คำพิพากษาที่อยู่ใน Tags
ความผิด

จำเลยด่าโจทก์ว่าทำชู้กับผัวจำเลย แลว่าโจทก์ชาติชั่ว ต่อหน้าคนกว่า 2 คน โดยโจทก์มิได้ด่าโต้ตอบด้วยประการใด ต้องมีผิดฐานหมิ่นประมาทตามมาตรา 282

พฤตติการณ์ที่ฟังว่าเป็นผิดฐานของโจร

ในคดีเรื่องฟ้องเท็จและเบิกความเท็จเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องนำสืบให้ปราศจากความสงสัยว่าจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จแล้วนำมาฟ้องโจทก์ในคดีเรื่องก่อนและเบิกความประกอบคดี เพียงแต่คดีเรื่องก่อนจำเลยสืบไม่สมตามฟ้องศาลจึงพิพากษายกฟ้องจำเลยเสียเช่นนี้ยังลงโทษจำเลยมิได้

สัญญาให้สินน้ำใจอันจะเป็นผิดตาม ม.1+7 นั้นจะต้องปรากฎว่าได้กระทำการในหน้าที่อันเป็นคุณแก่บุคคลผู้ให้สินน้ำใจ ความผิดตาม ม.137 นั้นผู้กระทำไม่จำเป็นต้องทำการนอกเหนือจากหน้าที่ เพียงแต่รับสินจ้างเพื่อช่วยเหลือกิจการในหน้าที่ก็เป็นผิดตามมาตรานี้ได้ ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.213 ฎีกาอุทธรณ์ อำนาจศาลฎีกา เหตุลักษณคดี ฟ้องหาว่าจำเลยให้แลรับสินน้ำใจซึ่งกันและกัน เมื่อไม่ปรากฎว่าสัญญานั้นเป็นสัญญารับสินบน แม้จำเลยคนใดคนหนึ่งจะมิได้ฎีกาขึ้นมาศาลฎีกาก็มีอำนาจพิพากษายกฟ้องตลอดถึงคนที่ไม่ฎีกาด้วยได้

จำเลยเปนลูกจ้างเขานายจ้างไปซื้อฝิ่นที่จังหวัดแล้วแบ่งให้จำเลยถือพาล่วงหน้าไปก่อนเพื่อจะได้ไปพร้อมกันภายหลังเช่นนี้ จำเลยยังไม่มีความผิด วิธีพิจารณาอาญา ในคดีอาญาศาลหยิบยกข้อเท็จจริงในคดีอีกเรื่องหนึ่งมาวินิจฉัยได้เพียงไร

กำนันไปพูดจาปรองดองหนี้สินให้ราษฎรไม่เรียกว่าไปกระทำการตามหน้าที่ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา 36 แห่งพ.ร.บ.ปกครองท้องที่ผู้ใดหมิ่นประมาทกำนันเพราะเหตุนี้ มีผิดเพียงฐานหมิ่นประมาทซึ่งหน้าตาม ม.339(2)

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 321 แลในฟ้องตอนหนึ่งกล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยด้วย แต่คำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างมาตรา 72 ขึ้นมา แลจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกประการดังนี้ต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่าได้กระทำผิดฐานรับของโจรเท่านั้น จะเพิ่มโทษจำเลยด้วยไม่ได้

ฟ้องว่าลักทรัพย์ได้ความว่ารับของโจรลงโทษไม่ได้ ยกฟ้อง

จำเลยกะชากสร้อยคอเขาจนเป็นเหตุให้เจ้าทรัพย์หกล้มมีบาดเจ็บเล็กน้อย ไม่เป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ เป็นผิดเพียงฐานวิ่งราวทรัพย์เท่านั้น +(อธิบายฐานวิ่งราวกับชิงทรัพย์)

เจ้าพนักงานแก้วันที่ในต้นขั้วใบเสร็จค่านาเพื่อให้ตรงกับความจริงแต่ไม่อาจเกิดเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใดยังไม่เป็นผิดฐานจดบัญชีเท็จ