คำพิพากษาที่อยู่ใน Tags
ความผิด

การนำเกลือออกนอกเขตต์ทำเกลือโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานอันเป็นผิดต่อ ม.6,14 แห่ง พ.ร.บ.เกลือนั้นเกลือไม่ใช่สิ่งที่ผิดกฎหมายและพระราชบัญญัติเกลือไม่มีบทให้ริบ ฉะนั้นจะริบเกลือนั้นไม่ได้
อ้างฎีกาที่ 756/2482

กรณีวิวาททำร้ายกันข้างหนึ่งถึงบาดเจ็บอีกข้างหนึ่งไม่ถึงบาดเจ็บ ข้างที่ชกต่อยเขาไม่ถึงบาดเจ็บ ข้างที่ชกต่อยเขาไม่ถึงบาดเจ็บไม่มีผิดตามกฎหมายอาญา ม.338(3) เพราะผู้ต่อยจะผิดตามมาตรานี้ต้องเป็นการบังอาจกระทำฝ่ายเดียว

มียาสูบมิได้ปิดแสตมป์ยาสูบเลยเป็นจำนวนไม่เกิน 1 กิโลกรัมไว้ในครอบครองอันมิใช่มีไว้ขายไม่มีความผิดตามมาตรา 27

+เจ้าทุกข์สมัครใจให้จำเลยฉุดคร่าแล้ว ก็ไม่เป็นการฉุดคร่าตามมาตรา 276

หลักทรัพย์ซึ่งทางราชการมีไว้ขายนั้นไม่ผิดมาตรา 294(4)
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.294(4) เมื่อได้ความว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา 288 ศาลลงโทษจำเลยตามมาตรา 288 ได้.

จำเลยที่ 1 ลักตัดสร้อยเจ้าทรัพย์รู้สึกตัวหันมาแย่ง จำเลยที่ 2 เข้ามาเอาสร้อยไปจากจำเลยที่ 1 โดยไม่ได้สมคบกันมาลักทรัพย์นั้น จำเลยที่ 2 ไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์
ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลย 2 คนสมคบกันลักทรัพย์ลงโทษตามมาตรา 293 (11) จำคุกคนละ 1 ปีเพิ่มโทษจำเลยที่ 1 กึ่ง 1 เป็น 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยที่ 2 ไม่ได้ทำผิดด้วย ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม ม.288 โทษคงเดิม ปล่อยจำเลยที่ 2 โจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงให้ลงโทษจำเลยทั้ง 2 ตามศาลเดิม ศาลฎีการับพิจารณาข้อเท็จจริง

อย่างไรเรียกว่าเป็นการกล่าวต่อหน้าธารกำนัล
ยืนด่าอยู่หน้าเรือนภายในรั้วบ้านของตนซึ่งอยู่กลางทุ่งนาไม่มีบ้านผู้ใดติดต่อแต่มีคน 3 คนไปอยู่แถวนั้นและได้ยินคำด่าถือว่าได้กล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัล

+ผ้าไหมเทียมเข้ามา+ที่ไม่มีด่านศุลกากร+ไม่ใช่ทางที่อนุมัติ โดยได้เสียภาษีนั้น แม้จะโดย+รัฐบาลต่างประเทศ บังคับให้นำออกจากประเทศโดยการฝ่าฝืนกฎหมายของประเทศก็ต้องมีผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร +27 จะอ้างเหตุจำเป็นตามกฎหมายอาญา ม. ++ ไม่ได้ และของนั้นต้อง+ริบด้วยเสมอ
อ้างฎีกาที่ 118/2482
+ที่เคยเสียภาษีแล้วเมื่อนำ+ไปจากประเทศแล้วนำ เข้ามาอีกก็ต้องเสียภาษีใหม่ ศาลล่างพิพากษาต้องกันปรับพันบาทและริบทรัพย์+หมื่นบาทเศษนั้น ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ +ที่ไม่ถือว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม

ฟ้องว่าชิงทรัพย์ได้ความว่าลักทรัพย์ลงโทษได้

ในความผิดฐานนำเกลืออกนอกเขตต์โดยมิได้รับอนุญาตนั้น เกลือของกลางไม่ต้องถูกริบ.