหลวงปรำจังหวัดยักยอกเงินของรัฐบาลอุดหนุนเทศบาลซึ่งอยู่ในความครอบครองของตนนั้นเป็นผิดตามม.131
เขียนข้อความในใบรับลงวันย้อนหลังขึ้นไปผิดจากความจริงแล้วให้ผู้ออกใบรั้บเช็นนั้นผู้เขียนในมีผิดฐานปลอมหนังสือ
ความผิดฐานยักยอกโจทก์ระบุวันที่จำเลยรับเงินไปและวันที่จำเลยยืมเงินมาใช้แม้มิได้ระบุวันเวลาที่จำเลย
ยักยอกก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม ในคดีที่จำเลยอุทธรณ์ฝ่ายเดียว ศาลอุทธรณ์จะลงโทษจำเลยในบาทมาตราที่ศาลชั้นต้นไม่ลงโทษนั้นไม่ได้
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาจำคุกจำเลย 2 กระทง กะทง 1 ๆ ไม่เกิน 5 ปี แม้ 2 กะทงรวมกันเกิน 5 ปี ก็ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

เคียวซึ่งโดยปกติใช้สำหรับเกี่ยวข้าว หญ้า ไม่ใช่สาตราวุธูตามความหมายในกฎหมายลักษณอาญามาตรา 6 (15) จำเลยกลับจากเกี่ยวข้าวมีเคียวถือมาเดินมาพบทรัพย์จึงลักทรัพย์นั้นไปเป็นผิดตามมาตรา 288 ไม่ใช่มาตรา 293 (7)

การที่จะเพิ่มโทษตาม พรบ ฝิ่นนั้นจะต้องได้ความว่าความผิดครั้งแรกกับความผิดครั้งหลังเป็นเรื่องความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นด้วยกัน ครั้งแรกจำเลยกระทำผิดฐานลักทรัพย์ แต่มาครั้งหลังหระทำผิดตาม พรบ ฝิ่นต้องเพิ่มโทษตาม กฎหมายลักษณอาญา อ้างฎีกาที่ 1422/2482

ฟังว่าฆ่าคนตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตาม ม. 249 พิจารณาได้ความว่าฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ตาม ม. 251 ลงโทษ ตาม ม. 251 ได้

การเล่นบิลเลียดเกินเวลาในใบอนุญาตนั้น จะเป็นความผิดต่อเมื่อการเล่นนั้นได้มีการพะนันกัน คดีที่ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตาม ศาลล่างโดย ลงโทษปรับจำเลยนั้น ฎีกาได้แต่ข้อกฎหมาย และศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตาม ศาลล่าง

เข้าไปในห้องแล้วพูดขู่จะเอาทรัพย์และว่าถ้าไม่ให้จะทำร้ายแต่เจ้าทรัพย์ไม่ยอมให้ จึงไม่ได้ทรัพย์ไปนั้น เป็นผิดฐานพยายามชิงทรัพย์

การตัดช่องแล้วเอามือล้วงเข้าไปตามช่องที่ตัดถอดกลอนประตูออกและเข้าไปลักทรัพย์ข้างใน โดยทางประตูนั้น ไม่เข้ามาตรา 293 ข้อ 2
อ้างฎีกาที่ 695/2479

ทำนารุกล้ำทางหลวงเจ้าพนักงานสั่งให้รื้อถอน จำเลยขัดขืน มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามมาตรา 334(2)

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้กำลังกายขู่เข็ญกอดปล้ำข่มขืนกระทำชำเราหญิงจนสำเร็จ ทางพิจารณาปรากฎว่าหญิงยอมให้จำเลยร่วม+วาสเพราะจำเลยหลอกว่าจะเลี้ยงดูเป็นภริยาและถ้าไม่ยอมจะพาไปให้+ดังนี้ลงโทษจำเลยฐานข่มขืนกระทำชำเรามิได้ เรียกว่าทางพิจารณาได้ความต่างกับฟ้อง